9 διηγήματα που διαβάζονται μόνο νύχτα

by Μαρκέλλα Ευθυμίου Βελαέτη

Όλοι μας κάποια στιγμή διαβάσαμε ένα διήγημα, ένα μυθιστόρημα, μια ιστορία που ακόμα και μετά το πέρασμα πολλών ημερών, εβδομάδων ή και χρόνων, επέμενε να κρύβεται στις πιο μύχιες γωνιές της ψυχής μας, περιμένοντας την κατάλληλη στιγμή για να εμφανιστεί και να μας ταράξει.

Η μέρα σου κυλάει ήρεμα και περπατάς σε έναν πολυσύχναστο δρόμο της πόλης σκεπτόμενος τις βαρετές, καθημερινές σου υποχρεώσεις… μέχρι να δεις έναν υπερκινητικό κλόουν στα τζάμια ενός παιδότοπου. Κάποιος άλλος θα σκεφτόταν πως απλά πρόκειται για ένα παιδικό πάρτι. Εσύ όμως όχι. Εκείνα τα δευτερόλεπτα το βλέμμα σου μένει ακίνητο και το κεφάλι σου αρχίζει να μυρμηγκιάζει. Η φασαρία του δρόμου ξαφνικά σταματάει και παράλληλα μια έντονη ταχυκαρδία ξεκινάει μέσα σου, καταλήγοντας σε μικρά πεταρίσματα των βλεφάρων σου. “Θα με πιάσει”, σκέφτεσαι και στο μυαλό σου έρχεται ο Pennywise από το θρυλικό “Το Αυτό” του Stephen King. Οι σελίδες του βιβλίου που διάβασες πριν καιρό περνάνε από μπροστά σου σαν αστραπή. Τώρα, μετά από καιρό πιστεύεις πως οι χειρότεροι εφιάλτες, το πιο εξωφρενικό σενάριο, μια τρομαχτική ιστορία… μπορούν να γίνουν πραγματικότητα.

Οι προτάσεις διηγημάτων που ακολουθούν έχουν σκοπό να σε τραβήξουν αχόρταγα σε περίεργες, τρομαχτικές ή και ενοχλητικές καταστάσεις, να σε ξαφνιάσουν, να σου δημιουργήσουν φοβίες ή ακόμα και να ξυπνήσουν άλλες που ίσως δεν γνώριζες καν ότι βρίσκονταν εκεί. Ίσως αρχίσεις να κοιτάζεις δύσπιστα τους ανθρώπους, τους σκύλους, τις κούκλες των βιτρινών ή να τσεκάρεις δυο και τρεις φορές τα δωμάτια του σπιτιού πριν πέσεις για ύπνο. Το μόνο σίγουρο είναι πως μετά την ανάγνωσή τους, κάτι μέσα σου θα φαντάζει διαφορετικό…

Ray Bradbury, “Ο αποσταλμένος”

Πρωτότυπη έκδοση: The emissary, στην συλλογή “The October country” (1955)
Ελληνική έκδοση: “Εφιάλτες από το διάστημα”, εκδόσεις Κάκτος (1978)
Μετάφραση: Β. Κατσάνη

Ο Μάρτιν είναι ένα μικρό παιδί που λόγω της σοβαρής ασθένειάς του είναι αναγκασμένος να μένει κλεισμένος στο σπίτι. Δεν βγαίνει για να πάει στο σχολείο ή για να διασκεδάσει με φίλους. Βοηθός και σύμμαχός του στην προσπάθεια να μην χάσει την επαφή του με τον έξω κόσμο είναι ο σκύλος του ο οποίος με κάθε τρόπο, καθημερινά δίνει την δική του μάχη για να ενημερώνει τον Μάρτιν ως προς το τι συμβαίνει στον κόσμο, στους γείτονες, στα μαγαζιά, στις εποχές. Ο Μάρτιν αποκτά μια κατ’οίκον δασκάλα που τον καταλαβαίνει απολύτως και αναπτύσσει για αυτήν μια ιδιαίτερη αγάπη. Μια μέρα εκείνη σταματάει να έρχεται στο σπίτι. Ο σκύλος αναλαμβάνει ξανά, την φροντίδα του νεαρού αφεντικού του και προσπαθεί να τον κάνει να μη νιώθει μόνος..

Είναι ένα ατμοσφαιρικό, τρυφερό αλλά και τρομαχτικό διήγημα από τον εξαιρετικό Ray Bradbury που αγγίζει την μοναξιά, τον φόβο της απώλειας και την αφοσίωση με έναν μοναδικό τρόπο. Κάθε λέξη του κειμένου γραμμένη αριστοτεχνικά, δίνει το μέγιστο συναίσθημα που θα μπορούσε να δώσει ένα διήγημα και σε κάνει να συγκινηθείς αλλά και να ανατριχιάσεις. Αποτελεί ένα αξιοσημείωτο διήγημα για όλους τους λάτρεις της λογοτεχνίας τρόμου μιας και δεν υπάρχουν κλισέ σκηνές ή υπερβολικά δοσμένες συνθήκες για επιτηδευμένο εντυπωσιασμό του αναγνώστη. Μιλώντας βέβαια για τον Bradbury, δεν θα μπορούσε να ειπωθεί ποτέ κάτι λιγότερο για τις συγκλονιστικές ιδέες του αλλά και το ανυπέρβλητο ταλέντο του στη δημιουργία ιδιαίτερων καταστάσεων και ανθρώπινων (ή όχι πάντα ανθρώπινων) χαρακτήρων. Ενδεικτικά κάποια από τα σημαντικότερα έργα του μαζί με το “Εφιάλτες από το διάστημα” είναι “Ο εικονογραφημένος άνθρωπος”, “Τα χρονικά του Άρη”, “Κρασί από πικραλίδα” και “Φαρενάιτ 451”.

Οι “Εφιάλτες από το διάστημα” αποτελούν συνολικά μια από τις καλύτερες συλλογές διηγημάτων του είδους, με την μία ιστορία να ξεπερνά την προηγούμενη σε συναισθήματα, τεχνική αλλά και πλοκή.
Εκτός από τον “Αποσταλμένο”, ιδιαίτερη μνεία αξίζει και στο διήγημα “Σκελετός” και “Το άγρυπνο μάτι του Ματίς” που βρίσκονται στην ίδια συλλογή.

Stephen King, “Ο μπαμπούλας”

Πρωτότυπη έκδοση: The Boogeyman (1973), στη συλλογή “Night shift” (1978)
Ελληνική έκδοση Α’: “Νυχτερινή βάρδια” (1992), εκδόσεις Το Κλειδί
Μετάφραση: Γ. Αναστασοπούλου
Ελληνική έκδοση Β’: “Νυχτερινή βάρδια” (2019), εκδόσεις Κλειδάριθμος
Μετάφραση: Γ. Αρβανίτη

Ο Λέστερ Μπίλινγκς επισκέπτεται απεγνωσμένος αλλά και αποφασισμένος το γραφείο του ψυχίατρου Χάρπερ. Ισχυρίζεται πως θέλει μόνο να του εξιστορήσει τι συνέβη στην οικογένειά του και μετά να εξαφανιστεί. Ο γιατρός δέχεται να τον ακούσει με το ίδιο ενδιαφέρον που δείχνει σε κάθε ασθενή του, μη θεωρώντας πως πρόκειται για μια ιδιαίτερη περίπτωση. Ο Μπίλινγκς κατηγορεί για ό,τι του συνέβη μια περίεργη μορφή, ένα απόκοσμο πλάσμα που έχει αποφασίσει να διαλύσει την οικογένεια. Όπως είναι φυσικό, ο Χάρπερ τον αντιμετωπίζει ως ψυχικά ασταθή και προσπαθεί να αποτρέψει την φυγή του και να συνεχίσουν τις συνεδρίες τους μέχρι να συνέλθει…

Για άλλη μια φορά ο Stephen King, δημιουργεί μια κατάσταση που ακροβατεί μεταξύ της καθημερινότητας και του ονειρικού, με τον εφιάλτη όμως να ξεπερνά κάθε άλλη συνθήκη. Παίζει με το μυαλό των χαρακτήρων αλλά και των αναγνωστών, μπλέκοντας την ανθρώπινη παραφροσύνη με το υπερφυσικό στοιχείο, κάτι που άλλωστε λατρεύει να συνδέει στα περισσότερα έργα του.
Ο “μπαμπούλας”, αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά και δυνατά του διηγήματα, γραμμένο στις αρχές της καριέρας του. Δημοσιεύτηκε αρχικά στο περιοδικό “Cavalier” to 1973 και έπειτα συμπεριλήφθηκε στην συλλογή διηγημάτων του το 1978. Επίσης, έχει γίνει και κινηματογραφική μεταφορά του εν λόγω έργου με τίτλο “The boogeyman” το 1982 από τον Jeff C. Schiro.

Από την “Νυχτερινή βάρδια” επίσης, αξίζει να αναφερθούν και να προταθούν ανεπιφύλακτα και τα διηγήματα “Μερικές φορές επιστρέφουν”, “Αντικαπνιστική Α.Ε.”, όπως και “Τα παιδιά του καλαμποκιού”.

Edgar Allan Poe, “Μορέλλα”

Πρωτότυπη έκδοση: Morella (1835 και 1839)
Ελληνική έκδοση Α’: “Η ταυτότης” στη συλλογή”Ο χρυσοκάραβος” (1980), εκδόσεις Ηριδανός
Μετάφραση: Ε. Ροΐδης
Ελληνική έκδοση Β’: “Αλλόκοτες ιστορίες” (1979), εκδόσεις Γράμματα
Μετάφραση: Κ. Πολίτης
Ελληνική έκδοση Γ’: “Διηγήσεις” (2011), εκδόσεις Γράμματα
Μετάφραση: K. Πολίτης

Ο ανώνυμος αφηγητής μιλώντας πάντα στο α’ πρόσωπο, μιλά για τον γάμο του με την Μορέλλα. Μια γυναίκα με ιδιαίτερη μόρφωση που περνά πολλές ώρες διαβάζοντας αλλά και μαθαίνοντας πράγματα και στον σύζυγό της. Σταδιακά ο αφηγητής διαισθάνεται πως η ψυχική της κατάσταση είναι ιδιαιτέρως ασταθής. Η Μορέλλα τελικά πεθαίνει. Αφήνει όμως πίσω την κόρη της η οποία όσο μεγαλώνει αρχίζει να μοιάζει όλο και περισσότερο στην μητέρα της και ο αφηγητής μέχρι το τέλος του διηγήματος καταλαβαίνει πως η γυναίκα του ίσως να μην είχε φύγει ποτέ…

Ο Egar Allan Poe, ο πλέον σημαντικότερος συγγραφέας τρόμου, παρουσιάζει για ακόμα μία φορά την διαταραγμένη ψυχοσύνθεση του ανθρώπου που παλεύει με την κρίση της ταυτότητάς του σε ένα ατμοσφαιρικό και επιβλητικό περιβάλλον. Η “Μορέλλα” ένα ακόμα διήγημα με πρωταγωνιστικό γυναικείο πρόσωπο, σε οδηγεί στις πιο βαθιές πτυχές της ανθρώπινης ύπαρξης, της απόγνωσης αλλά και της απώλειας. Το υπερφυσικό χρησιμοποιείται με τόσο αριστουργηματικό τρόπο που περνάει στον αναγνώστη με απόλυτη φυσικότητα, μιας και τα υπόλοιπα στοιχεία της ιστορίας είναι αρκετά για να συγκλονιστεί και να περιμένει αγωνιωδώς την εξέλιξη του ήρωα αλλά και την κατάληξή του.

Προσωπικά, προτείνω την ανάγνωση του κειμένου από τη μετάφραση του Εμμανουήλ Ροΐδη, η οποία μεν είναι γραμμένη στην καθαρεύουσα, αλλά σε συνδυασμό με το απόλυτα ατμοσφαιρικό γράψιμο του Edgar Allan Poe δημιουργεί το τέλειο ανάγνωσμα για τις βραδινές ώρες!

Guy De Maupassant, “Ήταν όνειρο;”

Πρωτότυπη έκδοση: La morte (1887), στη συλλογή “La main gauche” (1889)
Ελληνική έκδοση: Συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή “Στη Ζώνη Του Λυκόφωτος”, εκδόσεις Το Κλειδί
Μετάφραση: Χ. Σακελλαροπούλου

Ο αφηγητής μας πληροφορεί πως η αγαπημένη του είναι πλέον νεκρή. Η θλίψη και ο πόνος τον κυριεύουν και αναπολεί διαρκώς πώς ήταν η ζωή πριν τον χαμό της. Σε μια στιγμή απελπισίας αποφασίζει πως θέλει να περάσει ένα τελευταίο βράδυ κοντά της, στον τάφο της. Επισκέπτεται το νεκροταφείο όπου σταδιακά αρχίζουν να συμβαίνουν εξωπραγματικά γεγονότα και αντιλαμβάνεται πως όσα γνώριζε μέχρι εκείνη την ώρα δεν ήταν αυτά που νόμιζε…

Στο συγκεκριμένο σύντομο διήγημα ο Guy De Maupassant μιλά για το συναίσθημα της ανιδιοτελούς αγάπης, αλλά και για τον αέναο πόνο της απώλειας του αγαπημένου προσώπου. Μια ατμοσφαιρική συνθήκη, με υπερβολικά υπερφυσικά στοιχεία δοσμένα όμως με τον κατάλληλο τρόπο, σε καθηλώνει και σου μεταδίδει την θλίψη αλλά και την αγωνία του πρωταγωνιστή. Μέσα από την απώλεια αλλά και τον ορισμό της πραγματικής αγάπης, μαθαίνεις πως κανένας δεν είναι αυτό που πιστεύεις, ακόμα και οι αγαπημένοι σου άνθρωποι…

Edna W. Underwood, “Ο ζωγράφος των νεκρών γυναικών”

Πρωτότυπη έκδοση: The painter of dead women, στη συλλογή “Α book of dear dead women” (1911)
Ελληνική έκδοση: Συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή “Γοτθικές ιστορίες από μοντέρνες συγγραφείς”, εκδόσεις Ars Nocturna
Μετάφραση: Α. Γαβρίλη

Σε αυτήν την ιστορία η αφηγήτρια βρίσκεται στη Νάπολη με τον σύζυγό της για τον μήνα του μέλιτος. Η προσοχή των εφημερίδων έχει στραφεί σε μυστηριώδεις εξαφανίσεις γυναικών αλλά εκείνη αγνοεί κάθε τέτοια πληροφορία και επικεντρώνεται στον επικείμενο αριστοκρατικό χορό στον οποίο θα παραστεί με τον εύπορο σύζυγό της. Στη διαδρομή της προς την έπαυλη όπου θα διοργανωνόταν ο χορός και θα συναντούσε τον άντρα της, συνειδητοποιεί πως κάτι δεν πάει καθόλου καλά και ίσως εκείνη και ο αμαξάς της έχουν πάρει λάθος δρόμο. Βρίσκεται λοιπόν, σε μια άγνωστη, πολυτελή κατοικία όπου γνωρίζει έναν εκκεντρικό ζωγράφο. Εκείνος έχει κάποιες περίεργες απόψεις για την ομορφιά αλλά και τη ζωή. Η αφηγήτρια καταλαμβάνεται από άγχος όταν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς συμβαίνει σε αυτό το σπίτι και για τι πράγματα προσπαθεί να την πείσει ο περίεργος ζωγράφος. Πρέπει όμως να παραμείνει ψύχραιμη…

Η Edna W. Underwood δημιουργεί μια ιστορία με άκρως γοτθική και ατμοσφαιρική αισθητική, πλήρως σχηματισμένη γύρω από τη διαταραγμένη προσωπικότητα του ανθρώπου. Οι εικόνες αλλά και οι δομή των διαλόγων που κυριαρχούν στο εν λόγω διήγημα λειτουργούν άκρως θελκτικά προς τον αναγνώστη μέχρι και την τελευταία σκηνή.
Μέσω τη διαστροφής αλλά και της απεγνωσμένης ανάγκης για επιβίωση θίγεται η έννοια του θανάτου αλλά και της ομορφιάς σε ένα τέλεια πλεγμένο νήμα λογοτεχνικής μαεστρίας. Ίσως μετά από την ανάγνωση αυτού του κειμένου, οι γυναικείες απεικονίσεις των ζωγραφικών έργων να αλλάξουν οπτική στη ματιά του αναγνώστη…

Περικλής Μποζινάκης, “Απάντηση”

Πρωτότυπη έκδοση: από την συλλογή “Ζώνη ερήμωσης” (2007), εκδόσεις Νεφέλη

Ο αφηγητής αυτής της ιστορίας έχει εμμονή με τους δύσμορφους ανθρώπους. Τον έλκουν αλλά και τον απωθούν. Οι ζητιάνοι, οι ανάπηροι, οι νάνοι, οι άνθρωποι του τσίρκου είναι μερικά δείγματα από αυτά που ο ίδιος θεωρεί παράδοξα της φύσης. Ζώντας με την έμμονη ιδέα του, μια μέρα του τραβά την προσοχή η παράξενη ανθρώπινη μορφή που επισκέπτεται την γυναίκα του διπλανού σπιτιού. Οι συναντήσεις όλο και πληθαίνουν και ο αφηγητής ζει σε μια κατάσταση φόβου, αποστροφής αλλά και περιέργειας. Η ζωή του αρχίζει να αποδομείται και να περιστρέφεται γύρω από το αλλόκοτο ζευγάρι. Παρακολουθώντας τους από το παράθυρο προσπαθεί να λύσει το μυστήριο της αλλόκοτης μορφής οδηγώντας αργά και σταθερά τον εαυτό του στην μοναξιά και την ανυπαρξία.

Στην “Απάντηση” ο Περικλής Μποζινάκης παρουσιάζει ένα γνώριμο αστικό περιβάλλον -μιας και το διήγημα λαμβάνει χώρα στην πόλη της Αθήνας- και εντάσσει τον αναγνώστη στα άδυτα της ψυχής του ανθρώπου. Η εμμονική συμπεριφορά του πρωταγωνιστή περπατάει χέρι-χέρι με την εσωτερική του ανασφάλεια αλλά και την άρνηση μιας πραγματικότητας που για τους περισσότερους ανθρώπους αποτελεί κάτι φυσιολογικό. Είναι ένα διήγημα με άφθονα στοιχεία φόβου, άγχους αλλά και ερωτισμού, δοσμένα με τον πιο κατάλληλο και σαγηνευτικό τρόπο. Αποτελεί μια απότομη βουτιά στην σκοτεινή πλευρά του ανθρώπινου ψυχισμού.

Αξιοσημείωτα διηγήματα της συλλογής μεταξύ άλλων αποτελούν και τα “Ωστικό κύμα”, “Εριέττα, κομματιασμένη” και “Νιόβης και Χρυσανθέμων”.

Ramsey Campbell, “Η άλλη γυναίκα”

Πρωτότυπη έκδοση: The other woman (1974), στη συλλογή “Scared Stiff: Tales of sex and death” (1987)
Ελληνική έκδοση: “Έρωτας και θάνατος” (1998), εκδόσεις Οξύ
Μετάφραση: Τ. Νικογιάννης

Ο Φιλ είναι ζωγράφος και πιο συγκεκριμένα εικονογραφεί τα εξώφυλλα σκοτεινών βιβλίων τα οποία μιλούν για ακραίες βίαιες συνθήκες. Οι ιδέες του έχουν αρχίσει να φθείρονται με το πέρασμα του χρόνου, μέχρι που βλέπει μια μυστηριώδη γυναίκα και ξεκινά να την ζωγραφίζει σε κάθε έργο του. Οι ανώτεροί του ενθουσιάζονται με το ταλέντο του και την πανέμορφη απεικόνιση αυτής της γυναίκας και του δίνουν όλο και περισσότερα βιβλία προς εικονογράφηση. Η Χίλαρι, η σύζυγός του όμως, παρατηρεί πως από τη στιγμή που εκείνη η μυστήρια γυναίκα την αντικατέστησε στις ζωγραφιές του, ο Φιλ απομακρύνεται όλο και πιο πολύ…

Πρόκειται για ακόμα μια εξαιρετική ιστορία ενός από τους μεγαλύτερους συγγραφείς τρόμου, που μέσα από τον αστείρευτο ερωτισμό αλλά και το μυστήριο που καλύπτει ολόκληρο το κείμενο παρασύρει τον αναγνώστη σε μια πολύ ιδιαίτερη και έντονη συναισθηματική κατάσταση. Ο Campbell με την γνωστή του μαεστρία καταφέρνει για άλλη μια φορά να δέσει με τον ιδανικότερο τρόπο το έντονο συναίσθημα του έρωτα και της σεξουαλικότητας, μέσα από μια όχι και τόσο ψυχικά υγιή συνθήκη. Ο πρωταγωνιστής παρασύρεται μέρα με την μέρα στο ονειρικό, την παραφροσύνη αλλά και την δυσκολία διαχείρισης μιας σχέσης που παραπαίει. Η “άλλη γυναίκα” γραμμένη με άριστο τρόπο από την πρώτη λέξη μέχρι και την τελευταία, αποτελεί στο σύνολό της ένα συγκλονιστικό διήγημα για τους αναγνώστες αλλά και μεγάλη πηγή έμπνευσης για τους νέους συγγραφείς του είδους.

Ιδιαίτερη αναφορά αξίζει και το διήγημα “Λίλιθ” της ίδιας συλλογής, αν και ολόκληρη η συλλογή “Έρωτας και Θάνατος” αποτελεί ένα λαμπερό λογοτεχνικό διαμάντι!

Thomas Ligotti, “Το όνειρο μιας κούκλας”

Πρωτότυπος τίτλος: Dream of a manikin, στη συλλογή “Songs of a dead dreamer” (1986) και “The nightmare factory” (1996)
Ελληνική έκδοση: “Εργοστάσιο εφιαλτών” (1999), εκδόσεις Οξύ
Μετάφραση: Μ. Μακρόπουλος

Ο αφηγητής της ιστορίας είναι ψυχίατρος και εξιστορεί σταδιακά μέσω μιας επιστολής το ιστορικό μιας ασθενής του, η οποία ταλαιπωρείται από τρομερά όνειρα. Όσο προχωράει η διήγηση των γεγονότων, ο αναγνώστης αρχίζει και καταλαβαίνει πως τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονταν εξαρχής…

Ό,τι και να ειπωθεί για το καταπληκτικό αυτό διήγημα του Ligotti είναι σίγουρα λίγο και σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να μεταδώσει το συναίσθημα που σου προκαλείται με την ολοκλήρωση της ανάγνωσής του. H ατμόσφαιρα που επικρατεί σε ολόκληρο το κείμενο είναι αφοπλιστική και συνδυαστικά με την εξαίσια γραφή του συγγραφέα μπορεί να δημιουργήσει στον αναγνώστη πραγματικό φόβο αλλά και σκέψεις για τον εσωτερικό κόσμο του ανθρώπου. Είναι ένα διήγημα πιστό στον ορισμό του λογοτεχνικού εφιάλτη, τελείως παραισθητικό που σίγουρα δεν μπορείς να βγάλεις από το μυαλό σου.

Από το “Εργοστάσιο Εφιαλτών” επιβάλλεται να επισημανθούν και διηγήματα όπως “Η σέκτα του άνοου”, “Η μεγαλύτερη γιορτή των μασκών”, “Ο ίσκιος στον πυθμένα του κόσμου” αλλά και το “Τεάτρο Γκροτέσκο”.

M. R. James, “Η χαλκογραφία”

Πρωτότυπος τίτλος: The mezzotint, στη συλλογή “Ghost stories of an antiquary” (1904)
Ελληνική έκδοση: Συμπεριλαμβάνεται στη συλλογή “H Φωνή μέσα στη νύχτα και άλλες γοτθικές ιστορίες” (2017), εκδόσεις Η Άγνωστη Καντάθ
Μετάφραση: Γ. Στολτίδης

Ο καθηγητής Γουίλιαμς παραλαμβάνει μια χαλκογραφία για λογαριασμό ενός Πανεπιστημίου. Στην αρχή θεωρεί πως το εν λόγω έργο δεν έχει κάποια ιδιαίτερη αξία, μέχρι που μαζί με κάποιους συναδέλφους του καταλαβαίνουν πως τελικά η χαλκογραφία κρύβει μια σκοτεινή ιστορία, κάτι που σταδιακά αρχίζει να φαίνεται και στην όψη της…

Η “χαλκογραφία” αποτελεί μια κλασική ιστορία τρόμου καθαρά βασισμένη στη δημιουργία γοτθικής ατμόσφαιρας. Το απλό της θέμα με μια γερή δόση υπερφυσικού στοιχείου, σε άλλη περίπτωση θα μπορούσε να είναι καταστροφική για ένα κείμενο αγγίζοντας τη σφαίρα του αστείου, αλλά ο M. R. James αποδεικνύει ακριβώς το αντίθετο. Είναι ένα διήγημα με ομοιόμορφη δομή, χωρίς ερασιτεχνικά σκαμπανεσβάσματα και επιτηδευμένες προσπάθειες εντυπωσιασμού του αναγνώστη. Μικρό στην έκταση αλλά χορταστικό ως προς τα συναισθήματα που προσφέρει, αποτελεί ένα κλασικό κείμενο που μπορεί να διαβαστεί ανά πάσα στιγμή και να γοητεύσει με την μαγική του ατμόσφαιρα.

προτεινουμε επίσης

1 comment

Despina 26 Οκτωβρίου 2019 - 9:30 ΠΜ

Υπέροχο

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά