Κριτική: “Βολέγκαροι” της Ευρυδίκης Μαντέλη

by Αργυρώ Χαρίτου

ΒΙΒΛΙΟ: Βολέγκαροι

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Ευρυδίκη Μαντέλη

ISBN: 9789609367127

ΣΕΛΙΔΕΣ: 686

Οπισθόφυλλο:

Δύο δημοσιογράφοι από την Αγγλία ταξιδεύουν στη Σερβία για να καλύψουν μια ελληνική αρχαιολογική αποστολή. Προορισμός τους, μια παλιά ερειπωμένη ορθόδοξη εκκλησία που σχετίζεται με μια σειρά από θρύλους και περίεργα περιστατικά. Οι ντόπιοι ισχυρίζονται ότι κάθε χρόνο, κατά τη διάρκεια του χειμερινού ηλιοστασίου, από την εκκλησία αυτή βγαίνουν οι μυστηριώδεις Βολέγκαροι, οι απεσταλμένοι του Αγίου Βλάσιου, που φέρνουν τον θάνατο και την αναγέννηση. Καθώς οι ήρωες επιχειρούν να ρίξουν φως στην υπόθεση των περίεργων αυτών πλασμάτων, παλιά μυστικά έρχονται στην επιφάνεια, που τους αναγκάζουν να αντιμετωπίσουν το παρελθόν τους και όλα εκείνα που προσπαθούσαν να αποφύγουν μια ολόκληρη ζωή.

Κριτική:

Όταν μια φίλη μου πρότεινε το βιβλίο Βολέγκαροι, παραξενεύτηκα από τον τίτλο. Από την άλλη όμως με ιντρίγκαρε. Ήθελα να μάθω τι σήμαινε αυτό το όνομα, τι εκπροσωπούσε.
Ο όγκος του φτάνει τις 700 σχεδόν σελίδες, πράγμα που σε κάνει να εύχεσαι να είναι ένα καλό βιβλίο, έστω και λίγο. Ευτυχώς, είναι ένα πολύ καλό βιβλίο φαντασίας.
Η πλοκή βασίζεται πάνω στην ιστορία των πλασμάτων που, αν και δεν τα έχουν δει ποτέ οι κάτοικοι στην Σερβία, είναι πεπεισμένοι ότι υπάρχουν. Ανακαλύφτηκε και ένα πτώμα, που δεν ανήκει σε κανένα ζώο και, φυσικά, δεν είναι ανθρώπινο. Ορμώμενη από αυτή την ιδέα, η συγγραφέας δημιουργεί έναν μύθο γύρω τους, συνδυάζοντας το φανταστικό με ιστορικά και θρησκευτικά γεγονότα.
Η γραφή της ρέει ευχάριστα και δεν κουράζει. Οι περιγραφές είναι εντός των καταστάσεων που βιώνουν οι ήρωες. Οι ιστορικές αναδρομές, όπως το πώς ο χριστιανισμός πάτησε πάνω στον παγανισμό, ήταν από τις ελάχιστες φορές που δεν με κούρασαν. Μέσω της συζήτησης των χαρακτήρων, των αποριών τους, αλλά και των όσων ανακαλύπτουν, η συγγραφέας με μαεστρία τοποθετεί τα γεγονότα χωρίς να επιθυμεί ο αναγνώστης να προσπεράσει τις σελίδες, αλλά προκαλούν το ενδιαφέρον του ώστε μετά το πέρας του βιβλίου να τα αναζητήσει.
Οι χαρακτήρες έχουν το ψυχολογικό υπόβαθρό που χρειάζεται. Μαθαίνουμε για το τι έχει συμβεί στην ζωή των πρωταγωνιστών, για τις επιλογές τους, αλλά και τις σκέψεις τους. Δεν αναφέρει τα γεγονότα της ζωής τους όλα μαζί, αλλά την κατάλληλη στιγμή και όταν πρέπει, δημιουργώντας ένα ενδιαφέρον χρονικό πλαίσιο αφήγησης. Υπάρχουν πολλοί χαρακτήρες και ο καθένας έχει τον ρόλο του., όμως, αν και δεν κουράζουν, κάποιοι θα μπορούσαν ίσως και να λείπουν.
Μας προκαλεί να αναρωτηθούμε και μας κρατάει δέσμιους με την ιστορία της. Μας δίνει στοιχεία των γεγονότων, αλλά διατηρεί την ισορροπία σε όσα αποκαλύπτει για να κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο.
Ο κακός ή οι κακοί της ιστορίας δίνουν μια νότα ρεαλισμού. Τα τέρατα δεν είναι το μόνο πρόβλημα των ηρώων αλλά, οι ίδιοι οι άνθρωποι, οι πράξεις – επιλογές τους είναι χειρότερες από οποιοδήποτε τέρας.
Κάποια μικρολάθη που έχουν ξεφύγει στην επιμέλεια είναι αμελητέα, διότι η ιστορία είναι τόσο δυνατή που το μάτι απλά τα προσπερνάει.
Προσωπικά, θα προτιμούσα ένα διαφορετικό τέλος, λίγο πιο σκοτεινό.
Είναι ένα βιβλίο που σε ταξιδεύει στην παγωμένη Σερβία, αποκαλύπτοντας μυστικά του παγανισμού. Μας αποδεικνύει πως ο άνθρωπος για να κερδίσει αγαθά, όπως ευημερία, ζωή, χρήματα, συμμαχεί ακόμα και με δαίμονες. Η φιλία και η αγάπη αποδεικνύουν για ακόμα μια φορά το εύρος της δύναμης του ανθρώπινου σώματος και θέλησης απέναντι σε αντίξοες συνθήκες.

Υ.Γ. : Εύχομαι και εσείς να γελάσετε με το τηγάνι.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά