Συνέντευξη με τον κωμικό και συγγραφέα Ηλία Φουντούλη

by Μαρκέλλα Ευθυμίου Βελαέτη

Ο Ηλίας Φουντούλης είναι ένας κατεξοχήν δημιουργικός άνθρωπος με πολλή φαντασία, πολύ χιούμορ και μεγάλη αγάπη για τη λογοτεχνία, ιδιαίτερα όμως για τη λογοτεχνία του φανταστικού. Τον γνωρίσαμε κυρίως μέσα από την κωμωδία και στη συνέχεια μας τράβηξε μαζί του στην παράξενη πλευρά της λογοτεχνίας τρόμου, με την εκπομπή του στο Youtube “Άσε το κακό να βγει”.

Με αφορμή τη σκοτεινή και χιουμοριστική συλλογή διηγημάτων του “Κάτι χαμογελάει στις σκιές” των εκδόσεων Χρονικό, τον συνάντησα, συζητήσαμε και μου απάντησε σε πολλές ερωτήσεις που μυρίζουν χιούμορ, αγάπη για τη συγγραφή και πολυκαιρισμένες σελίδες βιβλίων τρόμου!

Φωτογραφία: Νατάσα Πανταζοπούλου / FOSPHOTOS (Πηγή: propaganda.gr)

1. Ποιοι συγγραφείς θεωρείς πως σε έχουν επηρεάσει ως προς τη συγγραφή, αλλά και τον τρόπο σκέψης σου;

Δεν περίμενα ότι θα είναι τόσο δύσκολη αυτή η ερώτηση. Περίμενα ότι θα πω τους αγαπημένους μου συγγραφείς γενικότερα, αλλά ως προς το ποιοι με έχουν επηρεάσει στον τρόπο που σκέφτομαι είναι σίγουρα ο Clive Barker για τον σουρεαλισμό που έχει και τον συνδυασμό σουρεαλισμού και μαυρίλας από εκεί που δεν το περιμένεις. Ο Stephen King φυσικά, για τις διάφορες μορφές φαντασίας που έχει, γιατί αν πιάσεις το έργο του από την αρχή, μιλάει για τα πάντα… για στοιχειωμένα πράγματα, στοιχειωμένα κτίρια, για βρικόλακες, για ταξίδια στο χρόνο, για κλόουν, για πάρα πολλές μορφές κακού. Κυρίως για τα διηγήματα με επηρέασε πάρα πολύ ο King στο πώς μπορείς να αφήσεις ένα διήγημα μετέωρο χωρίς να παίρνεις ξεκάθαρη θέση για το αν αυτό είναι καλό ή κακό, αλλά ας συμφωνήσουμε ότι το διήγημα στο επιτρέπει να το αφήσεις έτσι. Επίσης, μου άρεσε πάρα πολύ και τον έμαθα αργότερα στη ζωή μου ο Jack Ketchum, για την σκληρότητα και την βία του. Και ο Graham Masterton.

2. Oπότε να θεωρήσω πως αυτοί είναι και οι αγαπημένοι σου;

Ναι, είναι αυτή η τετράδα! Χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει ότι δεν μου αρέσει ο Lovecraft ή ο Poe ή ο Terry Pratchett και πολλοί άλλοι συγγραφείς, αλλά σε αυτούς τους τέσσερις ανήκαν τα βιβλία τα οποία ευχαριστήθηκα περισσότερο. Ο Poe και ο Lovecraft έχουν μια άνετη γραφή που ανήκει σε μια άλλη εποχή και το εκτιμάμε γι’ αυτό που είναι.

3. Αν μπορούσες να περιγράψεις το βιβλίο σου μ’ ένα τραγούδι, ποιο θα επέλεγες;

Πωπω, πάρα πολύ δύσκολο αυτό! Κοίτα, θα δυσκολευτώ και θα κωλώσω να το απαντήσω να σου πω την αλήθεια, γιατί δε νομίζω πως θα ήταν κάτι ελληνικό, θα ήταν κάτι ξένο. Θα ήταν κάποιο όνομα που θα ήταν δυσανάλογα μεγάλο σε σχέση με το βιβλίο. Δηλαδή, αν έλεγα κάτι του Nick Cave, είναι πολύ μεγάλο όνομα για να πω ότι αυτό περιγράφει το βιβλίο, οπότε δεν θα το κάνω, θα πάω πάσο!

4. Σκέφτεσαι να γράψεις μια νέα συλλογή διηγημάτων ή ένα μυθιστόρημα;

Ναι, και τα δύο! Τα προχωράω και τα δύο ταυτόχρονα γιατί δεν είμαι καθόλου οργανωτικός στη δουλειά και ειδικά τα τελευταία χρόνια έχω χαθεί με όλα αυτά τα «δημιουργικά» πράγματα που πρέπει να κάνω και έχω χάσει το focus μου από τη συγγραφή αλλά υπάρχει ένα μυθιστόρημα που το δουλεύω πάρα πολλά χρόνια. Το ξεκίνησα με πολλή φόρα, έχω γράψει το 1/3 και το προχώρησα λίγο ακόμα πρόσφατα. Το έχω τέλεια ολοκληρωμένο στο μυαλό μου, απλά δεν μπορώ να δείξω τη συνέπεια που χρειάζεται για να το προχωρήσω σωστά και να το τελειώσω. Όταν είμαι σε πολύ καλό mood προχωράω το μυθιστόρημα και όταν έχω όρεξη να γράψω αλλά όχι να ασχοληθώ με το μυθιστόρημα, γράφω μικρά διηγηματάκια ετοιμάζοντας την δεύτερη συλλογή, στην οποία ακόμα δεν έχω αποφασίσει κι αν θα βάλω μέσα και όσα κόπηκαν από την πρώτη.

5. Προσανατολίζεσαι λοιπόν, γύρω από το είδος του τρόμου, το science fiction, ή σκέφτεσαι να κάνεις κάτι διαφορετικό;

Δεν έχω αποφασίσει ακόμα και είχα κάποιες κριτικές γενικά και από φίλους που ασχολούνται με τον χώρο όπου μου είπαν ότι το αδύναμο στοιχείο του βιβλίου είναι η ανομοιομορφία των ιστοριών. Κάτι που εγώ στο μυαλό μου το είχα για καλό, αλλά στην πραγματικότητα δεν είναι και δεν ξέρω αν πρέπει να βγάλω και το δεύτερο με τις ιστορίες να είναι ό,τι να΄ναι η καθεμία αλλά παράλληλα σε μια συνολικά σκοτεινή φούσκα ή αν θα πρέπει να είναι όλες στο ίδιο ύφος.

6. Άρα, όταν αποφάσισες ποιες ιστορίες θα περιλαμβάνει η συλλογή προβληματίστηκες ως προς την ποικιλία της ή είπες «αυτές είναι οι ιστορίες που θέλω να πω, θα τις βάλω και ό,τι γίνει»;

Ναι, αυτό είπα. Είπα πως αυτές είναι οι αγαπημένες μου γιατί όπως θα είδες, είναι γραμμένες σε μια περίοδο αρκετών χρόνων και διάλεξα αυτές που αρέσουν σε εμένα περισσότερο χωρίς να σκεφτώ το αν θα έπρεπε να είναι όλες στο ίδιο ύφος.

7. Υπάρχει κάποια ιστορία η οποία σε τρόμαξε περισσότερο από τις άλλες όσο την έγραφες;

Η «Φθορά» σίγουρα μου δημιούργησε μια ανησυχία, όπως και σε όλους  χα-χα.. Με ενόχλησε όταν τη διάβασα δεδομένου το πόσο γρήγορα και με πόσο λάθος κίνητρο την έγραψα. Το γράφω και σε ένα σημείο στο βιβλίο ότι ήταν για έναν διαγωνισμό που είχε θέμα την φθορά. Έκατσα ένα βράδυ και έγραψα αυτήν την ιστορία, η οποία σχεδόν δεν είχε νόημα αλλά βγήκε πολύ σκληρή και σκοτεινή. Και με ενόχλησε όταν την ξαναδιάβασα, δεύτερη φορά!

8. Τι θεωρείς ότι σε τρομάζει περισσότερο; Και λογοτεχνικά, αλλά και στη ζωή σου…

Νομίζω ότι περισσότερο απ’όλα  φοβάμαι το ρεαλιστικό υπερφυσικό. Ένα πνεύμα, ας πούμε… Έχω παρατηρήσει ότι τα τελευταία χρόνια με τρομάζουν περισσότερο τα τύπου θρησκευτικά θρίλερ. Δεν ξέρω πώς προέκυψε αυτό, αλλά από κάπου ήρθε, και δεν το περίμενα! Και οι καρχαρίες, να ξέρεις, είναι ο μεγαλύτερός μου φόβος!

9. Πιστεύεις πως οι πιο «αστείοι» άνθρωποι είναι αυτοί που έχουν να διηγηθούν και τις πιο σκοτεινές ιστορίες;

Σίγουρα, οι πιο πολλοί από τους χαρούμενους και κωμικούς και χαμογελαστούς ανθρώπους έχουν μέσα τους λίγο παραπάνω σκοτάδι απ’όσο πρέπει και είναι μιας μορφής άμυνας αυτή…  Πόσες φορές έχω πει τη λέξη «σκοτάδι» σε αυτήν την συνέντευξη; Πολλές! Εντάξει…

10. Τι πιστεύεις πως είναι αυτό το οποίο κάνει τρομαχτικό ένα βιβλίο; Το πολύ υπερφυσικό, η έντονη δράση ή ένας εγκλωβισμένος στον εαυτό του χαρακτήρας για παράδειγμα;

Ο εγκλωβισμένος χαρακτήρας, σίγουρα, και σε κάποια σημεία η δράση ή η προοικονομία. Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η «Νεκρή Ζώνη» του Stephen King. Ήταν τρομαχτικό από την άποψη ότι σου περιγράφει μια κατάσταση, μια αλήθεια που ξέρει μόνο ο χαρακτήρας και αποφασίζει να την εμποδίσει με ό,τι κι αν σημαίνει αυτό για τη ζωή του. Φοβερός εγκλωβισμός ήρωα. Όταν το είχα διαβάσει είχα ταραχτεί πάρα πολύ και σκεφτόμουν συνέχεια τι θα έκανα εγώ στην θέση του. Αυτά με τρομάζουν πάρα πολύ. Και οι καρχαρίες, ε!

11. Πώς βλέπεις την εξέλιξη του φανταστικού στην Ελλάδα συγγραφικά και αναγνωστικά;

Υπάρχει αναμφίβολα μια πολύ μεγάλη συγγραφική άνθιση, και αυτό είναι πολύ καλό. Βλέπω μια εξέλιξη και από μικρούς, αλλά και από μεγάλους εκδοτικούς οίκους, που εμπιστεύτηκαν νέους Έλληνες συγγραφείς του φανταστικού. Είναι ένας χώρος στον οποίο έψαχνα κάποια παλιά βιβλία και μπήκα σιγά σιγά στις αγγελίες και σε sites που πουλάνε και ανταλλάσσουν βιβλία, είδα μια τεράστια κίνηση στη λογοτεχνία τρόμου. Δεν ξέρω κατά πόσο το κίνητρο είναι οικονομικό ή αναγνωστικό αλλά σίγουρα υπάρχει μια μεγάλη ζήτηση πλέον.

12. Μια καλή ιστορία, πιστεύεις, γράφεται στιγμιαία εκείνη την ώρα ή είναι μια ιδέα που γυρνάει συνέχεια στο μυαλό σου;

Νομίζω ότι είναι και τα δύο σωστά, με την έννοια ότι μπορεί να έχεις μια ιστορία με αρχή, μέση και τέλος στο μυαλό σου αλλά δεν την γράφεις αμέσως, τη δουλεύεις και την  στριφογυρίζεις και βελτιώνεις πραγματάκια. Από την άλλη, μπορείς να την γράψεις μια κι έξω και να είναι η καλύτερη δυνατή εκδοχή της ιστορίας. Το ιδανικό.

13. Άρα, συμφωνείς και με αυτό που έχει πει και ο Stephen King, πως οι καλές ιδέες είναι αυτές που γυρνάνε συνέχεια στο κεφάλι σου…

Ναι, που λέει ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιείς σημειωματάρια ιδεών…. που εγώ χρησιμοποιώ βέβαια, αλλά πάρα πολλές φορές αν ακολουθήσω την αλληλουχία των σκέψεων που με οδήγησε στην ιδέα, θα την ξαναθυμηθώ, που σημαίνει ότι είναι πιο ισχυρή από τις υπόλοιπες και υπάρχει εκεί.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΊΣΗΣ:
Κριτική: “Κάτι χαμογελάει στις Σκιές” του Ηλία Φουντούλη

14. Τι θα έλεγες σε όλους αυτούς που θέλουν να βγάλουν τα κείμενά τους και τις ιστορίες τους προς τα έξω αλλά φοβούνται την αποτυχία; Εσένα, τι σε απασχόλησε περισσότερο πριν βγάλεις το βιβλίο;

Εγώ δεν θεωρούσα ποτέ ότι έγραφα κάτι βαθύ και πολύ προσωπικό. Έγραφα όσο πιο διασκεδαστικά θεωρούσα εγώ ότι μπορεί να είναι το γράψιμο και οι ιστορίες μου και είμαι πολύ υπέρ της ιστορίας που είτε έχει κάτι να πει είτε δεν έχει, κι απλά διαβάζεται ευχάριστα. Οπότε, αυτό ήταν κάτι που εγώ ήθελα να το μοιραστώ. Από την άλλη, επειδή το βιβλίο όταν βγήκε είχα ήδη μια σχετική  αναγνωρισιμότητα σε ένα σχετικά μικρό ηλικιακά κοινό, φοβήθηκα  την έκθεση γιατί ήξερα ότι θα πάνε και θα το πάρουν παιδιά που δεν θα έχουν ξαναδιαβάσει τρόμο ή που θα είναι σε μια ηλικία που δεν θα έπρεπε να διαβάσουν κάποιες από τις ιστορίες του βιβλίου. Άφησα κάποιες απ’έξω, άλλες δεν ήθελα να τις αφήσω…

Γενικά, είμαι υπέρ του ό,τι γράφεις, να αφήνεις τον κόσμο να το διαβάζει, να μην σκέφτεσαι τις πωλήσεις, ούτε τις αντιδράσεις του κόσμου.

15. Επειδή ξέρω πως αγαπάς ιδιαίτερα τον Stephen King, ποια είναι τα αγαπημένα σου βιβλία του; Για παράδειγμα, ποια πέντε βιβλία του θα έσωζες από μια φωτιά;

Εξαιρετικά δύσκολη ερώτηση! Τον έχω χωρίσει σε τρεις περιόδους. Την πρώτη, όπου έγραψε και τα περισσότερα καλά βιβλία. Τη δεύτερη, την μετά το ατύχημα περίοδο όπου δεν μου άρεσε καθόλου. Το «Σάκος με κόκαλα» δεν μου άρεσε καθόλου, ρε παιδί μου! Και την Τρίτη, την πιο πρόσφατη όπου έχει γίνει ξεκάθαρα συναισθηματικός, φτιάχνει πολύ ωραίους χαρακτήρες, με συγκινεί…
Τώρα, θέλεις πέντε βιβλία ε; Πφφφ… Θα έσωζα σίγουρα το «Αυτό», το «Νεκρωταφίο Ζώων», το «Μίζερι», την «Νυχτερινή Βάρδια» και μάλλον ή το «22/11/63» ή το «Joyland».  Ή θα έπαιρνα τα μεγαλύτερα σε όγκο βιβλία του για να έχω όσο πιο πολύ King μπορώ! Με άγχωσες τώρα!  Χαχα…

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Ηλίας Φουντούλης κατάγεται από την Αρκαδία και την Ικαρία, αλλά μεγάλωσε στα Πατήσια, γράφοντας από μικρός ιστορίες που νόμιζε ότι ήταν τρόμου.

Σπούδασε γεωπονία και παγκόσμια ζωική παραγωγή, αλλά κατέληξε να δουλεύει στη φωτεινή πλευρά της δημοσιογραφίας, με ειδικότητα τα ταξίδια και τη γαστρονομία, κάνοντας αυτό που πάντα ήθελε: να ταξιδεύει πολύ και να τρώει ακόμα περισσότερο.
Κάνει περιστασιακά stand up comedy με τεράστια αποτυχία.

Το “Κάτι χαμογελάει στις σκιές”, είναι το δεύτερο βιβλίο του. Ευτυχώς, σε καμία ιστορία δεν επιστρέφει ο ήρωας του πρώτου…
(από το εσώφυλλο του βιβλίου “Κάτι χαμογελάει στις σκιές”, εκδόσεις Χρονικό)

Το βιβλίο του Ηλία Φουντούλη “Κάτι χαμογελάει στις σκιές”, μπορείτε να το προμηθευτείτε υπογεγραμμένο μέσα από το Comedy Lab Store.

Cover image: Στιγμιότυπο από την web εκπομπή “Άσε Το Κακό Να Βγει” (επεισόδιο 10 – Stephen King:”Οι Κακοί”).

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά