Συγγραφείς που θέλω να “πεθάνουν”

by Νικόλας Παπακώστας

Αρχικά, να σας πω ότι το άρθρο που διαβάζετε δεν είναι το άρθρο που έγραψα. Ορίστε το άρθρο που έγραψα, χωρίς τις περικοπές για βρισίδια:

Επειδή όμως μου είπαν ότι παρεκτράπηκα με τα βρισίδια, πρέπει να το ξαναγράψω.

Υπάρχουν που λέτε κάποιοι συγγραφείς οι όποιοι δεν λένε να τελειώσουν τα βιβλία τους. Οι περισσότεροι εξ’ αυτών είναι συγγραφείς του φανταστικού, γιατί πριν πολλά χρόνια, ένας κυριούλης ονόματι J. R. R. Tolkien έγραψε τον άρχοντα των δαχτυλιδιών και άρα όλοι όσοι γράφουν Fantasy πρέπει να γράφουν σε βιβλία 3 τόμων και πάνω (δεν ξεχνώ την Νάρνια που εκδόθηκε λίγο πριν, αλλά ο Άρχοντας έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στον λογοτεχνικό κόσμο).

Πριν ξεκινήσουμε με τους συγγραφείς αυτούς που θέλω να πεθάνουν (ο ένας τα κατάφερε και μπράβο του) ας δούμε πότε εκδόθηκε ο άρχοντας τον Δαχτυλιδιωνε. Το 1ο, 29 Ιουλίου του 1954. Το 2ο 11 Νοεμβρίου του 1954. Το 3ο 20 Οκτωβρίου του 1954. Χμμμ. Γιατί λέτε να γίνε αυτό;

ΓΙΑΤΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΕΙΧΕ ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΣΤΕΙΛΕΙ ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ.

Δε ξυπνάς ένα ωραίο πρωί και λες “λοιπόν, παιδιά, θα γράψω μια τριλογία”. Εδώ, ρε χαλβά, δεν έχεις γράψει μισή γραμμή, ξέρεις ότι θα γίνει τριλογία; Ξεκίνα να γράφεις και όταν τελειώσει η ιστορία σου, αν είναι ενάμιση εκατομμύριο σελίδες, κοφ’ την και σα γύρο μερακλίδικο. Στα @@ μας. Αλλά τελείωσέ την. Ξέρεις γιατί; Γιατί αν δεν την έχεις τελειώσει, αν αρχίσεις να έχεις την τύχη να πέφτουν τα γκαφρά, θα γίνεις και εσύ ένας τύπος που γράφει χωρίς νόημα απλά για να πουλήσει βιβλία και δεν τελειώνει ποτέ, και θέλω και εσύ να πεθάνεις, όπως οι εξής:

George R. R. Martin

Ναι, το είπα. Δε ντρέπομαι. Ο εμετικός χοντρός που γράφει με το ένα δάχτυλο και που είμαι σίγουρος ότι σταματάει τα χάμπουργκερ, λέει σε καμιά εκατοστάρα Ghost Writters περίπου τι θέλει να γίνει και το γράφουν αυτοί για εκείνον δε θα τελειώσει το βιβλίο του ποτέ. Το ξεκίνησε σα τριλογία, αλλά μετά είδε την επιτυχία που είχε (και τα άπειρα τηγανίτα κοτόπουλα που το χρήμα μπορούσε να του προσφέρει) και το Winds of Winter έχει πάρει περισσότερες παρατάσεις από τον Ολυμπιακό όταν χάνει 1-0 στο Καραΐσκάκη. Όταν ξεκίνησε η σειρά το 2011 το Winds of Winter είχε ήδη εκδώσει 4 κεφάλαια, και όλοι λέγαμε, “ε εντάξει μέχρι να το φτάσουν στην 6η season θα το έχει τελειώσει”. Αλλά ο Χοντρός είπε “όχι, έχω να φάω και άλλη μηλόπιτα” και έχουμε 2017, η σειρά έχει ξεπεράσει το βιβλίο κατά δυο season (και αλήθεια, όσοι νομίζετε ότι τα βιβλία δεν θα ακολουθήσουν την σειρά πλανάστε. Τα ίδια θα γίνουν απλά σε πιο πολλές σελίδες και με πιο πολύ κοιλιά στη μέση για να του μοιάζουν) και ο Μάρτιν ακόμα “γράφει”. Ε, φτάνει. Αν δεν έχεις στρώσει τον κώλο σου να γράψεις 7 χρόνια τώρα, ΜΗ ΣΩΣΕΙΣ.

Terry Goodkind

Δε φταίει κανείς ρε μπαγλαμά. Εγώ φταίω που είδα την φάτσα σου και δεν σκέφτηκα ότι μοιάζεις με χρυσαυγίτη πορνοστάρ και άρα αποκλείεται να έχεις γράψει βιβλίο. Ο Tέρης (σοβαρά, Τέρη τον λένε) ο Γκούντκαϊντ (είναι δε γκούντκαϊντ ο Τέρης, χρυσός άνθρωπος), κάθισε και έβαλε τις σκέψεις του στο χαρτί, και μας παρέδωσε ένα ξέρασμα 15 βιβλίων και 2 prequel, στο οποίο ο πρωταγωνιστής Ριχάρδος Κρυπτογραφημας (Richard Cifer) σώζει τον κόσμο. Αλλά όχι επειδή θέλει. Επειδή του κάθεται.
Ο Ριχάρδος είναι ερωτευμένος με την Κέιλαν, και είναι πολύ θυμωμένο αγόρι. Όχι, αλήθεια. Ο χαρακτήρας είναι πραγματικά αυτό. Είναι γεμάτος οργή και έρωτα (σαν έφηβος) για τα 14 βιβλία στα οποία παίζει. Και λέω 14, γιατί όπως είπαμε 2 είναι πρίκουελ, και στο 7ο ο Ριχάρδος δεν εμφανίζεται, αλλά βλέπουμε τι κάνει η αδερφή του που μέχρι τότε ούτε την είχαμε ακούσει, και ούτε που μας νοιάζει.
Οι ήρωες δεν μαθαίνουν τίποτα απολύτως από βιβλίο σε βιβλίο, οι λύσεις σε όλα τα προβλήματα έρχονται η από τύχη η από επιφοίτηση και όλοι μα όλοι οι κακοί, θέλουν απλά να βιάσουν την Κέιλαν και ό,τι άλλο θηλυκό κινείται. Αυτός είναι ο σκοπός τους.

Τα βιβλία ακολουθούν την εξής φόρμουλα:

1) Ο Ρίτσαρντ και η Κέιλαν είναι ευτυχισμένοι
2) Κάτι συμβαίνει και χωρίζονται
3) Σκέφτονται τι θα μπορούσαν να κάνουν για να μην έχουν χωριστεί
4) Αντιμετωπίζουν μια κατάσταση που κανείς δεν έχει αντιμετωπίσει για 3000 χρόνια (πάντα) και δεν έχουν καμιά ελπίδα
5) Κάποιος πάει να βιάσει την Κέιλαν
6) Ο Ρίτσαρντ ανακαλύπτει ότι είναι ο εκλεκτός και για αυτό μπορεί να κάνει το Χ πιο τέλεια από τον οποιοδήποτε
7) Στον Ρίτσαρντ έρχεται επιφοίτηση πώς να λύσει το πρόβλημα και το λύνει
8) Βρίσκεται με την Κέιλαν.

Go back to 1 and repeat for 17 times. Ενδιάμεσα, έχουμε σκηνές gore και βιασμώνε δευτερευόντων χαρακτήρων, σκηνές σαδομαζό, και άπειρο exposition. Και αυτό ήταν το “Sword of Truth”. ΑΝΤΕ ΨΟΦΑ ΤΕΡΗ!

Robert Jordan

Ο Τζόρνταν – ο όποιος από τους δυο παραπάνω ήταν και ο μόνος ο οποίος μπορώ να πω πραγματικά ότι ήταν σπουδαίος συγγραφέας- ξεκίνησε το “Wheel of Time” περίπου το 1984. Η πρώτη έκδοση ήρθε το 1990. Ο κόσμος ήταν εξαιρετικός, σε κρατούσε, και το κάθε βιβλίο είχε ξεκάθαρα αρχή μέση και τέλος. Μπορεί να ήταν συνέχεια μιας μεγαλύτερης ιστορίας, αλλά το κάθε ένα από τα επτά που διάβασα με χαρά και τα τέσσερα που διάβασα αναστενάζοντας μέχρι το 2005 είχε κάτι να σου πει, (ωπ, Μάρτιν τι έγινε; Κόλλησες πάλι που είδες κάποιον να γράφει έντεκα βιβλία σε 15 χρόνια; Σουτ, τράβα πίσω στο φαΐ σου) και μετά από κάποιο σημείο δεν μπορούσες να το αφήσεις. Το μένος μου με τον Τζόρνταν δεν είναι ότι ήταν βαρετός. Ήταν ότι ήταν ΑΧΡΕΙΑΣΤΟ. Δεν χρειάζεται να μάθουμε την κάθε αμυχή του κόσμου σου ρε παλικάρι μου, ούτε τον κάθε τριτοτέταρτο χαρακτήρα. Γίνεται το Α, το Β, το Γ και τέλος. Θες να αναπτυχθείς, αναπτύξου σε 5, 6, 7 άντε δέκα βιβλία. Αλλά όταν στο κάθε ένα μετά το 7ο, ο πρωταγωνιστής είναι ΕΤΟΙΜΟΣ να τις παίξει με τον κακό και απλά δεν τις παίζει γιατί ΤΣΟΥΠ θέλει να κάνει κάτι άλλο, ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ.

Ξέρεις τι γίνεται, Μπομπ μου, όταν βγαίνει το 10ο βιβλίο και λες ότι θα έχει και άλλα; Σου λέει το σύμπαν, “ε όχι το γάμησες πόσα λεφτά θα πάρεις, πεθαίνεις”. Και το τελειώνει άλλος. Και εκτός αυτού, έχεις και έναν μαλάκα Έλληνα να σε βρίζει.

Οπότε αγαπητοί αναγνώσται, και επίδοξοι συγγραφείς, να τελειώνετε την ιστορία σας. Δεν είναι ανάγκη να μακρηγορείτε στα πάντα. Δεν είπα να τελειώνετε με “’ζήσαν αυτοί καλά”, είπα να τελειώνει η ιστορία. Ας μένουν οι χαρακτήρες με κάποια ερωτήματα. Μερικές φορές στη ζωή

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά