Ιστορίες από την Ιαπωνία: Το Σταυροδρόμι των Πτωμάτων

by Αγγελική Ράδου

Η Ιαπωνία είναι μια χώρα γεμάτη από ιδιαίτερα μέρη που κουβαλούν παράξενες ιστορίες. Στο Κιότο, την πόλη με τους δύο χιλιάδες ναούς και τους εντυπωσιακούς κήπους, υπάρχει ένας δρόμος που πήρε το όνομά του από το πτώμα μιας όμορφης αυτοκράτειρας που έζησε στις αρχές της περιόδου Χεϊάν (794-1185). 

Η Tachibana no Kachiko ήταν αφοσιωμένη Βουδίστρια και ίδρυσε στο Κιότο, τον πρώτο ναό Ζεν της Ιαπωνίας που ονομάστηκε Danrin-ji και γι’αυτό την αποκαλούσαν Αυτοκράτειρα Danrin. 

Η Danrin ήθελε να διαδώσει τις διδασκαλίες του Βούδα και χρησιμοποιούσε τη θέση και την εκπαίδευση της πάντα για αυτόν τον σκοπό. Στη θεάρεστη προσπάθειά της ωστόσο, υπήρχε πάντα ένα σοβαρό εμπόδιο, που δεν ήταν άλλο απ’ την ομορφιά της. Ερωτικά γράμματα και άσεμνες προτάσεις ήταν αυτά που λάμβανε από τους ανθρώπους, όπου κι να πήγαινε για να τους διδάξει και να τους προειδοποιήσει για το εφήμερο της ζωής. Ακόμα κι όταν κατέφυγε στα βουνά, για να αφιερωθεί στην ασκητική της εργασία ανάμεσα σε μοναχούς, το όμορφο πρόσωπό της έβαλε και αυτούς σε πειρασμό.

Ό,τι κι αν έκανε, η Αυτοκράτειρα ήταν το επίκεντρο της προσοχής και αυτό την στεναχωρούσε πολύ. Συνειδητοποιούσε ότι το πρόσωπο και το σώμα της ήταν μόνο ψευδαισθήσεις που αργά ή γρήγορα θα χάνονταν και η προσκόλληση των γύρω της σε αυτή την πρόσκαιρη ομορφιά, συννέφιαζε την ύπαρξή της που ήθελε διακαώς να διδάξει τις βαθιές αλήθειες της αιωνιότητας.

Αφού δεν κατάφερε να εκπληρώσει το στόχο της όσο ζούσε, η Αυτοκράτειρα εναπόθεσε την τελευταία ελπίδα της στο θάνατο και έγραψε μια διαθήκη που δήλωνε ξεκάθαρα την τελευταία της επιθυμία. Όταν αποχώρησε από τον υλικό κόσμο, σε ηλικία 64 ετών και ακόμα πολύ όμορφη, η βασιλική οικογένεια σοκαρίστηκε από τις τελευταίες της λέξεις. Η Αυτοκράτειρα ζητούσε να μην γίνει επίσημη κηδεία με όλες τις τιμές, αλλά να τυλιχτεί το σώμα της με ένα απλό ύφασμα και να πεταχτεί στο δρόμο. Πίστευε πως όταν οι άνθρωποι θα έβλεπαν τη σάρκα της να σαπίζει και να γίνεται τροφή για τα πουλιά και τα σκυλιά, μέχρι στο τέλος μην υπάρχει τίποτα εκτός από κόκαλα, τότε θα συνειδητοποιούσαν την παροδικότητα της ζωής και θα κατανοούσαν το μάθημα που είχε επιχειρήσει πολλές φορές να τους διδάξει.

Και πράγματι έτσι έγινε. Το πτώμα της Αυτοκράτειρας, που ήταν τυλιγμένο μέσα σ’ένα katabira (το λευκό κιμονό που φορούν οι νεκροί της Ιαπωνίας), πετάχτηκε σ’ ένα δρόμο του Κιότο όπου και φαγώθηκε από κοράκια και άγρια σκυλιά. Αυτός ο δρόμος ονομάστηκε Katabira no Tsuji, Το Σταυροδρόμι των Πτωμάτων, και η ονομασία διατηρείται μέχρι σήμερα, αν και πολλοί έχουν πια ξεχάσει την ιστορία της Αυτοκράτειρας Tachibana. 

Ωστόσο, αυτός ο ιδιαίτερος τρόπος που αποφάσισε να διδάξει τις αξίες της, είχε τεράστιο αντίκτυπο στους καλλιτέχνες της εποχής που δημιούργησαν ένα ιδιαίτερο είδος ζωγραφικής το οποίο ονομάστηκε kusozu. Τα συγκεκριμένα έργα που ήταν πολύ δημοφιλή από τον 13ο έως τον 19ο αιώνα, απεικόνιζαν την αποσύνθεση του ανθρώπινου σώματος σε εννέα στάδια. Αυτοί οι πίνακες ήταν πολύ ρεαλιστικοί και είχαν σκοπό να αφυπνίσουν τους ανθρώπους και να τους κάνουν να αναλογιστούν την παροδικότητα του φυσικού κόσμου. Κι όπως φαίνεται κι από τους πίνακες που ακολουθούν, το θέαμα μιας νεαρής γυναίκας που από την ζωή φτάνει στη σήψη πρέπει να ήταν η πιο σίγουρη μέθοδος για να πειστούν οι κοινοί θνητοί πως τίποτα δεν κρατάει για πάντα.

Πηγές

The beauty of human decomposition in Japanese watercolor
Katabira no Tsuji – The Crossroad of Corpses

Cover art: Detail from Body of a Courtesan in Nine Stages of Decomposition, handscroll, Meiji Japan, c.1870s © The Trustees of the British Museum.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά