Κριτική: «Η Σκιά» του Βαγγέλη Γιαννίση

by Αργυρώ Χαρίτου

Βιβλίο: Η Σκιά

Συγγραφέας: Βαγγέλης Γιαννίσης

Εκδοτικός: Διόπτρα

Σελίδες: 424

ISBN: 978-960-605-490-7

Οπισθόφυλλο

«Στο δάσος αυτό», της έλεγε ο παππούς της, «κυκλοφορούσε ένα ντράουγκρ, ένας νεκρός που είχε επιστρέψει στη ζωή». Η λέξη αντήχησε απειλητικά μέσα στο κεφάλι της. Ντράουγκρ.
Λίγο έξω από το Έρεμπρο ανακαλύπτεται το πτώμα ενός αγνώστου. Όποιος κι αν ήταν ο δράστης, φρόντισε να δημιουργήσει μια μακάβρια σκηνή και να εξαφανίσει κάθε στοιχείο που θα επέτρεπε την αναγνώριση του θύματος.
Ο επιθεωρητής Άντερς Οικονομίδης θα ακούσει έντρομος τον Γιούσι Αλεξάντερσον, τον επικεφαλής της Σήμανσης, να του λέει: «Δεν έχω ξαναδεί τέτοια ασέβεια σε νεκρό. Όποιος και να το έκανε έχει τον διάβολο μέσα του. Και, παρόλο που δεν είμαι δεισιδαίμων, Άντερς, από χτες το βράδυ έχω την αίσθηση ότι αυτό το κακό κόλλησε πάνω μας και μας ακολουθεί παντού».
Μια σκιά θα αρχίσει να στοιχειώνει τον επιθεωρητή και την ομάδα του, την ώρα που νέες δολοφονίες συνταράσσουν την ειδυλλιακή σουηδική πόλη.
Σατανιστικά εγκλήματα και αρχαίες παγανιστικές δοξασίες θα οδηγήσουν τον Άντερς σε έναν υπόγειο κόσμο όπου τα σύνορα μεταξύ πραγματικότητας και μεταφυσικού θα γίνουν δυσδιάκριτα.

Κριτική

Μετά το τελευταίο του βιβλίο που είχε καταπιαστεί με ένα αρκετά δύσκολο θέμα, εκείνο της παιδεραστίας, είχα τρομάξει για το τι θα αντιμετώπιζα σ’ αυτό. Αυτή τη φορά καταπιάνεται με ένα θέμα στο οποίο όσες φορές και αν έχει συζητηθεί, όσες φορές και αν έχουμε προσπαθήσει όλοι να αναλύσουμε παραμένει μυστήριο και σκοτεινό όπως και το χρώμα που πρεσβεύει. Το θέμα του νέου του βιβλίου κινείται γύρω από τη μαύρη μαγεία, τις σκανδιναβικές θεότητες και την Black metal.
Από την αρχή της ιστορίας νιώθουμε τον φόβο και την αγωνία, ότι κάτι μας παρακολουθεί. Από την πρώτη σελίδα μας τοποθετεί στο κλίμα που θα έχει το βιβλίο του. Ο τρόμος και το σκοτάδι είναι δυο έννοιες που περπατούν δίπλα δίπλα.
Χωρίς επιτηδευμένη γλώσσα, πομπώδεις εκφράσεις για να κλέβει τις εντυπώσεις,  ο Γιαννίσης πετυχαίνει με την δυνατή γραφή του να μας τρομάξει, να μας αγχώσει και, κυρίως, να μας βάλει σε σκέψεις. Μας δείχνει ότι δεν χρειάζεται να χρησιμοποιεί ένας συγγραφέας ιδιαίτερες, δύσκολες λέξεις για να αρέσει ή να πετύχει το βιβλίο του.  Σωστό λόγο, σωστές περιγραφές, έξυπνους χαρακτήρες, ροή στο κείμενο του και δυνατή πλοκή -αυτά είναι τα μυστικά, τα οποία κατέχει και γνωρίζει πώς να τα χειριστεί, όπως επίσης, γνωρίζει πώς να δημιουργεί εντάσεις και πώς να τις πλέξει για να δώσει έμφαση.
Το θέμα του, πιο σκοτεινό από τα προηγούμενα. Σε αυτό το βιβλίο έχουμε να κάνουμε με τους παλιούς θεούς τις δοξασίες και τις ιεροτελεστίες στο όνομα του Όντιν καταλήγοντας στον σατανισμό. Άραγε ζουν οι παλιοί θεοί;
Έχουμε αρκετή black metal και ό,τι την συνοδεύει, σε ρούχα, στυλ και κυρίως η λατρεία προς το κάθε τι σκοτεινό. Αυτό που μας παρουσιάζει ο συγγραφέας μέσα από το γραπτό του είναι ότι:

«Μην πιστεύετε ό,τι βλέπετε στα συγκροτήματα. Μην νομίζετε ότι τα πρεσβεύουν. Τα περισσότερα είναι για να δημιουργήσουν ένα σύννεφο μυστηρίου, αγωνίας, τρόμου, γύρω από το όνομα τους».

Μέσα από τους θανάτους και την ανακάλυψη του δολοφόνου, έχουμε και την ανάλυση των χαρακτήρων. Μπορεί να είναι το τέταρτο βιβλίο του Οικονομίδη, όμως και πάλι υπάρχει το ψυχογράφημα του. Νέοι χαρακτήρες εμφανίστηκαν, οι οποίοι μέσα από καταστάσεις μας αποκαλύπτει το τι συμβαίνει στο μυαλό τους και για ποιο λόγο αντιδρούν όπως αντιδρούν.
Η γυναίκα της παρέας αντιμετώπισε μια δύσκολη κατάσταση η οποία της προκάλεσε αρκετά ψυχολογικά θέματα και σαν «Σκιά» την παγιδεύουν και δεν την επιτρέπουν να δράσει σε προσωπικό επίπεδο. Ο νέος συνάδελφος της παρέας, ο οποίος έχει ριζοσπαστικές απόψεις κάτι το οποίο ο Οικονομίδης το βρίσκει υπερβολικό, έχει ένα μεγάλο βάρος να σηκώσει από την οικογένεια του, με αποτέλεσμα να είναι δύσκολο να προχωρήσει την ζωή του.
Ο Οικονομίδης επιτέλους μετά από ενάμιση χρόνο έχει πάει σε ψυχολόγο κι αντιμετωπίζει τις κρίσεις πανικού που έπρεπε ήδη να ελέγχει. Παλεύει για την οικογένεια του, και ο συγγραφέας μας παρουσιάζει μέσα από τις συζητήσεις του ζευγαριού, το πόση δουλειά χρειάζεται να διατηρηθεί μια σχέση και ότι όταν θέλουν και οι δυο όλα μπορούν να συμβούν.
Δεν κουράζει καθόλου η επιμέρους ανάλυση τους. Βοηθάει τον αναγνώστη να χαλαρώνει από το σκοτάδι και τα τέρατα που παραμονεύουν…. στην γωνία;
Η πλοκή είναι γρήγορη, βοηθώντας την ροή να μην κολλάει πουθενά. Ενδιάμεσα στα τέρατα, τους θανάτους και τις black metal μπάντες, έχουμε με ωραίο τρόπο την ανάλυση του ρατσισμού, της ξενοφοβίας αλλά και το προσφυγικό. Θέματα στα οποία ο συγγραφέας δεν τοποθετείται αλλά αφήνει τον αναγνώστη, διαβάζοντας όλες τις απόψεις να λάβει θέση, αν θέλει ή και να δει με άλλο μάτι τα τόσα σοβαρά θέματα που επηρεάζουν αυτό το διάστημα και την χώρα μας.
Ο Γιαννίσης ξέρει να προκαλεί με την γραφή, τους δολοφόνους του και τα θέματα που θίγει, χωρίς να γίνεται γραφικός ή κουραστικός. Κάθε του βιβλίο είναι διαφορετικό, κάθε του βιβλίο έχει να δώσει κάτι στον αναγνώστη. Σ’ αυτό  παρασέρνει τον αναγνώστη στο κυνήγι της γάτας με τον ποντίκι. Το τι θέλετε να είστε θα το επιλέξετε εσείς.
Το είπα πολλές φορές και θα το ξαναπώ, ότι η ελληνική αστυνομική λογοτεχνία έχει αποκτήσει ένα υψηλό επίπεδο γραφής και μυθοπλασίας. Ο Γιαννίσης είναι ένας δυνατός εκπρόσωπος του είδους και το αποδεικνύει σε κάθε του βιβλίο.

Κριτικές προηγούμενων βιβλίων του:

Κριτική: «Το Κάστρο» του Βαγγέλη Γιαννίση

Κριτική: «Ο χορός των Νεκρών» του Βαγγέλη Γιαννίση

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά