Death and Rebirth

by Ηλίας Τσιάρας

Μέρες που είναι είπα να θίξουμε ένα σημαντικό θέμα για τα RPGs, ίσως το πιο σημαντικό πρόβλημα που μπορεί να παρουσιαστεί in game. Κανονικά βέβαια, θα ήταν ακόμα πιο επίκαιρο την επόμενη βδομάδα, τη Μεγάλη, αλλά μιας και θα πάρω ρεπό (είπαμε, πηγαίνω με το ημερολόγιο των σχολείων ακόμα) θεώρησα σκόπιμο να το ανοίξουμε αυτήν την Παρασκευή. Και είναι όντως επίκαιρο και για τον χαρακτήρα μου, καθώς αυτή τη στιγμή που μιλάμε ο Fufo είναι νεκρός. Ο Fufo, ρε φίλε, που έχει αντιμετωπίσει και σκοτώσει illithids, beholders, έναν μαύρο δράκο και μια μέδουσα (με κλειστά τα μάτια του για να μην πετρώσει) πέθανε στο τελευταίο session. Θα περιαυτολογήσω όμως αργότερα. Για την ώρα προέχει να μιλήσουμε λίγο πιο γενικά για τον θάνατο του χαρακτήρα μας και την προσδοκώμενη ανάστασή του. Αμήν.

Αναπόσπαστο κομμάτι του DnD

Πιο σοφοί άντρες πριν από μένα έχουν πει πως το μόνο σίγουρο σε αυτή τη ζωή είναι ο θάνατος και οι φόροι. Δεν πρόκειται να ασχοληθώ με κάτι τόσο ποταπό όσο το δεύτερο, θα μείνω στο πρώτο. Ο θάνατος ενός χαρακτήρα είναι αναμφίβολα ένα πολύ δυσάρεστο γεγονός που ευτυχώς πονάει μόνο ψυχικά. Ιδίως αν σκεφτούμε τους πολλούς και ευφάνταστους τρόπους με τους οποίους μπορεί να πεθάνει κάποιος στο DnD, αυτό είναι μεγάλη ευλογία. Το ευχάριστο μέσα στο όλο πένθος είναι πως υπάρχουν αρκετοί τρόποι για να επανέλθει ο χαρακτήρας μας στη ζωή. Συγκεκριμένα, 3 ξόρκια κλασικής ανάστασης και  1 για μετενσάρκωση, χώρια το πάντα ύπουλο wish. Από εκεί και ύστερα, μην ξεχνάτε τους θεούς, ένα ενεργό και βασικό κομμάτι του κόσμου στον οποίο ζούνε οι χαρακτήρες ενός party. Οπότε, μη μασάτε. Να σκέφτεστε και να πράττετε ως ήρωες, όχι σαν φοβισμένα παιδάκια που παίζουν με όπλα. Ένας έντιμος, ηρωικός θάνατος σίγουρα θα αποτελεί μια σκηνή που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη σας για πολλά χρόνια. Ή στην τελική, θα το κάνει να φανεί έτσι ο πάντα υπερβολικός βάρδος. Όπως φαντάζεστε εγώ δεν έχω τέτοια επιλογή, αφού, ως Fufo, δεν τα πάω καλά με τον βάρδο μας. Ξέρω, σας σοκάρω. Και το χειρότερο είναι πως πέθανα εντελώς ξενέρωτα, από μια πεινασμένη οικογένεια ropers. Θα το σκεφτώ πολύ την επόμενη φορά που θα αποφασίσω να εξερευνήσω μια σκοτεινή σπηλιά μόνος μου. Μα ropers, ρε συ; Ropers;

Ευκαιρία για ακόμα περισσότερη περιπέτεια

Πάντα να τα έχετε καλά με τον cleric της ομάδας

Αν θεωρείτε πως τα spells που επαναφέρουν κάποιον στη ζωή είναι μια κάπως εύκολη λύση, τότε μπορείτε πάντα να δείτε το όλο θέμα της ανάστασης ως μια επική περιπέτεια. Ίσως πρέπει να πάτε το πτώμα σε έναν συγκεκριμένο ναό ή να βρείτε ένα συγκεκριμένο, σπάνιο συστατικό κι όχι απλώς ένα generic διαμάντι που κοστίζει 500 gp (στην καλύτερη των περιπτώσεων). Ή ενδέχεται κάποιος θεός ή δαίμονας, ανάλογα πού έχει πάει η ψυχή του θανόντα, να ζητήσει κάτι ως αντάλλαγμα από την υπόλοιπη συντροφιά, ίσως μια εξυπηρέτηση, εννοείται επικίνδυνη ως και θανάσιμη. Βέβαια, η προσέγγιση αυτή λογικά θα ξενερώσει τους clerics ίσως λίγο και τους druids, αφού στην ουσία τους αφαιρεί ένα πολύ βασικό κομμάτι του potential τους, οπότε θέλει λίγο τακτ. Γενικά πάντως, θεωρώ πως η ανάσταση ενός χαρακτήρα είναι κάτι αρκετά σημαντικό τόσο για τον παίκτη αλλά φυσικά πολύ περισσότερο για τον φανταστικό του εαυτό που περνάει μια πολύ δύσκολη και τραυματική εμπειρία.

Ευκαιρία και για role play

Αυτή η τραυματική εμπειρία δεν πρέπει να περάσει έτσι στο ντούκου, σε φάση «Έλα μωρέ, ο κληρικός έκανε ακόμα ένα spell». Πέθανες. Και επέστρεψες. Είναι κάτι απλό, τετριμμένο ακόμα και ψιλοαναμενόμενο για όλους όσοι παίζουν RPGs αλλά για τον χαρακτήρα σου, όχι. Ακόμα και αν ξέρει πως υπάρχουν τέτοια ξόρκια, αν γνωρίζει για ήρωες που ξαναγύρισαν στη ζωή, είναι κάτι μεγάλο και σημαντικό και ως τέτοιο πρέπει να εκλαμβάνεται. Αλλάξτε λίγο την ψυχοσύνθεσή του. Μπορεί να είναι πιο ανοιχτός σε νέες προκλήσεις, να ζει την κάθε μέρα σαν να είναι η τελευταία του (ξέρετε, τέτοια χαζοκλισέ της θετικής ψυχολογίας) ή από την άλλη να έχει κάποια φοβία, να είναι μελαγχολικός, να μην καταλαβαίνει γιατί επέστρεψε, γιατί αυτός αναπνέει ξανά και τόσοι άλλοι όχι. Ίσως ακόμα και να κρατάει μούτρα σε αυτόν που τον ανέστησε γιατί ήθελε να ξεκουραστεί δίπλα στον θεό που πιστεύει. Υπάρχουν πολλές πιθανότητες, όλες τους πολύ καλύτερες από το αδιάφορο «Α, ωραία, ζω. Ευχαριστώ, ρε».

Καλή συνεννόηση

Ένας εύκαιρος scroll raise dead δεν έβλαψε ποτέ κανέναν!

Όπως και όλα τα πράγματα σε αυτό το υπέροχο παιχνίδι, έτσι και αυτό το λίγο πιο δύσκολο και δυσάρεστο θέμα καλό είναι να συζητιέται out of game. Θέλει ο παίκτης που ενσαρκώνει τον νεκρό να τον αναστήσουν οι σύντροφοί του; Θα μου πείτε, λογικά ναι. Μαζί σας 100% αλλά υπάρχουν και κάποιοι περίεργοι που θα πουν «όχι, μωρέ, βαρέθηκα, θα κάνω άλλον». Ακατανόητο μεν, σεβαστό δε. Επίσης, απαιτείται πολλή συζήτηση αν αποφασίσει να μπλεχτεί ο druid (κλασικός δυσνόητος τύπος) στη φάση. Πιστέψτε με, I’ve been there. Βασικά, I am there. Ο αγαπημένος μου Dun λοιπόν, θέλει να με επαναφέρει στη ζωή αλλά με φυσικό, πράσινο τρόπο. Δηλαδή, με reincarnate. Αυτό όπως καταλαβαίνετε έχει πολλές πιθανότητες να δημιουργήσει πολλά προβλήματα, αφού by the book ή RAW αν προτιμάτε, μάλλον δε θα γυρίσω ως ένα μικρό και χαριτωμένο halfling. Γι` αυτό και ο άνθρωπος με ρώτησε στα ίσια: σε πειράζει; Η απάντηση ήταν και παραμένει αρνητική. Το DnD είναι ένα παιχνίδι και ως τέτοιο πρέπει να το βλέπουμε. Θα έχει πολλή πλάκα να ξυπνήσω ως drow. Επίσης, σας έχω ζαλίσει με τη συνέπεια. Θα ήταν λάθος μου να απαγορεύσω στον druid, ο οποίος έχει έναν ιδιαίτερο δεσμό με τον Fufo, να κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να επαναφέρει στη ζωή τον φίλο του. Ελπίζω πάντως όταν τα ξαναπούμε να συνεχίσω να είμαι ένα halfling. Αλλά και να μην είμαι, so what? Ο Fufo, όπως και όλοι οι χαρακτήρες στο DnD, είναι κάτι πολύ περισσότερο από τα στατιστικά του.

Μα roper; Έλεος, δηλαδή! Αν και αυτό είναι απόδειξη πως το CR δε λέει πάντα την αλήθεια

Αυτά για σήμερα. Περισσότερα την επόμενη φορά. Μέχρι τότε, είθε η Tymora να σας χαμογελά κι αν συναντήσετε κάποιον χρήσιμο βάρδο στις περιπλανήσεις σας, παρακαλώ να μου τον φέρετε. Δεν πιστεύω σε αυτούς.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά