Ginger Snaps (2000)

by Γιώργος Λαγκώνας

Δυο απόκληρες αδερφές από τα άλλα παιδιά της ηλικίας τους πρέπει να αντιμετωπίσουν τις συνέπειες όταν η μια τους δαγκώνεται από λυκάνθρωπο.

Είναι που παραπονιόμουν για το πόσο παραμελημένο (κινηματογραφικά) τέρας είναι ο λυκάνθρωπος. Έλα μου όμως που είχα ξεχάσει ότι υπήρχε αυτό το διαμαντάκι. Ο τρόμος παντρεύεται έξοχα με το μαύρο χιούμορ και το εφηβικό attitude και το αποτέλεσμα είναι μια ταινία εκρηκτικά διασκεδαστική που δεν νοείται να μην την έχουν δει οι τρομολάγνοι!
Λοιπόν, όλα τα λεφτά είναι οι χαρακτήρες. Αυτά τα δυο τελείως creepy κοριτσόπουλα που είναι «πωρωμένα» με τον θάνατο δεν μπορείς παρά να τα λατρέψεις και να παρακολουθήσεις με πολύ ενδιαφέρον τις περιπέτειές τους. Και βασικά αυτό είναι που κάνει το Ginger Snaps να ξεχωρίζει από τη σαβούρα των ταινιών του είδους. Επειδή πατάει κυρίως στους χαρακτήρες και στο χιούμορ, παρά στο (a priori) προβλέψιμο τρομοθέαμα.
Όπου χρειάζεται όμως, το Gigner Snaps έχει δόντια και τα δείχνει. Τα εφέ είναι χειροποίητα της καλής παλιάς σχολής και έτσι (με λίγες εξαιρέσεις προς το τέλος) βλέπονται ακόμα με άνεση και κάνουν καλά τη δουλειά τους. Οι διάλογοι είναι σούπερ, το σενάριο το ίδιο αλλά -αν και ξεκινά με τις καλύτερες των προθέσεων, σε μια από τις πιο απολαυστικές εισαγωγές σε ταινία του είδους – κάπου προς το τέλος χάνει momentum και τα πράγματα λιγάκι ξεφουσκώνουν και τραβάνε περισσότερο απ’ όσο έπρεπε.
Παρόλα αυτά, δεν μπορώ να μην το προτείνω ανεπιφύλακτα σε κάθε τρομολάγνο.
Βαθμολογία: 7/10

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά