Συνέντευξη με τη συγγραφέα P. N. Elrod

by Ηλίας Τσιάρας

Το πολύ το ‘Κύριε ελέησον’ το βαριέται και ο παπάς. Μεταξύ μας βέβαια, δεν ξέρω αν αυτό ισχύει και στους κόσμους των RPGs, καθώς η έως τώρα συνύπαρξη μου με έναν war cleric του Tyr (μεγάλη η χάρη του) με κάνει να πιστεύω το αντίθετο. Τέλος πάντων. Μικρή σημασία έχουν αυτά. Το θέμα είναι πως για σήμερα σας έχω ετοιμάσει κάτι διαφορετικό, ελέω και του WiHM (Women in Horror Month για όσους το θέλουν και ολόκληρο-μη σκάτε καθόλου, κι εγώ φέτος το έμαθα). Μια συνέντευξη της P. N. Elrod, γνωστή στον χώρο μας ως η συγγραφέας των απομνημονευμάτων ενός εκ των πιο καλοφτιαγμένων villains στην ιστορία του DnD, του σαγηνευτικού και συνάμα τραγικού Count Strahd von Zarovich.

Σύντομο βιογραφικό

Γεννημένη το 1954, η Patricia Nead Elrod ξεκίνησε να εργάζεται επαγγελματικά ως συγγραφέας γράφοντας περιπέτειες για τη θρυλική TSR. To 1990 εκδίδει το πρώτο από τα 13 συνολικά βιβλία της σειράς Vampire Files, κάτι σαν παραφυσικό νουάρ με φόντο το Σικάγο του ’30, και τρία χρόνια αργότερα επισκέπτεται το ομιχλώδες τοπίο του Ravenloft με το ατμοσφαιρικό I,Strahd: The Memoirs of a Vampire, συνδέοντας έτσι για πάντα το όνομά της με αυτό του γοτθικού αυτού setting. Το 1998 επανήλθε στα επικίνδυνα εδάφη των Domains of Dread με το sequel I, Strahd: The War Against Azalin, μέσα από τις σελίδες του οποίου μαθαίνουμε για την ανταγωνιστική σχέση αυτών των δύο εμβληματικών dread lords. Σήμερα ζει μαζί με τα δύο της σκυλιά και ένα ομοίωμα του TARDIS που έφτιαξε μόνη της.

1) Ποιο βιβλίο ήταν αυτό που σας έκανε να φωνάξετε “θέλω κι εγώ να γίνω συγγραφέας;”

Το Smoky: the Cowhorse του Will James. Έστησα την τεράστια γραφομηχανή του μπαμπά μου και ξεκίνησα να γράφω τη δική μου βιογραφία για ένα άλογο. Μετά από μια πρόταση συνειδητοποίησα πως δεν γνώριζα τίποτα για τα άλογα, οπότε καταχώνιασα στο πίσω μέρος του μυαλού μου τη συγγραφή για περίπου μια δεκαετία και επέστρεψα στο διάβασμα. Τα υπόλοιπα βιβλία που με ενέπνευσαν στο να γράψω ήταν εκείνα που πετούσα στους τοίχους λέγοντας “εγώ μπορώ να γράψω καλύτερα!”.

2) Έχετε δηλώσει στο παρελθόν πως λατρεύετε να συμμετέχετε σε συνέδρια. Τι είναι αυτό που τα καθιστά τόσο ελκυστικά στα μάτια σας;

Να κοινωνικοποιούμε με τους φίλους μου. Είναι η μόνη στιγμή που μπορώ να τους δω όλους. Μου αρέσει να μοιράζομαι όσα έχω μάθει σχετικά με την τέχνη μου.

3) Το μυθιστόρημά σας Quincey Morris, Vampire είναι sequel του διαχρονικού Dracula. Μια τέτοια απόπειρα δεν είναι αγχωτική, ίσως ακόμα και τρομοκρατική, για έναν συγγραφέα;

Όχι, καθόλου. Ο Quincey είχε να διηγηθεί μια ιστορία και αυτό έκανα. Ήταν τρομερά διασκεδαστικό.

4) Το έργο σας αφορά κατά κύριο λόγο τους βρυκόλακες. Ποιο θα διαλέγατε ως το πιο γοητευτικό στοιχείο του είδους τους;

Το ότι μπορεί να είναι καλοί και να τσακίζουν κόκαλα.

5) Από όλα τα βιβλία με πρωταγωνιστές βρυκόλακες, ποια θα βάζατε στη λίστα σας με τα τρία καλύτερα;

Δε διαβάζω πια βιβλία με βρυκόλακες. Διάβασα το Dracula, είδα την ταινία και μετά συνέχισα μόνη μου. Οι βρυκόλακες των βιβλίων που διάβασα κατά το παρελθόν,  όταν έκανα την έρευνά μου, με εκνεύριζαν. “Δεν το κάνετε σωστά”, φώναζα και έπλασα τη δική μου εκδοχή. Τα βιβλία του Fred Saberhagen για τον Δράκουλα ήταν τα μόνα που είχαν την κατάλληλη ατμόσφαιρα. Ήταν μεγάλη μου τιμή που τον συνάντησα τη δεκαετία του `90. Ήταν ένας γλυκός, υπέροχος άνθρωπος.

6) Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με το Dungeons & Dragons; Ποια ήταν η αγαπημένη σας class;

Ένα όμορφο δώρο γενεθλίων που είχα κάνει στον εαυτό μου!

Ήμουν παντρεμένη με έναν gamer και ωσμωτικά κόλλησα κι εγώ. Συνήθως έπαιζα έναν illusionist. Μου άρεσε να μπερδεύω τους ανθρώπους, να τους κάνω να πιστεύουν σε μια εναλλακτική πραγματικότητα. Αυτό κάνω και ως συγγραφέας.

7) Έχετε παίξει ποτέ ως DM το αρχικό Ι6 Ravenloft module; Εάν ναι, παρακαλώ περιγράψτε τη φωνή του Count Strahd.

Δεν έχω παίξει ποτέ Ravenloft, συγνώμη. Όμως η φωνή του μοιάζει με αυτή του ηθοποιού Roddy McDowell, που είχε κάνει και το αντίστοιχο audiobook του `90. Δεν έχω ακούσει το καινούργιο. Κανείς άλλος ηθοποιός δεν μπορεί να φτάσει το επίπεδο που έθεσε ο Roddy.

8) Έχετε υπάρξει και συγγραφέας και επιμελητής. Ποιον ρόλο προτιμάτε;

Μου αρέσουν και οι δύο για διαφορετικούς λόγους. Ο επιμελητής μέσα μου φροντίζει όταν παραδίδω ένα χειρόγραφο να είναι καθαρό και να εκφράζει αυτό ακριβώς που πρέπει.

9) Ποια είναι τα τωρινά σας σχέδια;

Οτιδήποτε πληρώνει το νοίκι, το φαγητό και τους λογαριασμούς.

Το φοβερό εξώφυλλο του τελευταίου της βιβλίου

10) Το πιο πρόσφατο βιβλίο σας The Hanged Man διαδραματίζεται στη Βικτωριανή εποχή. Ασχοληθήκατε με μια εις βάθος έρευνα προκειμένου να δημιουργήσετε μια αληθοφανή πλοκή και μια ιστορικά ακριβή ατμόσφαιρα;

Δε θα το έλεγα. Είχα κάνει μια έρευνα της εποχής από τότε που διάβασα το πρώτο μου βιβλίο με τον Σέρλοκ Χολμς όταν ήμουν 12. Έκανα κάποιες αλλαγές, όπως ο γάμος της Βασίλισσας Βικτωρίας με κάποιον που δεν ήταν ο Αλβέρτος, και το γεγονός πως το ζεύγος ήταν υπέρ των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων. Αυτή η εναλλακτική ιστορία ήταν πολύ διασκεδαστική όταν την έγραφα.

11) Έχετε γράψει περισσότερα από 20 βιβλία με βρικόλακες. Όμως, το 2003 κατά κάποιον τρόπο κάνατε μια στροφή 180ο με το Adventures of Myhr. Ποια ήταν η έμπνευση για τη συγγραφή αυτής της πιο αστείας/ανάλαφρης προσέγγισης;

Ο ήρωας του βιβλίου βασίζεται σε έναν πραγματικό μου φίλο, τον καλλιτέχνη Jamie Murray. Κατά τη δεκαετία του `90, το alter ego του Jamie, ο ‘Myhr’, ήταν περιζήτητος ως εκφωνητής στα συνέδρια. Και οι δυο τους είναι αστείοι και καλόκαρδοι. Όταν συμφώνησα να γράψω ένα μυθιστόρημα fantasy για τον εκδοτικό Baen Books, ο Myhr έγινε αυτόματα ο αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής. Ο Jamie λάτρεψε το βιβλίο και φιλοτέχνησε το εξώφυλλο όπως και μερικών άλλων βιβλίων μου που εκδόθηκαν από τον ίδιο εκδοτικό.

12) Φημίζεστε για την πρωτοπρόσωπη αφήγηση των έργων σας. Αυτό είναι κάτι που σας έρχεται φυσικά; Θέλετε ο αναγνώστης να νιώσει πιο κοντά στους ήρωες σας, να συμπάσχει με αυτούς;

Για μένα αυτός ήταν ο καλύτερος τρόπος να αφηγηθώ μια ιστορία. Τα περισσότερα βιβλία μου είναι γραμμένα στο πρώτο πρόσωπο. Όταν δοκίμασα την τριτοπρόσωπη αφήγηση δε μου ταίριαζε, οπότε την άλλαξα, και το πρώτο μου βιβλίο γράφτηκε πολύ πιο εύκολα. Μόνο αφού εκδόθηκε έμαθα από φίλους συγγραφείς πως υποτίθεται ότι είναι η πιο δύσκολη οπτική για να γράψει κανείς. Δε συμφωνώ. Μόνο όταν άρχισα να βελτιώνομαι στην τέχνη μου ξεκίνησα να γράφω τριτοπρόσωπες ιστορίες.

13) Η λογοτεχνία τρόμου ακόμα θεωρείται από μερικούς ως ‘παραλογοτεχνία’ ή ακόμα και ‘σκουπίδι’. Τι πιστεύετε πως μπορεί να προσφέρει στους αναγνώστες της; Τι την κάνει τόσο προσφιλή στους φανατικούς της;

Δεν μπορώ να απαντήσω γιατί δε θεωρώ πως γράφω τρόμου, ούτε διαβάζω. Προτιμώ ένα καλό κλασικό μυστήριο ή ιστορικά ή επιστημονικά συγγράμματα, μερικές φορές ακόμα και βιογραφίες.

Κάτι που έμαθα από τον Fred Saberhagen (και άλλους) είναι πως πρέπει να διαβάσεις αρκετά από το είδος για το οποίο θέλεις να γράψεις ώστε να εξοικειωθείς μαζί του και μετά να χαράξεις το δικό σου μονοπάτι. Αν διαβάζεις αποκλειστικά ένα είδος, τότε η φωνή σου θα είναι όπως όλες οι υπόλοιπες που γράφουν αυτό. Αυτό λέγεται ‘λογοτεχνική αιμομιξία”. Τίποτα καινούργιο ή φρέσκο δε γράφεται, απλώς ανακυκλώνονται τα ίδια ξεπερασμένα θέματα.

Όταν έγραφα το πρώτο μου βιβλίο με βρυκόλακες, διάβαζα σκληρά αστυνομικά των Dashiell Hammett και Raymond Chandler. Όταν εργαζόμουν σε steampunk έργα, διάβαζα τη μαγευτική σειρά βιβλίων της Lucia από τον E. F. Benson. Την καλύτερη έμπνευση την παίρνω από μη-μυθιστορήματα.

Η έμπνευση για την πρώτη περιπέτεια που έγραψα Assault on Eddistone Point προήλθε από το Ο Κόμης Μοντεκρίστο και το Connections. Έγραφα συστηματικά περιπέτειες για το D&D, ήταν οι πρώτες μου επαγγελματικές πωλήσεις. Στη συνέχεια ήμουν πολύ απασχολημένη με τη συγγραφή μυθιστορημάτων για να ασχοληθώ με αυτές. Η βασική ιδέα είναι να πάντα να διαβάζεις, ποτέ δεν ξέρεις πότε θα σου έρθει μια ιδέα.

Η αρχή για το The Hanged Man έγινε με την επίσκεψη σε ένα βιβλιοπωλείο. Είδα ένα εξώφυλλο που έδειχνε τη Βασίλισσα Βικτωρία να ετοιμάζεται να πιλοτάρει ένα διπλάνο. Έκανα λάθος. Η φυσική και η μηχανική δεν είχαν αναπτυχθεί τόσο πολύ ώστε να υπάρχουν διπλάνα το 1850. Αυτό όμως δε σημαίνει πως δεν μπορούσε μια εγγονή της να γίνει πιλότος σε μια εναλλακτική πραγματικότητα. Δεν υπάρχουν αεροπλάνα στα βιβλία μου, όμως έχω βάλει αερόπλοια, τηλεπαθητικούς αναλυτές της αστυνομίας, οι Αγγλίδες ψηφίζουν και πολλά ακόμα διασκεδαστικά πραγματάκια υπάρχουν σε αυτή την εναλλακτική εποχή. Και όλα αυτά επειδή κατάλαβα λάθος ένα εξώφυλλο στο οποίο έπεσε το μάτι μου για μια στιγμή!

Λατρεύω τη δουλειά μου!

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά