Κριτική: «Ready player one» του Ernest Cline

by Χρήστος Καραντωνίου

Ο κόσμος του ‘’ready player one’’ υποφέρει από υπερπληθυσμό, ανεργία και έλλειψη ενέργειας, όπως ο δικός μας! Για να ξεφύγουν από τις μίζερες ζωές τους, οι άνθρωποι περνάνε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους στον ψηφιακό κόσμο του OASIS. Εκεί, πέρα από το να παίζει παιχνίδια, ο κόσμος μορφώνεται, ενημερώνεται, καταναλώνει, δουλεύει, κάνει σχέσεις και γενικά ζει μια καλύτερη ζωή από αυτή που τον περιμένει στον έξω κόσμο. Βέβαια ούτε στο OASIS υπάρχει δικαιοσύνη, αφού και εκεί η οικονομική κατάσταση του καθενός καθορίζει και το κοινωνικό του επίπεδο.

Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Wade Watts, ένας νεαρός, φτωχός, φιλότιμος νεαρός (όπως εσύ νεαρέ αναγνώστη;) που όλη μέρα καίγεται στο OASIS και στην κατανάλωση ποπ κουλτούρας. Μια μέρα ο δημιουργός του OASIS, James Halliday, ανακοινώνει πως είναι νεκρός και πως άφησε μέσα στο παιχνίδι ένα κρυφό μυστικό, ένα easter egg, και πως όποιος το ανακαλύψει θα κερδίσει ένα τεράστιο χρηματικό ποσό και τον έλεγχο της περιουσίας του. Αμέσως ξεκινάει η αναζήτηση από παίκτες και από εταιρίες, αλλά για χρόνια παραμένει άκαρπη. Μια μέρα ο Wade λύνει τον πρώτο γρίφο (όλοι οι γρίφοι σχετίζονται με την ποπ κουλτούρα) και μπαίνει αμέσως στο στόχαστρο άλλων παικτών και διαβολικών εταιριών.

Το βιβλίο είναι απαράδεκτα προβλέψιμο. Οι χαρακτήρες είναι αυτοί που εμφανίζονται στα περισσότερα εφηβικά βιβλία, ο ανταγωνιστής – φίλος, το δυναμικό κορίτσι – καψούρα για τον πρωταγωνιστή, ο μεγαλύτερος μέντορας κ.τ.λ. Καμία ανατροπή δεν προκαλεί έκπληξη, αφού όλα στήνονται με τέτοιον τρόπο, που δεν χρειάζεται να είναι κανείς φοβερός αναγνώστης για να μαντέψει τι θα συμβεί παρακάτω και πάντα να πέφτει μέσα! Ούτε και ιδιαίτερα καλογραμμένο είναι, ώστε να συγχωρήσει κανείς το αδύναμο σενάριο. Το βιβλίο είναι μια φαντασίωση, όπως ήταν και το Twilight. Μόνο που εδώ η φαντασίωση να σε πολιορκούν δυο όμορφα αγόρια, έχει αντικατασταθεί με την φαντασίωση πως όσα καταναλώνεις στη ζωή σου είναι σημαντικά. Τώρα γιατί είχαμε αποφασίσει συλλογικά πως τα βιβλία και οι ταινίες Twilight είναι απαράδεκτα σκουπίδια που μιλάνε στις φαντασιώσεις των νεαρών κοριτσιών, ενώ το Ready Player One από ‘’πολύ καλό’’ μέχρι ‘’δε βαριέσαι’’; Γιατί στο «Ready Player One» κάνει συνεχώς αναφορές σε ταινίες που ξέρεις και σε παιχνίδια που ξέρεις και σε βιβλία που ξέρεις! Και όταν υπάρχει τόσο πολύ fan service, τι να το κάνεις το καλό γράψιμο;

Το μήνυμα Ready Player One είναι απλό: δεν χαραμίζεις τη ζωή σου βλέποντας 500 ταινίες την ημέρα, παίζοντας ρετρό παιχνίδια και διαβάζοντας αποκλειστικά και μόνο φάνταζι, ούτε είναι λάθος να μένεις κλεισμένος ολημερίς στο δωμάτιό σου, αντί να συναναστρέφεσαι με έναν σκληρό και άδικο κόσμο! Μια μέρα θα έρθει ένας πολυεκατομμυριούχος και θα σου χαρίσει τα λεφτά του αν ξέρεις το γενεαλογικό δέντρο των Baggins.

Το βιβλίο δεν αξίζει ούτε τα λεφτά του, ούτε τον χρόνο του, αλλά για όποιον ενδιαφέρεται κυκλοφορεί και στα ελληνικά με τον απαράδεκτο τίτλο «Αν είσαι έτοιμος, πάτα enter» από τις εκδόσεις Πατάκη – το καθιερωμένο, πάγιο «Παίχτης 1, έτοιμος» των videogames θα ήταν προτιμότερο.

Τώρα πρέπει να βρω πώς μπορώ να εκμεταλλευτώ το ταλέντο μου, πού μπορώ να παίξω τα Megaman 1 – 5 με κλειστά μάτια και πώς θα χρησιμοποιήσω τις γνώσεις μου για ολόκληρο το σύμπαν του Spider–man για να γίνω πλούσιος και διάσημος!

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά