Το κάλεσμα της Αρχόντισσας

by Nyctophilia

Και όταν το κρύο σου χέρι με ακουμπήσει,

και σαν τα χείλη σου χάσουν το χρώμα τους,

και σαν τα μακριά μαλλιά σου ακουμπισμένα στο μαξιλάρι

θελήσουν να σε ταξιδέψουν, τότε θα έρθω.

 

Θα σε κάνω ερωμένη μου,

θα σου δείξω τα μυστήρια του σύμπαντος,

θα σου δώσω όσα δεν μπόρεσε κανείς όσο ήσουν ζωντανή,

Αλλά μόνο όταν η ύπαρξη σου έχει ξεχαστεί, τότε θα έρθω.

 

Αγκίστρια χίλια θα κομματιάζουν την καρδιά σου,

αγκίστρια χίλια θα σε σέρνουν σε λαβύρινθο σκοτεινό,

και αόρατα χέρια θα σε παίζουν σαν μαριονέτα,

αλλά ούτε τότε θα έρθω.

 

«Χαμογέλα», προστάζει ο αφέντης.

«Κλάψε,» μουρμουρίζει η πριγκίπισσα.

«Σκέψου,» λέει ο σκλάβος.

«Αγάπα,» κλαψουρίζει ο τρελός.

 

Λίγο πιο πέρα, σαν σπασμένη κούκλα πλέον,

στέκεται όρθιο το φάντασμα του πατέρα μου.

Διαλύεται όμως σε χρυσή σκόνη και θειάφι, αλλόκοτο για τον κόσμο ετούτο.

 

Λίγο πιο πέρα, σαν κρύο άγαλμα πλέον,

στέκεται όρθιο το φάντασμα σου.

Διαλύεται όμως γιατί βρίσκεται στον αλλόκοτο, ονειρικό μου κόσμο.

 

Λίγο πιο πέρα, σαν φτερωτό φίδι πλέον, με χαραγμένα σύμβολα στην πλάτη,

στέκεται κουρασμένο το φάντασμα του εαυτού μου.

Δε διαλύεται γιατί σε περιμένει.

Μετράει κόκκινες μαργαρίτες, βαμμένες με δηλητηριώδη κισσό.

«Αργεί. Αργεί πολύ η Αρχόντισσα,» λέει και με κοιτάει θλιμμένα.

«Το ξέρω,» του απαντάω. «Το ξέρω..»

 

Δεν του είπα ποτέ την αλήθεια.

 

Συγγραφέας: Κατερίνα Κρυστάλλη

προτεινουμε επίσης

1 comment

Αλέξης Α 15 Φεβρουαρίου 2017 - 8:23 ΠΜ

Ότι καλύτερο διάβασα το τελευταίο διάστημα. Μπράβο στη συγγραφέα

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά