Κριτική: «Ο Μάγος» του Νικόλα Παπακώστα

by Αργυρώ Χαρίτου

magosΣυγγραφέας: Νικόλας Παπακώστας

Εκδόσεις: Momentum

ISBN: 978-960-9796-63-7

Κατηγορία: Φανταστική Λογοτεχνία.

Σελίδες: 328

Οπισθόφυλλο:

Στη νύχτα της Θεσσαλονίκης συναντάει συχνά κανείς περίεργους τύπους. Σε μια πόλη που δεν κοιμάται ποτέ, οι μυστήριες φάτσες και τα σκοτεινά κίνητρα δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. Ένας άντρας ντυμένος με ράσα όμως, ο οποίος δείχνει να μη ξέρει ούτε που είναι ούτε πώς βρέθηκε εκεί και που αναφέρεται σε ιδέες όπως Τιμή, Καθήκον και Μαγεία μοιάζει πραγματικά ξένος.

Φανερά επικίνδυνος και χαμένος μέσα σε φαντασιώσεις για αυτό που νομίζει ότι είναι, φέρνει μαζί του προβλήματα -και λύσεις- που κάνεις δε θα μπορούσε να προβλέψει. Ήρωας ή Εγκληματίας; Σοφός η Παρανοϊκός; Το μόνο σίγουρο είναι ότι, η ιδιαίτερη σκέψη του, θα φέρει στο φως πράγματα που θα ήταν καλύτερό να μείνουν στο σκοτάδι

Μια σερβιτόρα παγιδευμένη σε ένα άθλιο καταγώγιο, ένας ζωγράφος που έχει παραιτηθεί από τη ζωή και ένας αστυνομικός που τον στοιχειώνει μια άλυτη υπόθεση, καλούνται να σπάσουν τον καθρέπτη της πραγματικότητας και να λύσουν το μυστήριο του «Ισέλιαθ Νοξ,» του άντρα με τα πορφυρά ράσα.

Κριτική:

Διαβάζοντας τον τίτλο «ο Μάγος ,» του οποίου το εξώφυλλο διαθέτει ένα τριαντάφυλλο, το μυαλό λόγω της δύναμης της υποβολής φαντάζεται έναν μάγο στη φρουρά του βασιλιά με σύμβολό του ένα τριαντάφυλλο, κάπου σε μια μυθική εποχή. Σε αυτή την περίπτωση, η υποβολή ήταν σε όλα παραπλανητική. Εκτός του μάγου.

Η ιστορία μας ξεκινάει σε ένα μπαρ της Θεσσαλονίκης. Όχι σε ένα φανταστικό κόσμο, αλλά στο δικό μας, στη δική μας Θεσσαλονίκη, γεγονός που το παρατηρούμε σπάνια. Γιαυτό και μας εκπλήσσει ευχάριστα.

Ο Ισέλιαθ βρέθηκε στον κόσμο μας για εγωιστικούς λόγους. Θα μπορούσαμε να τον δικαιολογήσουμε, λόγω της ψυχολογικής φόρτισης στην οποία βρισκόταν. Οι δυο πρωταγωνιστές μας, ο μάγος και η Ρόζα, θα ανταμώσουν κάτω από άσχημες συνθήκες. Από εκείνη τη μέρα και μετά όμως, οι ζωές οι δικές τους και άλλων πέντε περίπου ανθρώπων θα αλλάξουν –  για κάποιους όχι προς το καλύτερο.

Ο συγγραφέας έχει ένα τρομακτικά υπέροχο τρόπο να αναλύει όλους τους ήρωες του. Μέσα σε λίγες προτάσεις, ξεδιπλώνει το ψυχογράφημα του κάθε προσώπου που συνθέτει την ιστορία. Ο Ισέλιαθ, ο μάγος, μας έρχεται από έναν άλλο, άγνωστο κόσμο, έχοντας όμως αμνησία. Ξαφνικά, έχει να αντιμετωπίσει μια νέα πόλη, με άγνωστες πτυχές για εκείνον. Η αθωότητα και η αφέλειά του προκαλούν πολλές φορές πονοκέφαλο στη Ρόζα, αλλά την κάνουν και να χαμογελά. Στοιχεία που έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τον σκοτεινό αντι-ήρωα, η ωμότητα της ιστορίας του οποίου είναι μια γροθιά στο στομάχι.

Ο συγγραφέας εξιστορεί σκληρά και λεπτομερώς μια δολοφονία, με όλη την πεμπτουσία της φρίκης που την πλαισιώνει. Δεν επιτρέπει να μείνει το παραμικρό στη φαντασία μας. Με αυτή την τεχνική όμως, γινόμαστε μάρτυρες του σκεπτικού ενός αρρωστημένου ανθρώπου. Παρασυρμένος από μια παράλογη, λανθασμένη έννοια της αγάπης προς το θεό, η οποία γαλουχήθηκε από ένα ακόμα πιο διαστρεβλωμένο είδος αγάπης, διαπράττει εγκλήματα στο όνομα του. Άραγε πόσο εύκολο είναι να κρύβουμε τα αληθινά μας πάθη πίσω από την αγάπη μας για το Θεό, για μια ιδεολογία, ή επειδή μας υπέδειξαν να πράξουμε κατ’ αυτόν τον τρόπο;

Ευτυχώς, ο συγγραφέας μας βοηθάει με τη συνέχιση της σκιαγράφησης ηρώων και περιορίζουμε τις σκέψεις μας στο σαδιστή δολοφόνο. Ο αστυνομικός Δεληγιάννης, του οποίου το παρατσούκλι είναι Μπέκας διότι έχει λύσει όλες τις υποθέσεις του. Ο Στέργιος, ένας παππού όπως θα θέλαμε όλοι να είχαμε. Αλλά και του ίδιου του Ισέλιαθ όταν θυμάται ποιος είναι.

Μέσα από το βιβλίο, προσωπικά, συγκράτησα μια πρόταση. Είναι απροσδόκητη ικανοποίηση όταν ένα βιβλίο σου αφήνει κάτι να αναλογίζεσαι. Ο «Μάγος» μου χάρισε αυτό το συναίσθημα αρκετές φορές. Δε θα σας αποκαλυφθεί ποιος την είπε, το αφήνω να το βρείτε μόνοι σας.

«Φυσικά και είναι πολλά (τα μαθήματα). Τι περίμενες; Αν δεν ήταν πολλά και δύσκολα, ο κάθε ηλίθιος θα μπορούσε να έρθει και να γίνει μάγος.»

Η πρόταση του δεν αφορά μόνο τους μάγους, αλλά όλους μας. Η δύναμη να καταφέρουμε το οτιδήποτε πηγάζει από μέσα μας. Όσο κοινότυπο και αν ακούγεται, περικλείει την απόλυτη αλήθεια.

Η πλοκή του βιβλίου είναι γρήγορη, με έξυπνους διαλόγους, δίχως ανούσια στοιχεία. Δεν υπάρχουν μεγάλες περιγραφές που να κουράζουν. Ένα αξιοπρόσεκτο χαρακτηριστικό είναι ότι τονίζει έμμεσα το ιδιαίτερο τρόπο ομιλίας της Μακεδονίας, χωρίς να γίνεται κουραστικό. Η ψυχολογική φόρτιση των ηρώων και η απόδοσή τους είναι στις σωστές δόσεις. Εν γένει, είναι βιβλίο που διαβάζεται απνευστί, διότι παρασέρνει τον αναγνώστη στην γρήγορη ροή της πλοκής. Κάθε νέα ανάγνωση, αποκαλύπτει λεπτομέρειες που ίσως προσπεράσαμε με την πρώτη, έτσι κάθε σελίδα έχει πάντα κάτι καινούργιο να σου πει.

Δεν είναι λίγες οι φορές που τοποθετούμαστε στη θέση του κάθε ήρωα, ώστε να αντιληφθούμε μέσα από τη δική του οπτική πώς ίσως να αντιδρούσαμε οι ίδιοι σε ανάλογη περίπτωση. Αυτό που μένει είναι πως, τις περισσότερες φορές, αντιδρούμε παρασυρόμενοι από το συναίσθημα, με αποτέλεσμα να μην αναλογιζόμαστε τις συνέπειες των επιλογών μας. Έτσι ακριβώς αντιδρούν και οι ήρωες του «Μάγου,» παρορμητικά, παθιασμένα, ανεξέλεγκτα.

Κλείνοντας, δε χωρά αμφιβολία ότι η ελληνική φανταστική λογοτεχνία έχει έναν αξιόλογο νέο συγγραφέα. Ανυπομονούμε να τον ακολουθήσουμε στις μελλοντικές συγγραφικές του περιπέτειες.

προτεινουμε επίσης

1 comment

mm
Νικόλας Παπακώστας 9 Ιανουαρίου 2016 - 6:15 ΜΜ

Ειμαι ο Νικολας Παπακωστας, και εγκρινω αυτη την κριτικη, οπως εγγρινω και την γραβιερα και την Ρακη γιατι και αυτα κριτικα ειναι.

ΧΑΧΑΧΑΧΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ ΠΩΣ ΤΑ ΛΕΩ Ο ΑΤΙΜΟΣ!!!

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά