«Φιόναβαρ»: Η πατρίδα όλων των ονείρων

by Ηλίας Τσιάρας

Σήμερα κλείνει για μένα ένας ακόμα κύκλος στο Nyctophilia, καθώς αυτό είναι το τελευταίο άρθρο της στήλης Cosmology 101. Κι όπως λέει και ο σοφός λαός μας, σας κράτησα το καλό για το τέλος. Θα σας ταξιδέψω σε έναν κόσμο που λάτρεψα από την πρώτη κιόλας φορά που τον επισκέφτηκα. Θα σας ξεναγήσω στις σελίδες του μοναδικού βιβλίου που έχω διαβάσει (κάποια κομμάτια του, τουλάχιστον) τρεις φορές. Έτοιμοι; Καλωσορίσατε στη Φιόναβαρ, το υπέροχο δημιούργημα του μέχρι πρότινος αγαπημένου μου συγγραφέα, Guy Gavriel Kay – το 2013 γνώρισα τον Sandreson, ο οποίος και τον εκθρόνισε.

Το κέντρο του σύμπαντος

Η Φιόναβαρ είναι ο πρώτος κόσμος, το μέρος από το οποίο προέρχονται οι μύθοι και οι θρύλοι όλων των υπόλοιπων. Το γεγονός αυτό την καθιστά ιδιαιτέρως σημαντική, καθώς οτιδήποτε συμβεί εκεί έχει αντίκτυπο σε ολόκληρο το πολυσύμπαν. Η Φιόναβαρ είναι αρκετά μικρή σε έκταση, αν αναλογιστεί κανείς πως πρόκειται για τον πρώτο κόσμο του Υφαντού. Στα εδάφη της περιλαμβάνονται μονάχα το βασίλειο της Brennin, έδρα του Συμβουλίου των Μάγων, οι Πεδιάδες, προγονικά εδάφη των νομαδικών φυλών των Dalrei, το καλυμμένο με ομίχλη βασίλειο των ξωτικών Daniltoh, κάτι ερημιές στα βόρεια και ο τεράστιος ορεινός όγκος του Rangat, στην καρδιά του οποίου βρίσκεται αλυσοδεμένος εδώ και χίλια χρόνια ο σατανικός θεός με το υπέροχα εύηχο όνομα Rakoth Maugrim. Δε χρειάζεστε εμένα να σας πω πως δεν πρόκειται να παραμείνει για πολύ καιρό στη φυλακή του, έτσι δεν είναι; Να μην ξεχάσω να αναφέρω επίσης το Καθάλ στα νότια, που θυμίζει λιγάκι Ανατολή, και τους νάνους που κατοικούν στις δίδυμες βουνοκορφές, Banir Lök και Banir Tal.

Θεοί και δαίμονες

Illustration by John Howe.

Ένας κόσμος fantasy που σέβεται τον εαυτό του πρέπει απαραιτήτως να διαθέτει ένα εντυπωσιακό πάνθεον. Η αλήθεια είναι πως η Φιόναβαρ δεν υπακούει σε αυτόν τον άτυπο κανόνα. Σαφέστατα υπάρχει ο Rakoth ο οποίος φτάνει και περισσεύει, αλλά πέρα από αυτόν και κάνα δύο ακόμα, δεν αναφέρονται πολλά θεϊκά πλάσματα στο έργο του Kay. Οι ημίθεοι είναι ένα άλλο θέμα, στο οποίο και θα επιστρέψουμε. Δημιουργός του κόσμου και ολόκληρου του σύμπαντος είναι ο Υφαντής (Weaver). Ο Ξηλωτής, όπως είναι το προσωνύμιο του Maugrim, εισχώρησε στη Φιόναβαρ μόλις είχε ολοκληρωθεί το Υφαντό, η πλάση δηλαδή, και επειδή ακριβώς δεν ανήκει στον Αργαλειό, δεν μπορεί να καταστραφεί. Ο βασικός θεός στον οποίο πιστεύουν οι κάτοικοι της Μπρενίν ονομάζεται Mörnir και είναι κάτι αντίστοιχο του δικού μας Ζεύς. Όσον αφορά τους ημίθεους τώρα, δεν γίνεται να μη σταθώ στον Γκάλανταν, τον υπαρχηγό του Rakoth, ο οποίος μπορεί και μεταμορφώνεται σε έναν γιγαντόσωμο λύκο. Προσθέστε σε όσα έχουμε πει και έναν τεράστιο σαρκοφάγο μαύρο κύκνο ονόματι Avaia, έναν κρυστάλλινο δράκο κι έναν κόκκινο μονόκερο και έχετε πάρει μια πρώτη γεύση από την κοσμοπλασία του Kay. Εννοείται πως υπάρχουν και τα πανταχού παρόντα orcs, μόνο που εδώ τα λέμε svart (του σκότους) alfar, σε αντιδιαστολή με τα lios (του φωτός) alfar, τα γνωστά σε όλους ξωτικά.

Μαγεία σημαίνει ζωή

Ένα από τα πιο συναρπαστικά στοιχεία του κόσμου της Φιόναβαρ είναι η μαγεία ή, πιο σωστά, ο τρόπος με τον οποία αυτή επικαλείται. Προκειμένου να χρησιμοποιήσει ξόρκια κάποιος μάγος, χρειάζεται να ‘ρουφήξει’ την απαιτούμενη ενέργεια από την ίδια τη ζωοποιό δύναμη του τροφοδότη του, ενός ανθρώπου δεμένου με αυτόν μέσω μαγικών τελετών και απαραβίαστων όρκων. Υπάρχει η δυνατότητα από την πλευρά του μάγου να ‘ρουφήξει’ μέχρι και την τελευταία ικμάδα ζωής του τροφοδότη του προκειμένου να εκτελέσει κάποιο πανίσχυρο ξόρκι, κάτι που προφανώς θα τον σκοτώσει, καθιστώντας έτσι τον μάγο έναν κοινό θνητό.

Κάπου εδώ τελειώνει και το σημερινό μας ταξίδι. Αν δε σας άρεσε, μη μου το πείτε. Θα πληγωθώ ειλικρινά. Αν σας άρεσε, χαίρομαι.
 Πέρα από την πλάκα, θεωρώ τον
Kay έναν φοβερά ταλαντούχο συγγραφέα και τη συγκεκριμένη τριλογία (με τα όποια ελαττώματά της) ένα από τα καλύτερα έργα της λογοτεχνίας του Φανταστικού. Προς στιγμήν σκέφτηκα να γράψω μια κανονική και αναλυτικότατη βιβλιοπαρουσίαση, μιας που πήρα το βάπτισμα του πυρός, αλλά άλλαξα γνώμη καθώς συνειδητοποίησα πως τα πολυάριθμα και ελαφρώς αναγουλιαστικά επίθετα τύπου υπέροχο, καταπληκτικό, ανεπανάληπτο, μοναδικό, φανταστικό, αξεπέραστο κτλ θα κούραζαν ακόμα κι εμένα τον ίδιο. Σκεφτείτε πως δεν αναφέρθηκα καν στον Νταρ, τον πιο γαμάτο πρίγκιπα όλων των εποχών (κάτι που μόλις έκανα με περισσή τέχνη!). Προτού σας αφήσω, σας προτρέπω να ρίξετε τουλάχιστον μια ματιά στο «Υφαντό της Φιόναβαρ». Αξίζει τον χρόνο σας και με τον παραπάνω. Ναι, θυμίζει τον «Άρχοντα των Δαχτυλιδιών», το παραδέχομαι, αλλά θεωρώ πως το συγκεκριμένο έπος απευθύνεται περισσότερο σε ενήλικες.

Μέχρι την επόμενη φορά, να διαβάζετε ό,τι σας γεμίζει και να γράφετε για ό,τι αγαπάτε!

ΥΓ. Ακονίστε και τα ζάρια σας, γιατί έχω κάτι καλό στο μυαλό μου για όταν ξαναβρεθούμε…

Cover art by John Howe.

προτεινουμε επίσης

2 Σχόλια

Μένος 5 Μαΐου 2017 - 12:53 ΜΜ

Ο Guy έχει δουλέψει για να εκδοθεί το Σιλμαρίλιον και στο τέλος του βιβλίου της Φιόναβαρ θα βρείτε μια κριτική ότι ο μαθητής ξεπέρασε τον δάσκαλο. Η συγκεκριμένη τριλογία έχει τα θετικά του Άρχοντα και ξεπερνά τα αρνητικά του. Έχει ροή, έχει αγωνία και ενδιαφέρον και δεν σε αφήνει να πάρεις τα μάτια σου από τις σελίδες του, κάτι στο οποίο τα πάει καλά ο Άρχοντας, αλλά κουράζει λίγο με τις ατέλειωτες περιγραφές του Τόλκιν.
ΑΛΛΑ!!! Μην κάνετε το λάθος να το διαβάσετε πρώτο. ξεκινήστε με τα υπόλοιπα βιβλία του Guy, όπως η Αρμπόν, οι Λέοντες του Αλ ρασάν, συνεχίστε με την Τιγκάνα για να χάσετε το μυαλό σας εντελώς και τέλος αφού θα έχετε ερωτευτεί τον λόγο του βυθιστείτε στην μαγεία της Φιόναβαρ.

Reply
mm
Ηλίας Τσιάρας 8 Μαΐου 2017 - 9:31 ΜΜ

Φίλε Μένο, θα συμφωνήσω μαζί σου, ιδίως σε όσα λες αναφορικά με τον Άρχοντα. Είμαι της ίδιας άποψης. Και μιας και δίνουμε συμβουλές για βιβλία, μακριά από το Ύζαμπελ (που δεν άρεσε ούτε καν σε μένα!) και τους Πολεμιστές του Λυκόφωτος, που οκ μια χαρά είναι, αλλά όχι για Kay. Επίσης, πολύ καλό το τελευταίο στα ελληνικά, Τα Άλογα του Ουρανού.

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά