Οι μεταθανάτιες εμπειρίες στη λογοτεχνία

by Nyctophilia

Συντάκτης: Λιάκας Παντελής

Ένα συχνό ερώτημα που ταλανίζει την ανθρωπότητα είναι το τι ακριβώς συμβαίνει μετά τον σωματικό θάνατο. Πολλοί πιστεύουν ότι παύουμε να υπάρχουμε είτε σωματικά, είτε πνευματικά, είτε και τα δυο. Άλλοι πιστεύουν ότι κάποιο Υπέρτατο Ον θα μας αναστήσει αργότερα, εάν βέβαια έχουμε ζήσει μια ενάρετη ζωή στον επίγειο κόσμο. Άλλοι πάλι πιστεύουν ότι μετά την πάροδο πολλών γενεών, γυρίζουμε πίσω με τη μορφή ζώων ή με την μορφή άλλων ανθρώπων – η λεγόμενη “μετενσάρκωση”.

Πέρα από αυτές τις απόψεις, υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που έφτασαν στα πρόθυρα του θανάτου μετά από κάποιο δυσάρεστο γεγονός, όπως ένα ατύχημα, μια αρρώστια ή κάποια επιπλοκή που παρουσιάστηκε στον οργανισμό τους. Μόλις συνειδητοποίησαν ότι το πνεύμα τους βγήκε έξω από τον εαυτό τους και ανυψώθηκε πάνω από το σώμα τους, άρχισαν να καταλαβαίνουν ότι είχαν ξεπεράσει τα φυσιολογικά όρια της πραγματικότητας. Μέσα από την εμπειρία που έζησαν είδαν έναν άλλο κόσμο, γεμάτο αγάπη, χαρά και κατανόηση, στον οποίο φτάνει κάποιος διαμέσου ενός σκοτεινού τούνελ που περνάει μέσα από τους αιθέρες.

Πολλές περιγραφές συγκλίνουν πως ο κόσμος αυτός έμοιαζε μ’ ένα λιβάδι που περιβαλλόταν από πολλά άνθη, καθένα από τα οποία είχε το δικό του ξεχωριστό φως. Άλλοι περιγράφουν πως είδαν όμορφες φωτεινές πόλεις που το μεγαλείο τους ξεπερνούσε κάθε φαντασία. Εκεί κατοικούσαν νεκροί άνθρωποι (φίλοι και συγγενείς του νεκρού) που ήταν λουσμένοι με φως. Η επικοινωνία μεταξύ τους δεν γινόταν με τη συνηθισμένη ανθρώπινη ομιλία, αλλά με έναν ιδιαίτερο τηλεπαθητικό τρόπο. Ο κόσμος αυτός κυβερνιόταν από ένα Υπέρτατο Όν που βοηθούσε τον νεοφερμένο να επανεξετάσει τις σημαντικότερες στιγμές της ζωής του, πριν τον ξαναστείλει πάλι να ζήσει την υπόλοιπη ζωή του στον επίγειο κόσμο.

Έχει παρατηρηθεί ότι μετά την επιστροφή τους στην επίγεια ζωή η συμπεριφορά των περισσότερων αλλάζει ριζικά. Δεν φοβούνται πια τον θάνατο και αγκαλιάζουν ολοκληρωτικά κάθε στιγμή της ζωής τους. Γίνονται πιο φιλικοί, διακατέχονται από αγάπη, παύουν να τους απασχολούν οι αρνητικές συμπεριφορές των γύρω τους και προσπερνούν τις ατυχείς στιγμές που συναντούν στη ζωή τους με πραότητα και γαλήνη.

Στη κλασική λογοτεχνία υπάρχουν πολλές περιπτώσεις μεταθανάτιων εμπειριών, όπως για παράδειγμα στα προσωπικά γράμματα του Έρνεστ Χέμινγουέι και στα διηγήματα του Θόρντον Γουάιλντερ.

Στο ”A Christmas Carol” του Τσαρλς Ντίκενς, βλέπουμε τον Εμπενίζερ Σκρουτζ, τον μίζερο και κυνικό χήρο, να μεταμορφώνεται ψυχολογικά από ένα είδος μεταθανάτιας εμπειρίας και να γίνεται ένας από τους καλύτερους ανθρώπους της πόλης. Ο Σκρουτζ, κατά τη διάρκεια της μεταθανάτιας εμπειρίας του, συναντά τρία φωτεινά φαντάσματα, τα Χριστούγεννα του Παρελθόντος, τα Χριστούγεννα του Παρόντος και τα Χριστούγεννα του Μέλλοντος, τα οποία του κάνουν μια ενδελεχή επανεξέταση της ζωής του που τελειώνει στον ίδιο του τον τάφο. Μετά από αυτό, μετανιώνει βαθιά που δεν έδειχνε μεγαλύτερη αγάπη για τους άλλους, και από δω και στο εξής αρχίζει να δείχνει συμπόνια σε όλους προκειμένου να καλύψει τον χαμένο χρόνο.

Αρκετές αναφορές μεταθανάτιων εμπειριών υπάρχουν επίσης στο “Les Miserables” του Βίκτορα Ουγκώ. Εκεί διαβάζουμε ότι ο ήρωας Γιάννης Αγιάννης, αφού δραπέτευσε από τη φυλακή, καταδιώκεται σε όλη του τη ζωή από έναν αστυνομικό, επειδή έκλεψε μια φρατζόλα ψωμί για να ταΐσει το πεινασμένο παιδί της αδερφής του. Σε ολόκληρο το μυθιστόρημα κάνει πολλές πράξεις καλοσύνης, όπως όταν φροντίζει μια πεινασμένη έγκυο, τη Φαντίν, που τελικά πεθαίνει και εισέρχεται στο μεγάλο φως. Ή όταν παροτρύνει τους υπόλοιπους ανθρώπους να αγαπούν ο ένας τον άλλο, γιατί όπως λέει:

”δεν υπάρχει τίποτα άλλο στον κόσμο απ’ αυτό. Το ν’ αγαπάτε ο ένας τον άλλο… βλέπω ένα φως… Πεθαίνω ευτυχισμένος”.

Τέλος, να τονίσω ότι υπάρχει ένα ολόκληρο είδος στη λογοτεχνία και στον κινηματογράφο που ασχολείται με την επιστροφή των νεκρών στην επίγεια ζωή. Τα περισσότερα από αυτά τα παραδείγματα ανήκουν στην κατηγορία της επιστημονικής φαντασίας και του τρόμου, π.χ τα ζόμπι και τα βαμπίρ, και δεν έχουν σπουδαίες ομοιότητες με τα παραπάνω είδη που ανέφερα. Εδώ βλέπουμε ότι οι νεκροί επιστρέφουν στη γη των ζωντανών με ολότελα διαφορετικά κίνητρα και κακές προθέσεις, καθώς οι μεταθανάτιες εμπειρίες που αποκόμισαν από τον άλλο κόσμο ήταν σκοτεινές και τρομακτικές.

Cover art: Vision de la mort, de Gustave Doré

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά