Η Λογοτεχνία του DnD

by Ηλίας Τσιάρας

Λίγο που τη Δευτέρα ήταν η παγκόσμια ημέρα βιβλίου και η Ελλάδα έχει την τιμητική της με την Αθήνα να γίνεται η παγκόσμια πρωτεύουσα βιβλίου για το 2018, κάτι που το Σαββατοκύριακο γιόρταζε η Λογοτεχνία του Φανταστικού στη Θεσσαλονίκη με το 2ο φεστιβάλ Fantasmagoria, αποφάσισα να προσεγγίσω το αγαπημένο μας χόμπι με λιγάκι διαφορετικό τρόπο. Μπορεί να δηλώνω λάτρης του RPGs και να έχω αφιερώσει σχεδόν τη μισή μου ζωή σε αυτό, αλλά το fantasy υπήρχε ανέκαθεν η μεγάλη μου αγάπη. Από εκεί άλλωστε γνώρισα και το DnD, χάρη σε μια διαφήμιση της Κάισσας στην τελευταία σελίδα των ασπρόμαυρων κόμικ του Κόναν από τη θρυλική Κόμπρα Πρεςς.

Σήμερα λοιπόν θα σας προτείνω βιβλία που θα εστιάζουν σε μία συγκεκριμένη κλάση του Player’s Handbook. Και ναι, θα πω και για τους βάρδους, είμαι στις καλές μου!

Act first, think later

Όταν ακούω τη λέξη ‘βάρβαρος’, το μυαλό μου πάει αυτομάτως στον “Berserker”. Δεν πρόκειται να σας ζαλίσω για μάχες με Βόρειους ντυμένους με τομάρια αρκούδας και άλλα τέτοια ιστορικά στοιχεία. Εμάς μας ενδιαφέρει μια ασταμάτητη πολεμική μηχανή, αυτός που αρνείται πεισματικά και παρά τα πολλά και σοβαρά τραύματά του να πεθάνει και αυτόν που δε σταματά να πελεκά τον αντίπαλο ακόμα και όταν αυτός έχει γίνει κομματάκια.

Ή, για πιο extreme καταστάσεις, αυτόν που όταν έχουν τελειώσει οι εχθροί, στρέφει τα γυάλινα μάτια του προς του συμμάχους του… Ένα όνομα θα σας πω και αν με ακούσετε, θα με θυμηθείτε: Logen Ninefingers, ένας από τους πολλούς αξιομνημόνευτους χαρακτήρες του Abercrombie από την υπέροχη τριλογία “First Law”.

Αν θέλετε κάτι διαφορετικό, ελληνικό και με προβλήματα διαχείρισης θυμού, σας προτείνω να διαβάσετε την εκπληκτική σειρά “Γιοι της Στάχτης” του Κεραμίδα, στις σελίδες της οποίας θα γνωρίσετε τον Φιλάρετο.

Let me tell you a story

Εδώ ζορίζουν τα πράγματα κι όχι μόνο λόγω προσωπικής αντιπάθειας αλλά γιατί πραγματικά και με το χέρι στην καρδιά δεν ξέρω πολλά βιβλία στα οποία να πρωταγωνιστούν οι συγκεκριμένοι χαρακτήρες.

Σίγουρα υπάρχει ο Mr. Perfect Kvothe, από το λυρικό “The Name of the Wind”. Συμπαθής σίγουρα, αλλά πολύ ξερόλας, ρε παιδί μου.

 

Μετά, πάμε στον Felix Jaeger, σύντροφο και χρονικογράφο του νάνου Gotrek. Αυτός το παραδέχομαι, μου αρέσει, δε φοβάται να λερώσει τα χέρια του. Είναι και συγγραφέας, οπότε ως κλασική ψωνάρα, ταυτίζομαι λιγάκι.

 

Αν θέλουμε κάτι ελληνικό, υπάρχει το “Ταξίδι του Βάρδου”. Δεν έχω προσωπική άποψη, αλλά έχω ακούσει καλά λόγια.

My faith is my shield

Μία από τις πιο αγαπημένες μου classes, καθώς ήταν η πρώτη που έπαιξα ποτέ, έχει αρκετές και διαφορετικές ενδιαφέρουσες παρουσίες στη λογοτεχνία. Ξεχωρίζω φυσικά τον Cadderly από το “Cleric’s Quintet” του Salvatore, κυρίως γιατί βλέπουμε από πρώτο χέρι όλη την εξέλιξή του από lvl 1 ως archpriest.

 

Για κάτι πιο σκοτεινό, έχω να σας προτείνω το ανυπέρβλητο ντεμπούτο του αγαπημένου μου συγγραφέα Brandon Sanderson, το “Elantris”, μέσα από τις σελίδες του οποίου θα αγαπήσετε τον επιβλητικό και μυστηριώδη Hrathen.

Mother Earth

Εδώ σηκώνω τα χέρια ψηλά και δηλώνω ευθαρσώς άγνοια. Το μόνο βιβλίο που μου έρχεται στο μυαλό είναι και πάλι το “Cleric’s Quintet” και ο ελαφρώς τρελάρας νάνος Pikel. Νάνος και δρυίδης; Κι όμως, η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις!

I’ll stand by you, brother

Εντάξει, εδώ προφανώς είναι η χαρά του παιδιού. Το 99% των βιβλίων fantasy έχουν τουλάχιστον έναν πολεμιστή. Θα σταθώ σε τρεις. Πρώτος και καλύτερος ο γοητευτικός Diarmuid από το “Fionavar Τapestry” του λατρεμένου μου Kay, για τον απλούστατο λόγο πως έχει τα μεγαλύτερα @ρχίδι@, με το μπαρντόν, κιόλας, από όλους τους ήρωες που έχω διαβάσει ποτέ.

Από τη λίστα δε θα μπορούσε να λείπει ο Conan, ο οποίος ουδεμία σχέση δεν έχει με βάρβαρο, και κατάφερε να στεφθεί βασιλιάς μιας ολόκληρης χώρας χάρη στην πολεμική του δεινότητα. Εντάξει, και η σκληροκεφαλιά του έπαιξε κάποιον ρόλο, καθώς «το κρανίο ενός Κιμμέριου είναι ένα θαύμα της φύσης».

Για το τέλος σας έχω το διαμαντάκι του Gemmell, “Ο βασιλιάς πέρα από την Πύλη”, στο οποίο εμφανίζεται ο φονιάς με το παγωμένο βλέμμα Decado.

I need no weapon

Εδώ και πάλι θα σας γελάσω. Διαβάστε καλύτερα “Legend of the Five Rings” (πού να τα βρείτε, θα μου πείτε, και θα έχετε και δίκιο). Η clan των Dragons τα σπάει. Καράφλα, τατού και ξύλο με γυμνά χέρια. Τι άλλο θέλετε;

A beacon of light, or darkness?

Εδώ το πράγμα ζορίζει. Θέλουμε έναν ιερό πολεμιστή ή έναν ιππότη; Αν είναι το δεύτερο, μάλλον να πάμε στα στανταράκια του “Dragonlance” με τον μυστακοφόρο Sturm Brightblade.

Για πιο kinky καταστάσεις, Porcupine Lady από την σίγουρα ενδιαφέρουσα τετραλογία “Shadowmarch”. Κάτι μεταξύ drow, εξωγήινη και changeling.

Και για πιο χαοτικά αναγνώσματα, ο σκυλομούρης Baron Meliadus (όχι στην πραγματικότητα, περικεφαλαία είναι) εχθρός του Dorian Hawkmoon, από την ταλαντούχα πένα του Michael Moorcock

Beauty of the beast

Ομολογώ πως πέρα από τον, κατά τα άλλα γλυκανάλατο, Tanis, άντε και τον Drizzt δε μου έρχεται κανείς άλλος στο μυαλό. Ο Drizzt έχει και πάνθηρα, οπότε μάλλον κερδίζει. Αν το πάμε με γνώμονα το τόξο, υπάρχει και ο Rackhir ο Κόκκινος Τοξότης από Elric. Και φυσικά, ο Conan γιατί μπορεί να γουστάρει λούσα, αλλά κατά βάθος είναι στο στοιχείο του στα δάση και τις ζούγκλες. Α, και στο “Γιοι της Στάχτης” έχουμε τον Ζώπυρο, ό,τι πρέπει για να καταλάβουμε καλύτερα τον ψυχικό δεσμό με τα ζώα.

The most dangerous person in the room

Now we are talking! “Lies of Locke Lamora”. Τι; Θέλετε κάτι ακόμα; Το βιβλίο είναι καταπληκτικό, ο Locke και οι Gentlemen Bastards υπέροχοι. Όχι τίποτα κλεφτοκοτάδες, πορτοφολάδες και φτωχομπινέδες, ε; Μιλάμε για μυαλά που καταστρώνουν και γαμώ τα σχέδια. Τώρα, αν θέλετε κάτι πιο κλασικό και αστείο, Grey Mouser του Lieber.

Magic in the blood

Μιλάμε για έμφυτες μαγικές ικανότητες, ε; Χμμμ… “Mistborn trilogy” του Sanderson με κλειστά μάτια. Είναι μόνο για τα μέταλλα, αλλά και πάλι. Βασικά, διαβάστε το γιατί μιλάμε για έπος.

Διαφορετικά, αν γουστάρετε περισσότερο τα στοιχεία της φύσης, δοκιμάστε το “Furies of Calderon”. Είναι και λίγο ψευδορωμαϊκή κατάσταση.

Yes, master

“Elric” του Μελνιμπονέ. Ναι, ξέρω, κανονικά ίσως να είναι sorcerer, αλλά πείτε μου εσείς που έχετε διαβάσει έστω και μισό βιβλίο, δεν είναι ο ορισμός του pact of the blade ο αλμπίνος; Και πάλι σε πιο ελληνικά, ρίξτε μια ματιά στα “Πνεύματα” της Δεσποτάκη. Έχει ψωμί για να δείτε λίγο τον δεσμό μεταξύ patron και μύστη.

Knowledge is power

Αν όταν ακούτε τη λέξη wizard σας έρχεται στον νου ο Gandalf, λυπάμαι για λογαριασμό σας. Raistlin είναι το όνομα, Majere το επίθετο, “Soulforge” το βιβλίο που εξηγεί γιατί είναι τέτοιος μισάνθρωπος. Και για ακόμα πιο epic level καταστάσεις (όχι πως ο χτικιάρης είναι φλώρος, το κάθε άλλο, αλλά λέμε τώρα), σας ξαναστέλνω στην τριλογία “First Law”. Εκεί έχουμε τον, που όταν θυμώνει απλώς κοιτάει κάποιον και αυτός βάφει με τα σπλάχνα του το δωμάτιο. True story.

Όπως είδατε και εσείς, λείπουν αρκετά πράγματα, όπως τα Lord of the Rings, A Game of Thrones, οι ν-λογίες “Malazan Book of the Fallen”, και “Wheel of Time”. Τα δύο πρώτα γιατί θεωρώ πως όλοι τα έχουν διαβάσει (θα έπρεπε) και τα άλλα δύο επειδή δεν τα έχω διαβάσει εγώ. Ντροπή μου, το ξέρω, αλλά δεν μπορώ τις 10+λογίες. Οποιαδήποτε πρόταση/ένσταση, δεκτή.

Αυτά για σήμερα. Περισσότερα την επόμενη φορά. Μέχρι τότε, είθε η Tymora να σας χαμογελά κι αν συναντήσετε κάποιον χρήσιμο βάρδο στις περιπλανήσεις σας, παρακαλώ να μου τον φέρετε. Δεν πιστεύω σε αυτούς.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά