Κριτική: “The Dark Tower”

by Νικόλας Παπακώστας

Παραθέτω την κριτική μου για την ταινία σε μια εικόνα, για όσους βαριούνται να διαβάσουν το άρθρο.Συνεχίζω πιο αναλυτικά, προς το παρόν χωρίς spoiler. Όταν θα μπουν τα spoiler, θα ειδοποιηθείτε.

“Υπάρχουν κι άλλοι κόσμοι πέρα απ’ αυτόν”
-Τζέικ Τσειμπερς.

Ελπίζω σε κάποιον από αυτούς παιδιά, η ταινία να ήταν καλή. Στον δικό μας δεν ήταν.

Πήγα στον κινηματογράφο μονός μου, καθώς δεν βρήκα παρέα να έρθει μαζί μου και, έχοντας διαβάσει αρκετά άσχημες κριτικές, ήμουν προετοιμασμένος να δω μια μέτρια ταινία.

Αν ήταν μέτρια, θα ήμουν χαρούμενος.

Αυτό το πράγμα που είδα, στην καλύτερη τον περιπτώσεων, θα μπορούσε να χαρακτηρίσει cash grab. Γιατί ρε Στίβεν; Ήθελες λεφτά αγόρι μου; Θα σου έδινα εγώ. Τι πήγες και έκανες; Πώς πούλησες έτσι το έργο σου;

Σας υπόσχομαι, ότι γράφω είναι ειλικρινές. Δεν θα με πείραζε να αλλάξουν τις ιστορίες των χαρακτήρων, ούτε κάποια από τα στοιχεία της ιστορίας, γιατί ο πύργος έχει πολλά επίπεδα και μπορεί να βλέπαμε ένα άλλο.

Όπως γίνεται και στα κόμικς, μπορεί η κάθε ιστορία να ήταν απλά σε ένα άλλο σύμπαν από αυτό που έχουμε συνηθίσει. Θα ήμουν οκ με αυτό. Η ταινία αποτυχαίνει πραγματικά όμως σε όλα τα επίπεδα. Ας τα δούμε συνοπτικά.

Υπόθεση (δεν αναφέρω τίποτα που δεν μπορείτε να δείτε στο Trailer):
O Μαύρος Πύργος προστατεύει τους κόσμους, και ο Άντρας με τα Μαύρα θέλει να τον ρίξει. Υστέρα θα ‘ρθουν οι δαίμονες (ή οι μέλισσες). Για να τον ρίξει χρειάζεται τηλεκινητικά παιδιά because reasons. Έχει ένα μηχάνημα λοιπόν που κάτι κάνει στα παιδιά και τα κάνει ενέργεια και έτσι βαράει τις ακτίνες. Ποιες ακτίνες; Να ‘χατε διαβάσει τα βιβλία. Ο Τζέικ βλέπει τον άντρα με τα μαύρα. Βλέπει και τον Πιστολέρο. Οπότε επειδή τον έχουν για τρελό οι γονείς του φωνάζουν άτομα από μια κλινική που είναι όμως Ταχιν. Άμα δε ξέρετε τι είναι τα Ταχιν να διαβάσετε τα βιβλία. Έτσι αυτός φεύγει μπαίνει σε ένα σπίτι που υπάρχει ένα πληκτρολόγιο και ένα γκράφιτι που λέει ζήτω ο πορφυρός βασιλιάς. Βάζει στο πληκτρολόγιο ένα νούμερο και ανοίγει μια πόρτα που τον πάει στον κόσμο του πιστολέρο. Η ταινία συνεχίζει έτσι. Ότι καταλάβατε καταλάβατε και, αν δεν έχετε ιδέα τι έγραψα πιο πάνω, καλά να πάθετε.

Ερμηνείες:
Ένας Μάθιου Μακόναχι, που παίζει εκπληκτικά τον Κακό Μάθιου Μακόναχι (καμαμα για ευκολία από δω και πέρα). Παιδιά αυτός ή μεθυσμένος πήγε στο γύρισμα, ή δε κατάλαβε το σενάριο. Είναι κακός πολύ (δεν κλωτσάει σκυλάκι για να μας το δείξει, αλλά κάνει κάτι αντίστοιχο) και θέλει όπως είπαμε να πέσει ο Πύργος πράγμα που μας λέει συχνά. Ένα πιτσιρίκι αδιάφορο σε ρολό πρωταγωνιστή. Ένας εκπληκτικός Idris Elba o οποίος προσπάθησε. Ίσως επειδή έφαγε τόσο κράξιμο από τους Φαν του βιβλίου σαν επιλογή για το ρολό οπότε το πήρε μανιάτικο. Δεν έφτανε

Run Time:
Ένα κράμα από πάνω από 3 η 4 βιβλία σε 1. 30 ώρα. Ούτε τα ποπκορν μου δε τέλειωσα. Χαίρομαι όμως γιατί δεν άντεχα άλλο.

Σε ένα συνολικότερο Review, τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της ταινίας είναι αυτά στα οποία ασχολούμαστε με τον Ρόλαντ, τα οποία είναι ελάχιστα. Ο τελευταίος του Gillead είναι στην καλύτερη δεύτερος ρόλος, γιατί το Hollywood θέλησε να κάνει την ταινία PG-13 όποτε και διάλεξε για πρωταγωνιστή τον Τζέικ, ο όποιος μια χαρά χαρακτήρας είναι στα βιβλία αλλά στην ταινία μοιάζει κενός και μπαγλαμάς, και το μόνο του χαρακτηριστικό είναι ότι έχει τη Λάμψη. Και ο Αντ1 την είχε, είδατε που κατάντησε.

Ξέρουμε ότι ο Ρόλαντ είναι ο Τελευταίος της Γενιάς του Ελντ (για το ποιος είναι ο Ελντ, ούτε λόγος) και ότι είναι ο τελευταίος Πιστολέρο γιατί δεν τον πιάνουν τα μάγια του Καμαμα, ο όποιος σκότωσε όλους τους άλλους Πιστολέρο σε μια μάχη που θα ήταν εξαιρετική αν τη βλέπαμε, αλλά δε ξέρουμε γιατί έχει αυτή την ιδιότητα. (Άντε παράτα μας ρε, που θες να ξέρεις κιόλα. Είναι ο εκλεκτός. Έτσι. Γι’ αυτό. Ωχ ου).

Η ταινία είναι κενή γενικότερα. Σε μια προσπάθεια να χτίσουν ένα σύμπαν αλά Μάρβελ, απέτυχαν να μας δώσουν την ωμότητα του κόσμου του Ρόλαντ σε αντίθεση με τον δικό μας, ή έστω να μας δώσουν κάποια στοιχεία του ΓΙΑΤΊ είναι έτσι ο κόσμος του, ή έστω να μας πετάξουν ένα τυράκι ότι ο κόσμος του μοιάζει με τον δικό μας και ότι θα μπορούσε να είναι το μέλλον του, πράγματα δηλαδή που θα μας έκαναν σαν θεατές να θέλουμε να δούμε και τις υπόλοιπες ταινίες.

Δεν είχε καν (λόγο PG-13 όπως είπαμε) το βίαιο πιστολίδι που έπρεπε να είχε με αποτέλεσμα να μη σώνεται με τίποτα.

Από δω και πέρα, έχει spoiler. Toν νου σας. Όσοι έχετε διαβάσει τα βιβλία είστε κομπλέ. Όσοι δεν έχετε, δε θα καταλάβετε την ταινία ούτως ή άλλως.

Σκηνή:
Ο Τζέικ μπαίνει στο σπίτι της Ντατς Χιλ και αφού βάζει τον ταχυδρομικό κώδικα του Mid World στο πληκτρολόγιο ανοίγει ένα πόρταλ και του ορμάει ένα δαιμόνι. “Σταμάτα” λέει ο Τζέικ, κάτω το δαιμόνι. Ο Τζέικ μπαίνει στο πόρταλ και όλα καλά. Βγαίνει κατά μέσης στην έρημο. Όχι στον Σταθμό, που θα είχε λογική να περάσει ο Ρόλαντ και να τον βρει. Κατά μέσης στην έρημο. Περπατάει. Λίγο μετά βρίσκει τον Ρόλαντ. Κα. ΣΤΣ: Άντε γα**σου Aρσελ.

Σκηνή:
“Τι θα γίνει άμα πέσει ο πύργος; ” Ρωτάει ο Τζέικ τον Ρόλαντ. “Δε με νοιάζει ο πύργος. ” Λέει ο Ρόλαντ. “Θελω απλά εκδίκηση. Σκότωσε τον Μπαμπά μου”. ΣΤΣ: Άντε γα**σου Σονυ.

Ο Ρόλαντ, ξεστομίζει ΔΕ ΜΕ ΝΟΙΆΖΕΙ Ο ΠΎΡΓΟΣ. ΟΥΥΥ ΟΥΥΥΥΥ ΟΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ

Σκηνή:
Ο Τζέικ με τον Ρόλαντ φτάνουν σε ένα χωριό. “Καιρό έχουμε να δούμε πιστολέρο” Του λένε. “Θέλω μια προφήτη”. Τους λέει ο Ρόλαντ. “Μισό λεπτό, έχουμε μια καβάτζα” Του λένε.

Του λέει η προφήτης που είναι αυτό που ψάχνει και ότι είναι έξι μήνες μακριά. “Α βιάζομαι” λέει ο Ρόλαντ, “έχετε κάνα πόρταλ για εκεί;” “Έχουμε”, του λέει, “αλλά το παρακολουθούν τα Ταχιν”. “Κάτσε” λέει ο Τζέικ, “πάμε στη Γη και παίρνουμε από κει άλλο πόρταλ” “Γαμώ”, λέει ο Ρόλαντ “Πάμε.” Βάζουν μπρος την μηχανή των πόρταλ οι χωριάτες, ορμάνε κάτι Ταχιν για να πέσει λίγο πιστολίδι, τέσπα, πατάνε τον ΤΚ της νέας Υόρκης και μπαίνουν μέσα. ΣΤΣ: Άντε και ΓΑ**ΣΟΥ Ρον Χάουαρντ.

ΤΙ ΕΊΝΑΙ ΡΕ ΤΑ ΠΌΡΤΑΛΣ; ΈΤΣΙ ΑΝΟΙΓΟΚΛΕΊΝΟΥΝ; Πάλι καλά που δεν τους είπανε να περάσουνε και από Θεσσαλονίκη πρώτα για κάνα τρίγωνο μη πάνε με άδεια χέρια.

Ακολουθούν δυο πολύ καλές σκηνές που δεν τις λέω γιατί είναι το μόνο καλό πράγμα στην ταινία, μια εκ των οποίων μια μονομαχία που έπρεπε να υπάρχει και στα βιβλία.*

Η ταινία τελειώνει. Ο Ρόλαντ πιστολιαζει τους κακούς και σώνει τον πύργο από τον Καμαμα.

“Όλα είναι καλά”, λέει ο Τζέικ στον πιστολέρο, γιατί ο Τζέικ έριξε στο σύνολο και δυο σφαίρες και πέτυχε ένα κουτάκι όταν κάνανε bromance. Ο Τζέικ πάει με τον Ρόλαντ πίσω στο Mid World. Άγνωστο γιατί.

Είχατε 7 βιβλία. 7 υπέροχα βιβλία και μπορούσατε να βγάζετε λεφτά για 10 χρόνια, αν τα είχατε σεβαστεί ελάχιστα. Όχι πολύ. Λίγο να το αποφασίζατε, είχατε και τους ηθοποιούς και το στόρι και τα εφέ. Το ξηλώσατε. Δεν χρησιμοποιήσατε καν ένα από τα καλύτερα opening lines ever. Το περάσατε σαν όραμα μιας τσομπανοπροφήτισσας στη μέση της ταινίας.

Λησμονήσατε το πρόσωπο του πάτερα σας.

Άντε Γα**σου Στίβεν Κινγκ.

* 2nd Spoiler alert, τον νου σας.

Η μονομαχία ανάμεσα στον Walter και στον Roland είναι πολύ ωραία. Αλλά αφού θέλανε να κάνουνε το Character Arc ότι ο Ρόλαντ είχε απαρνηθεί τον Πύργο και πήγαινε για την εκδίκηση, όταν ο Man in Black βγαίνει για να τον καθυστερήσει όσο ο Jake κάνει brainfuck τον πύργο, γιατί δεν βάλανε τον Ρόλαντ να τον αγνοεί και να πηγαίνει να σώσει το κωλόπαιδο; Ουσιαστικά τον σώνει αφού εκδικείται. Έστω ένα δίλημμα του στυλ, “αν με πολεμήσεις, δε θα προλάβεις να σώσεις τον πύργο”. Έτσι, ο Ρόλαντ δεν εξελίσσεται. Ολοκληρώνει την εκδίκηση του και μετά σώνει και το σκατόπαιδο. Τι ζητάω και εγώ όμως, ε;

Άντε Γα**σου Στίβεν Κινγκ είπαμε; Ε, δε πειράζει, ας ξαναπούμε.

προτεινουμε επίσης

1 comment

Γιάννης Σκιαδάς 26 Αυγούστου 2017 - 1:04 ΜΜ

Η πατάτα τρώγεται. Η ταινία όχι.

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά