Κριτική: «Κλασικές ιστορίες φαντασμάτων από τη Βικτωριανή εποχή»

by Βίκυ Τάσιου

Περίληψη οπισθόφυλλου

Από τις αχανείς παγωμένες περιοχές του Αρκτικού Κύκλου μέχρι τις ερήμους της Αυστραλίας, και από τα ανάκτορα βασιλέων και τις επαύλεις αριστοκρατών μέχρι τα πιο ταπεινά χωριά, οι ψυχές των νεκρών που αρνούνται να αποδεχθούν τον θάνατο των κορμιών που κατοικούσαν, επιστρέφουν για να πάρουν εκδίκηση από τους ζωντανούς, να τραβήξουν μαζί τους στον τάφο αγαπημένα πρόσωπα ή, απλώς, για να αντλήσουν λίγη από τη ζεστασιά της αληθινής ύπαρξης.
Ιστορίες φαντασμάτων από τη βικτωριανή εποχή, μια περίοδο κατά την οποία οι αρχέγονες δοξασίες αντιμάχονταν τον ορθολογισμό και την επιστήμη, και ο θάνατος ασκούσε μια παράξενη, νοσηρή έλξη πάνω στους θνητούς.

Κριτική

Σε μία εποχή όπου ο πνευματισμός και κάθε είδος αποκρυφισμού γνώρισαν τεράστια άνθηση, σ’ ένα περιβάλλον που επηρεαζόταν ακόμα από το ρομαντισμό του πρώτου μισού του δέκατου ένατου αιώνα, ήταν φυσικό να ανθίσουν ως λογοτεχνικό είδος ιστορίες φαντασμάτων. Οι ανήσυχες ψυχές των νεκρών πρόσφεραν μία γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν που είχε χαθεί ανεπιστρεπτί.
Οι ιστορίες φαντασμάτων είναι γεγονός ότι πάντα συγκινούν τους αναγνώστες της λογοτεχνίας τρόμου. Ασκούν μία ιδιαίτερη επιρροή. Υπάρχουν άπειροι συγγραφείς που έχουν καταπιαστεί με αυτό το θέμα και έχουν προκαλέσει ρίγη ανατριχίλας στους αναγνώστες. Φαντασία ή πραγματικότητα; Οι ορθολογιστές θα ισχυριστούν φαντασία. Κάποιοι άλλοι όμως αναμφισβήτητα θα πουν ότι οι ιστορίες αυτές έχουν ισχυρές δόσεις αλήθειας που φοβίζουν όσους δεν έχουν την τόλμη να τις αντιμετωπίσουν κατάματα. Είστε έτοιμοι για ένα ταξίδι στη βικτοριανή εποχή;
Τα διηγήματα του παρόντος τόμου επιλέχθηκαν ως αντιπροσωπευτικά εκείνης της περιόδου ώστε να προκαλέσουν στον αναγνώστη όχι μόνο την απαραίτητη ανατριχίλα αλλά και το ενδιαφέρον για μία εποχή τόσο μακρινή από τη δική μας. Οι βικτωριανές ιστορίες φαντασμάτων διακρίνονται από το καθαρά γοτθικό μυθιστόρημα επειδή οι περισσότερες συνδυάζουν το υπερφυσικό με τον ψυχρό ορθολογισμό.
Έξι αρκετά αξιόλογα δείγματα λογοτεχνίας τρόμου τα οποία μεταφέρουν τον αναγνώστη σε μία εποχή όπου άντρες και γυναίκες υποστήριζαν πως μπορούσαν να επικοινωνήσουν με τα πνεύματα των νεκρών.
Σε μία εποχή όπου οι αρχέγονες δοξασίες αντιμάχονταν τον ορθολογισμό και την επιστήμη, ο θάνατος ασκούσε μία παράξενη έλξη πάνω στους θνητούς. Αυτή η νοσηρή έλξη δεν αφήνει ποτέ ασυγκίνητους τους αναγνώστες της λογοτεχνίας τρόμου.
Η ατμόσφαιρα εκείνης της εποχής ξεδιπλώνεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου σε μία αξιοθαύμαστη ανθολογία διηγημάτων κάνοντας μας μάρτυρες στις δεισιδαιμονίες, στα ήθη αλλά και στα έθιμα εκείνης της περιόδου. Η καθεμία από αυτές τις ιστορίες αφήνει τη δική της σφραγίδα και προκαλεί ρίγη. Ιστορίες για την απληστία, την αγάπη, την εκδίκηση και το μίσος. Ήρωες που θα μισήσουμε, θα τους συμπονέσουμε και πολλές φορές σίγουρα δεν θα θέλαμε να είμαστε στην θέση τους.

Στην πλειοψηφία τους τα περισσότερα διηγήματα είναι καλογραμμένα καθώς οι  συγγραφείς τους έχουν αφήσει το δικό τους αποτύπωμά στη λογοτεχνία. Αναμφισβήτητα δεν είναι όλες οι ιστορίες αρκετά τρομακτικές. Δεν θα μπορούσα να μην ξεχωρίσω το διήγημα ο καπετάνιος του πολικού αστέρα που κατά την άποψή μου ήταν το καλύτερο της ανθολογίας, γραμμένο από τον κορυφαίο Άρθουρ Κόναν Ντόιλ. Ο τρόπος επίσης αφήγησης, με τη μορφή ημερολογίου, είναι αυτό που κάνει την ιστορία ακόμα πιο ξεχωριστό.

Αναφέρομαι σε αυτό το συγκεκριμένο διήγημα καθώς θεωρώ ότι ο συγγραφέας έχει καταφέρει πάνω σε ένα φαλαινοθηρικό να πλέξει μία αρκετά κλειστοφοβική, αλλά ταυτόχρονα ατμοσφαιρική ιστορία τρόμου που εκτός από την ιστορία φαντασμάτων επικεντρώνεται και στα ανθρώπινα ένστικτα. Στα ένστικτα επιβίωσης και απόγνωσης όταν καλούνται να επιβιώσουν κάτω από δύσκολες συνθήκες.
Οι ιστορίες της συγκεκριμένης ανθολογίας είναι ανόμοιες αλλά μακάβριες και αυτό είναι που την κάνει να ξεχωρίζει. Μεταφερόμαστε σε έξι διαφορετικούς προορισμούς για να γνωρίσουμε τις ψυχές των νεκρών που αρνούνται να αποδεχθούν τον θάνατο των κορμιών που κατοικούσαν. Καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε έξι διαφορετικές ιστορίες στοιχειωμάτων που στην κυριολεξία θα στοιχειώσουν και εμάς.
Αναμφισβήτητα το «Αβαείο» του Θέρνλεϊ, το οποίο είναι και το τελευταίο διήγημα της ανθολογίας, είναι το πιο τρομακτικό. Σας προειδοποιώ να αποφύγετε να το διαβάσετε πριν κοιμηθείτε. Η συγκεκριμένη ανθολογία με άφησε αρκετά ικανοποιημένη. Οι περισσότερες από αυτές τις ιστορίες δεν είχαν μεταφραστεί ποτέ μέχρι σήμερα στα ελληνικά και μόνο για αυτό το λόγο αξίζει κάποιος να έχει αυτό το βιβλίο στην κατοχή του.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά