Κριτική: “Δάσος από κεχριμπάρι” της Νάγιας Γρίβελλη

by Αργυρώ Χαρίτου
Δάσος από Κεχριμπάρι

Βιβλίο: Δάσος από κεχριμπάρι
Συγγραφέας: Νάγια Γρίβελλη
Εκδότης: ΠΝΟΗ
ISBN: 978-618-5307-41-7
Σελίδες: 368

Οπισθόφυλλο:

Γαλλία 1128. Ο μυστικός πόλεμος ανάμεσα στα πλάσματα της νύχτας παίρνει τέλος, και με τη νίκη των βρικολάκων, οι λυνξ εξαφανίζονται. Αιώνες αργότερα, στα μέρη όπου γράφτηκε αυτό που οι βρικόλακες και οι λυκάνθρωποι θεωρούσαν επίλογο της ιστορίας των λυνξ, ανοίγει ένα νέο κεφάλαιο στο βιβλίο των σκοτεινών πλασμάτων. Ο πόλεμος μεταξύ τους ξεκινά και πάλι. Η Μαρτέν ντε Λυνξ, η νεαρή αρχηγός των λυνξ, πρέπει να πάρει κρίσιμες αποφάσεις για να προστατεύσει το είδος της. Όμως ο κόσμος της κλονίζεται όταν γνωρίζει τον Ζεράρ, τον μυστηριώδη βρικόλακα που μετακόμισε στην πόλη της. Η έλξη ανάμεσά τους μοιάζει δυνατότερη από τη δίψα της για αίμα κι από τον πόλεμο που θα τους φέρει αντιμέτωπους. Μια έλξη πιο δυνατή κι από τον χρόνο τον ίδιο.

Κριτική:

Γαλλία του 1128: ατμοσφαιρική εικόνα, δολοφονίες, αρπακτικά και πάθη. Γαλλία του σήμερα: σκοτεινές συναντήσεις, σκευωρίες μυστικά και πάθη.

Στις σελίδες του βιβλίου θα συναντήσουμε βρικόλακες, λυκανθρώπους κι ένα νέο είδος, δημιούργημα της συγγραφέως, τους Λυνξ. Οι Λυνξ είναι πιο δυνατοί από τα δύο άλλα, γνωστά είδη και τρέφονται με το αίμα τους. Η ιστορία του πώς δημιουργήθηκαν παραμένει μυστική.

Η συγγραφέας μάς ταξιδεύει στην αρχή της προηγούμενης χιλιετίας, στο έτος 1128, παρουσιάζοντάς μας την έχθρα που είχαν οι φυλές μεταξύ τους. Το βιβλίο ξεκινά μέσα σ’ ένα δάσος, όπου κάποιος δολοφονείται φρικτά, σε μια δυνατή, ατμοσφαιρική περιγραφή γεμάτη εντάσεις. Μίση και μυστικά αποκαλύπτονται, όμως παραμένουν κρυμμένα κάτω από το άγρυπνο βλέμμα των δέντρων.

Ύστερα, μεταφερόμαστε χίλια χρόνια μετά, στη Γαλλία, και γνωρίζουμε την πρωταγωνίστρια Μαρτέν ντε Λυνξ. Οι Λυνξ. μετά από τόσους αιώνες, παραμένουν κρυμμένοι, κυκλοφορούν ινκόγκνιτο, προσέχοντας να μην γίνονται αντιληπτοί, προστατεύοντας τους ανθρώπους από τους βρικόλακες και τους λυκανθρώπους.

Ένα συμβάν, όμως, πυροδοτεί το ξεκίνημα ενός πολέμου. Η Μαρτέν ντε Λυνξ θα πάρει την απόφαση να εκδικηθεί για τον άδικο χαμό της φίλης της, σκοτώνοντας τον δολοφόνο της και αποκαλύπτοντας, έτσι, την ύπαρξη του είδους της.

Το παράδοξο, όμως, που συμβαίνει είναι ότι δεν μπορεί  να αντισταθεί απέναντι στον μυστηριώδη βρικόλακα Ζεράρ. Από την αντίθετη πλευρά, εκείνος δεν μπορεί να πιστέψει τα κεχριμπαρένια μάτια που βλέπει να λάμπουν. Δεν μπορεί να δεχτεί ότι ο μύθος των Λυνξ παίρνει σάρκα και οστά μπροστά στα μάτια του. Είχε διαβάσει όλες τις γραφές, πίστευε ότι είχαν εξαλειφθεί μέχρι τον τελευταίο.  

Από εκεί και πέρα μια σειρά γεγονότων τους φέρνει αντιμέτωπους με μυστικά, μ’ έναν πάπυρο που έχει γραφτεί πριν χίλια χρόνια, με ίντριγκες, αλλά και κρυφές συμμαχίες.

Η παρουσίαση των χαρακτήρων και των εικόνων του 1128 δίνονται με γλαφυρό τρόπο και ο αναγνώστης παρασύρεται στην ατμόσφαιρα μιας άλλης εποχής, πιο ρομαντικής, αλλά όχι ήρεμης.

Η συγγραφέας αφήνει κάποια κενά όσον αφορά τη δημιουργία των Λυνξ, τους λόγους που είναι εχθροί με τα άλλα δύο εξωπραγματικά είδη, αλλά και για ποιον λόγο είναι πιο δυνατοί και δεν τρέφονται με αίμα ανθρώπινο – παρά τη δίψα τους. Επικεντρώνεται ενδελεχώς πάνω στον απαγορευμένο έρωτα που ανθίζει ανάμεσα στους δυο πρωταγωνιστές που έχει αποδοθεί ολοκληρωμένα, συγχρόνως με τη ψυχοσύνθεση των δύο χαρακτήρων. Οι χημείες τους δένουν και οι αναταράξεις στις σχέσεις τους κάνουν τις σελίδες να γυρνούν αβίαστα.

Οι μάχες που υπάρχουν ανάμεσα στα πλάσματα είναι κινηματογραφικές και οι λύκοι έχουν αποδοθεί τόσο άγριοι όσο θα έπρεπε. Η ροή του βιβλίου είναι αρκετά καλή, οι περιγραφές δεν κουράζουν και η απόδοση των χαρακτήρων ολοκληρωμένη.

Το δάσος παίζει κεντρικό ρόλο στο βιβλίο, μιας και τα σπίτια των Λυνξ είναι στους πρόποδές του. Η συγγραφέας μάς παρουσιάζει πώς το δάσος επηρεάζει όλα τα πλάσματα τη νύχτα, πώς γίνεται το μέσο για τον έρωτα, τον φόνο, τις αποκαλύψεις, τα μυστικά, ως σιωπηλός παρατηρητής όλων. Τα δέντρα γνωρίζουν και ψιθυρίζουν μέσα από τα φύλλα τους, αλλά κανένας δεν γνωρίζει τη γλώσσα τους. Και η μαγεία, επίσης, παίζει σημαντικό ρόλο ανάμεσα στις φυλές και στον πόλεμο που ξεκίνησε ξανά.

Η γραφή δεν κουράζει με βαρύγδουπες λέξεις που δυσκολεύουν την ανάγνωση. Η ροή είναι αρκετά καλή και διατηρεί μια σταθερή συνοχή. Κάθε ήρωας έχει τη βαρύτητα που του αναλογεί, είναι ολοκληρωμένος και πολυεπίπεδος με αποτέλεσμα ο αναγνώστης να δικαιολογεί και να καταλαβαίνει τις όποιες θετικές ή αρνητικές επιλογές του. Θα ήθελα να μάθω λίγα περισσότερα πράγματα για τους Λυνξ, όμως, διότι είναι ένα πραγματικά πολύ ενδιαφέρον και πρωτότυπο είδος.

Όταν τελειώνει το βιβλίο ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι τίποτα δεν είναι όπως φαίνεται και ότι όλα είναι εφικτά. Οι συμμαχίες και οι έχθρες μάς δείχνουν για ακόμα μια φορά ότι καλό είναι να μην εμπιστευόμαστε τυφλά τα πάντα γύρω μας – ιδίως όταν κινδυνεύουμε να γίνουμε έρμαια στους σκοπούς των άλλων. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, όμως προσοχή από ποιον την ακούμε, γιατί μέσα στην αφήγησή του μπορεί να έχει κεντήσει και τους δικούς του απώτερους σκοπούς…

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά