Ted Bundy: “I just liked to kill, I wanted to kill”

by Φεβρωνία Κουτελίδα

Ο Ted Bundy ήταν ένας κατά συρροή δολοφόνος που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα πρότυπο ψυχοπαθή. Στις συνεντεύξεις του με  ψυχολόγους, υπήρξε αρκετά ασταθής σχετικά με την συμπεριφορά του και τα λεγόμενά του με αποτέλεσμα να μπερδεύει και τους ειδικούς, αλλά και τον κόσμο. Την μια στιγμή μπορεί να μιλούσε ήρεμα σαν να μην έτρεχε κάτι και την άλλη γινόταν ευέξαπτος. Εξαιτίας αυτών δεν κατάφερε να προσδιοριστεί εάν έχει κάποια συγκεκριμένη ψυχική ασθένεια, αλλά μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένας ψυχοπαθής. Η γοητεία του, το έμφυτο ταλέντο του στα ψέματα και η έλλειψη συνείδησης, τον βοήθησαν πολύ στη ζωή του και ιδιαίτερα στα εγκλήματα του. Παρ’ όλες τις παρεκτροπές του από την αλήθεια καλό θα ήταν να μην γίνει βιαστικά η κρίση του γιατί σε αυτή την τελευταία του ομολογία, μπορεί, να θέλει να πει την αλήθεια. Τι έχει να χάσει άλλωστε…

“I just liked to kill, I wanted to kill”

Ιστορία 4η: Εγώ, ο Ted Bundy

«Πως γίνετε κάποιος σαν εμένα να έχει φτάσει σε αυτό το σημείο; Να περιμένει τον θάνατο του για εγκλήματά λες και είναι κάποιο λυσσασμένο ζώο που δάγκωσε το αφεντικό του και το στέλνουν για ευθανασία. Ξέρω ότι υπάρχει κάτι καλύτερο μέσα μου. Είμαι κάτι πολύ πιο πάνω από όλα αυτά για τα οποία έφτασα εδώ. Όσο κι αν δεν το θέλω, όμως, να πεθάνω για κατηγορίες που δεν νιώθω τύψεις, πρέπει να γίνει έτσι και δεν μπορώ να κάνω κάτι για να το αλλάξω πλέον. Οπότε στις τελευταίες μου αυτές στιγμές θέλω να πω την ιστορία μου χωρίς ψέματα και με όσα περισσότερα περιστατικά μπορώ να αναφέρω. Και θέλω να περιγράψω τα αισθήματά μου όταν σκότωνα, γιατί δεν είχα ποτέ μου αισθήματα πέρα από κάποιες φάσεις θυμού και αυτές τις μικρές στιγμές ευτυχίας κατά την διάρκεια των δολοφονιών και των βιασμών που έκανα. Ξέρετε ο φόνος δεν έχει σχέση με την λαγνεία ούτε με την βία. Αφορά το πάθος. Όταν νιώθεις την τελευταία πνοή κάποιου να βγαίνει και κοιτάζεις τα μάτια του, σε αυτό το σημείο είναι Θεός. Ναι… ο μόνος τρόπος που μπορώ να συνοψίσω την διαστροφή μου είναι ότι απλά μου άρεσε να σκοτώνω, ήθελα να σκοτώνω. Αυτή είναι η ζωή μου λοιπόν.

Γεννήθηκα στις 24 Νοεμβρίου του 1946 στο Βέρμοντ της Φλόριντα. Μεγάλωσα πιστεύοντας πως οι γονείς μου ήταν οι παππούδες μου και την μητέρα μου την ήξερα ως  αδερφή μου. Το όνομά της ήταν Ελέανορ Λουίζ Κάουελ. Ήταν ανύπαντρη μητέρα και τότε μια τέτοια κατάσταση δεν ήτανε αποδεκτή από την κοινωνία οπότε το κράτησαν κρυφό απ’ όλους. Με γέννησε στα 22 της και ποτέ δεν ταυτοποιήθηκε με σιγουριά το ποιος ήταν ο πατέρας μου. Αρχικά η ταυτότητά μου έγραφε πως ήταν ένας βετεράνος της πολεμική αεροπορίας που ονομαζόταν Λόιντ Μάρσαλ, αλλά μετά το άλλαξε και είπε πως την είχε ξεγελάσει ένας ναύτης που ονομαζόταν Τζακ Γουόρθινγκτον. Αν και αυτό το όνομα δεν βρέθηκε πουθενά στα αρχεία του ναυτικού. Δεν υπάρχει νόημα στο να αναφέρομαι περισσότερο σε αυτό το θέμα. Έτσι κι αλλιώς ποτέ δεν τον γνώρισα, οπότε δεν υπάρχει λόγος να μιλάω για κάποιον που δεν ξέρω.

Καθώς μεγάλωνα θυμάμαι τον παππού μου ως το κύριο αντρικό πρότυπο για εμένα. Το όνομά του ήταν Σαμ Κάουελ και ταυτίστηκα με την βίαιη συμπεριφορά του. Χτυπούσε τη γιαγιά, που ήταν ένας πολύ αδύναμος χαρακτήρας. Φοβότανε να φύγει από το σπίτι και έκανε ηλεκτροθεραπείες για την κατάθλιψη. Δεν έτρεφα συμπόνια για κανέναν από μικρή ηλικία. Μου ήταν αδύνατον να μπω στη θέση του άλλου και να καταλάβω τι περνάει. Πιστεύω πως ο καθένας έχει τον δικό του δρόμο κι έτσι κρατάει η ζωή μας. Το τι μας συμβαίνει είναι καθαρά δικό μας θέμα και δικές μας επιλογές. Νομίζω, όμως, πως είχα κι εγώ βίαιες τάσεις από την φύση μου. Η θεία μου ανέφερε πως την είχα περιτριγυρίσει με μαχαίρια ένα βράδυ που κοιμόταν. Όταν ξύπνησε καθόμουν και την κοιτούσα χαμογελαστός. Αυτό, ίσως, να ήταν ένα πολύ καλό σημάδι για την ψυχοσύνθεση μου. Αλλά ήμουνα απλά ένα παιδί τότε, και κανένας δεν το πήρε στα σοβαρά.

ted bundy

Με τον παππού του Sam Cowell

Μετά από κάποια χρόνια η μητέρα μου έφυγε από το σπίτι των γονιών της για να αποφύγει τον βίαιο πατέρα της και πήρε κι εμένα μαζί της. Πήγαμε στην Τακόμα της Ουάσιγκτον κι εκεί μέναμε με τα ξαδέρφια μου και τον Θείο μου. Στην καινούρια μας πόλη γνώρισε τον πατριό μου, από τον οποίο πήρα και το επίθετό μου Bundy. Δεν τον συμπαθούσα γιατί δεν έβγαζε αρκετά χρήματα για να συντηρήσει την οικογένεια του και συν αυτού κάνανε και άλλα έξι παιδιά. Ίσως να ζήλευα τον Θείο μου Τζακ που έβγαζε αρκετά χρήματα ώστε να συντηρείτε άνετα η οικογένειά τους. Εγώ δεν είχα ποτέ μου κάποιον αξιόπιστο γονιό.  Αλλά αυτό δεν ήταν λόγος για να παραπονιέμαι γιατί θυμάμαι ακόμα τον τρόπο που έμαθα ότι είμαι παιδί της. Ο ξάδερφός μου με αποκάλεσε μπάσταρδο και μετά μου είπε την αλήθεια. Είχα μια φίλη τότε και τα εκμυστηρευόμουν όλα αυτά. Είναι καλό που είχα έστω κι ένα άτομο να εμπιστευτώ αν και δεν την έχω ξαναδεί από τότε. Δεν μου άρεσε καθόλου που έπρεπε να το μάθω μόνος μου. Φαίνεται το πόσο δειλή ήτανε και πόσο λίγο νοιαζόταν για εμένα. Μου πήρε αρκετά χρόνια για να την συγχωρέσω.

Δεν μπορώ να τους κατηγορήσω, όμως, γιατί δεν ήτανε κακοί άνθρωποι. Αντίθετα μου φερόντουσαν με όση περισσότερη στοργή μπορούσαν. Δεν με χτύπησαν ποτέ και πάντα με αγαπούσαν. Ήθελα να δω την μητέρα μου για τελευταία φορά. Σήμερα που είναι η έσχατη μέρα μου της ομολόγησα την αλήθεια. Έπρεπε να την ακούσει από εμένα, αλλά ακόμα δεν μπορεί να αποδεχτεί το πόσο φρικτά ήταν τα εγκλήματά μου. Στα μάτια της πάντα θα είμαι ένας άγγελος.

ted bundy

Μαζί με την μητέρα του.

Και καθώς η εφηβεία μου περνούσε με ουδέτερα αλλά και δυσάρεστα αισθήματα ανακάλυψα ότι μ’ άρεσε να διαβάζω αστυνομικά μυθιστορήματα και περιοδικά που είχαν σχέση με σεξουαλική βία, δολοφονίες και με ενθουσίαζαν ιδιαίτερα οι εικόνες των νεκρών. Δεν κατάλαβα ποτέ τι έκανε τους ανθρώπους να θέλουν να είναι φίλοι. Δεν ήξερα τις υποκειμενικές κοινωνικές αλληλεπιδράσεις κι έτσι διάλεξα να είμαι μόνος μου. Είχα, όμως, και ένα φυσιολογικό χόμπι. Μου άρεσε να κάνω σκι, και το ήθελα τόσο που χρησιμοποιούσα κλεμμένο εξοπλισμό και πλαστά εισιτήρια για να φτάσω στο σημείο της αφετηρίας. Έκανα αρκετές κλοπές ως έφηβος. Μέχρι και αυτοκίνητα είχα κλέψει. Είχα συλληφθεί για όλα αυτά, αλλά όταν έγινα 18 χρονών σβήστηκαν από το ποινικό μου μητρώο, οπότε είχα το μέτωπό μου καθαρό και πάλι.

Ted Bundy

O Ted Bundy ως έφηβος.

Όταν η εφηβεία μου τελείωσε, ήρθε η ώρα για να σπουδάσω. Το πρώτο πανεπιστήμιο δεν μου άρεσε κι έτσι πήγα στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον όπου μελετούσα κινέζικα. Εκεί γνώρισα την Στέφανι Μπρουκς. Είχαμε μια πολύ ρομαντική σχέση και όλα έμοιαζαν να κυλούν κανονικά, αλλά μετά φάνηκε ότι δεν της ήμουνα αρκετός. Μου είπε πως ήμουνα ανώριμος και ότι είχα ελλιπής φιλοδοξίες. Με παράτησε και γύρισε στους γονείς της. Αυτό με επηρέασε παραπάνω απ’ όσο θα έπρεπε και με πλήγωσε. Ήταν κίνητρο, όμως, για να γίνω πιο δυναμικός. Παράτησα την σχολή μου και έβγαζα χρήματα από μικροδουλειές. Έγινα εθελοντής στο γραφείο του Νέλσον Ροκφέλλερ και παρακολούθησα την Ρεπουμπλικανική Εθνική Συνέλευση του 1968. Έκανα ταξίδια στο Κολοράντο και γράφτηκα για ένα εξάμηνο στο Temple University, αλλά κατάλαβα πως αυτά δεν ήτανε για εμένα κι έτσι επέστρεψα στην Ουάσιγκτον. Τότε γνώρισα την Ελίζαμπεθ Κλόπφερ. Η σχέση μας είχε μεγάλη ένταση και είδα ότι είχα αρκετά κοινά μαζί της. Έγινα πιο αποφασιστικός και γράφτηκα στο Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον  αυτή την φορά για να σπουδάσω ψυχολογία. Τα πήγαινα πολύ καλά και με συμπαθούσαν οι καθηγητές μου. Στο ίδιο διάστημα εργάστηκα και στο κέντρο αυτοκτονιών του Σιάτλ, όπου γνώρισα και την Αν Ρουλ η οποία είναι η κυριότερη βιογράφος μου. Τις περισσότερες αποκαλύψεις μου τις έχω κάνει σε εκείνη και πιστεύω πως είναι το άτομο που με γνωρίζει περισσότερο απ’ όλους.

Ήταν μια πολύ καλή περίοδος για εμένα και ασχολήθηκα πιο ενεργά με την πολιτική. Με την βοήθεια των συστατικών επιστολών των καθηγητών μου κατάφερα να μπω στη σχολή Νομικής της Γιούτα. Η ανάμνηση της Στέφανι με περιτριγύριζε αρκετά συχνά και αποφάσισα να επανασυνδεθώ μαζί της, ενώ παράλληλα είχα σχέση και με την Ελίζαμπεθ. Φυσικά καμία από τις δύο δεν ήξερε για την ύπαρξη της άλλης. Είχα αλλάξει πολύ ως άνθρωπος όταν επανενώθηκα με την Μπρουκς. Θυμάμαι που είχε μείνει κι εκείνη έκπληκτη μαζί μου και ένιωσα μεγάλη ικανοποίηση. Μιλούσαμε για τον γάμο μας και την σύστησα ακόμα και ως μνηστή μου στον Ρος Ντέιβις που εργαζόμουν ως βοηθός του τότε. Αλλά δεν το είχα ποτέ μου ως σκοπό να την παντρευτώ. Απλά ήθελα να αποδείξω στον εαυτό μου ότι μπορούσα να την παντρευτώ. Έκοψα κάθε επαφή μαζί της απότομα και μου τηλεφώνησε για να ζητήσει τον λόγο. Της απάντησα ότι δεν έχω ιδέα για ποιο πράγμα μιλούσε. Δεν ήθελα να συνεχιστεί το θέμα και ξέρω πως την έκανα να θυμώσει, αλλά δεν την ήθελα στην ζωή μου οπότε έκανα όπως πίστευα ότι ήτανε καλύτερο για εμένα. Πραγματικά δεν υπήρχε νόημα. Εννοώ… ας το θέσω αλλιώς. Προσπάθησε να αγγίξεις το παρελθόν, προσπάθησε να το αντιμετωπίσεις. Δεν είναι αληθινό, είναι απλά ένα όνειρο.

Στη συνέχεια κατάλαβα πως ήμουν ανεξάρτητος από τον οποιονδήποτε συναισθηματικά. Δεν ένιωθα τίποτα για κανέναν και δεν ήμουνα ικανοποιημένος από αυτά που έκανα. Ήθελα κάτι παραπάνω από τις γυναίκες και αυτό που ήθελα δεν προσαρμοζόταν με τις δικές τους θελήσεις. Σταμάτησα να παρακολουθώ τα μαθήματα της Νομικής και εργάστηκα ως βοηθός διευθυντή της συμβουλευτικής επιτροπής για την πρόληψη εγκλήματος στο Σιάτλ. Οι σπουδές μου με βοήθησαν στο να έχω ιδέες για την βελτίωση του συστήματος και κέρδισα την εμπιστοσύνη των συνεργατών μου.

Τότε ίσως ήταν που άρχισα να καταλαβαίνω το πόση δύναμη είχα. Ήμουνα νέος και όμορφος. Είχα ευγενικούς τρόπους και διέθετα νοημοσύνη ανώτερη από των υπολοίπων. Δεν μου ήταν τόσο δύσκολο το να προσελκύω τις κοπέλες όσο πίστευα. Στις 4 Ιανουαρίου του 1974 επιχείρησα την πρώτη μου δολοφονία και πήγε πολύ καλά. Μπήκα στο σπίτι της δεκαοχτάχρονης Κάρεν Σπαρκς και την άφησα αναίσθητη με μια μεταλλική ράβδο ενώ εκείνη κοιμότανε. Την βίασα με την ίδια ράβδο και της άφησα πολλές εσωτερικές πληγές. Ήμουνα μαγεμένος από την εμπειρία και δεν ζητώ από κανέναν να το καταλάβει. Αλλά εγώ ένιωθα ζωντανός. Μπορούσα να επιβληθώ και να υποδουλώσω τα θύματά μου. Να τους κάνω ό,τι θέλω. Οπότε νιώθοντας αυτήν την υπέρμετρη ικανοποίηση συνέχισα σκοτώνοντας μια με δύο κοπέλες τον μήνα. Μου άρεσαν εκείνες που ήταν νέες, όμορφες και είχαν μακριά μαλλιά. Με έλκυαν και τα τζιν, δεν ξέρω γιατί αλλά πλησίαζα πολλά κορίτσια που φορούσαν τζιν. Όπως είπα και πιο πριν, δεν μου ήταν δύσκολο το να τις δελεάσω για να πετύχω στο τέλος τον σκοπό μου. Είχα έναν σκαραβαίο Volkswagen τότε και τις πήγαινα στον τελευταίο τους προορισμό με αυτό το αυτοκίνητο. Αν το σκεφτείς είναι ένας πολύ όμορφος τρόπος για να περάσεις τις τελευταίες σου στιγμές. Να ταξιδεύεις με έναν σκαραβαίο και να ακούς rock ’n roll.

ted bundy

Οι αγνοούμενες αυξανόντουσαν κι εγώ έπιασα δουλειά στην Ολύμπια στο τμήμα Υπηρεσιών Έκτακτης Ανάγκης, όπου γνώρισα και την Κάρολ Αν Μπουν, την μετέπειτα σύζυγό μου. Ήταν μια κρατική υπηρεσία που ασχολούνταν με τις αγνοούμενες γυναίκες. Έτσι ήξερα τι γίνεται και ποιος θεωρούνταν ύποπτος. To Κινγκ Κάουντι, όμως έβγαλε στην δημοσιότητα ένα σκίτσο μου που φτιάχτηκε σύμφωνα με πληροφορίες μαρτύρων. Με αναγνώρισαν η Κλόπφερ, η Αν Ρουλ και ένας καθηγητής μου από το πανεπιστήμιο της Ουάσινγκτον. Το Φθινόπωρο άρχισαν να βρίσκουν τα πτώματα των θυμάτων. Έπρεπε να γίνω πιο προσεκτικός και μετακόμισα στη Σαλτ Λέικ Σίτη. Είχα ακόμα σχέση με την Κλόπφερ, αλλά την άφησα πίσω στο Σιάτλ.

Με δέχτηκαν στο πανεπιστήμιο της Γιούτα. Ήταν μια απογοήτευση για εμένα, όμως, γιατί οι συμφοιτητές μου ήτανε πιο ιδιοφυείς από εμένα και αυτό ήτανε κάτι που δεν το είχα συνηθίσει. Έπρεπε να βρω τον γνωστό τρόπο ικανοποίησής μου κι έτσι άρχισα καινούριο κύμα δολοφονιών. Ένιωσα ξανά ότι βρισκόμουν στο στοιχείο μου και ότι εγώ είχα τον πάνω χέρι. Πλησίαζα πιο νεαρά κορίτσια αυτή την φορά και πήρα ένα μεγάλο ρίσκο. Απήγαγα και σκότωσα την κόρη του αρχηγού της αστυνομίας του Μίντβεϊλ. Την σκότωσα με τον ίδιο τρόπο που είχα σκοτώσει και μια άλλη κοπέλα εκείνη την περίοδο. Τις ανάγκασα να κάνουν σεξ μαζί μου και μετά τις χτύπησα με μανία. Στο τέλος τις έπνιξα με τις νάιλον κάλτσες τους και άφησα τα πτώματά τους κάπου πολύ μακριά από τα σπίτια τους. Ήμουνα τόσο χαρούμενος με αυτό που ζούσα, αλλά είχα προδότες στο πλευρό μου. Η Κλόπφερ ειδοποίησε την αστυνομία για να με κατηγορήσει για τις νέες δολοφονίες και έγινα επίσημα ύποπτος.

Το 1975 άρχισα να κινούμαι ανατολικά από την Γιούτα. Ήταν πιο ασφαλές για εμένα να σκοτώνω εκεί, αλλά η παράνοια για το ότι θα με έπιαναν άρχισε να με κατακλύζει. Σκότωσα μια προπονήτρια σκι σπάζοντας το κρανίο της και άφησα το πτώμα της σε μια έρημη περιοχή. Μετά από δύο βδομάδες γύρισα για να δω τα απομεινάρια της. Ήμουνα αχόρταγος, όμως. Είχα βρει το πάθος μου πλέον και ήμουνα ικανός να τα θυσιάσω όλα για να συνεχίσω να σκοτώνω. Σκότωσα και μία δωδεκάχρονη, την πιο μικρή σε ηλικία που είχα πλησιάσει. Πρώτα την έπνιξα και μετά την βίασα στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου. Πέταξα το σώμα της σε ένα ποτάμι και δεν ασχολήθηκα ξανά  μαζί του.

Πφφφ μαθαίνεις τι χρειάζεται για να σκοτώσεις και φροντίζεις τις λεπτομέρειες. Ο φόνος είναι σαν να αλλάζεις ένα λάστιχο. Την πρώτη φορά είσαι προσεκτικός. Στην δέκατη τρίτη δεν θυμάσαι που έχεις αφήσει το κλειδί.

Τον Αύγουστο του 1975 με συνέλαβε ένας αξιωματικός περιπολίας της Σαλτ Λέικ Σίτη που με βρήκε μαζί με το αυτοκίνητό μου. Μέσα είχα όλα τα σύνεργά μου τα οποία προσπάθησα να δικαιολογήσω, αλλά από τις μαρτυρίες που είχε ήταν πεπεισμένος πως ήμουνα εγώ. Ωστόσο, τα αποδεικτικά στοιχεία δεν ήταν αρκετά για να με φυλακίσει. Δεν βρήκε τις φωτογραφίες πόλαροϊντ που είχα στο αυτοκίνητό μου και όταν ελευθερώθηκα τις έκαψα κατευθείαν. Αφού δεν μπορούσαν να καταφέρουν κάτι από εμένα πήρανε συνέντευξη από την Κλόπφερ και την απείλησα πως αν ομολογήσει το οτιδήποτε θα της σπάσω το λαιμό. Τον Σεπτέμβρη του 1975 πούλησα τον σκαραβαίο τον μόνο πραγματικό μου σύντροφο μέχρι τότε.

ted bundy

Σύνεργα του Bundy

Ήμουνα πολύ περιορισμένος πλέον. Έπρεπε να σκέφτομαι τι θα πω και τι θα κάνω. Η αστυνομία και το FBI με παρακολουθούσαν. Είχανε συλλέξει πληροφορίες για εμένα από Γιούτα, Ουάσιγκτον και Κολοράντο. Μαζεύτηκαν στο Άσπεν και τις αντάλλαξαν. Είχανε πολλά στοιχεία εναντίον μου και με συνέλαβαν. Είναι παράδοξο που η κοινωνία θέλει να πιστεύει ότι μπορεί να προσδιορίσει ποιος είναι ένοχος ή κακός ή επιβλαβής άνθρωπος. Δεν είναι πρακτικό γιατί δεν υπάρχουν στερεότυπα. Και δεν νιώθω ένοχος. Νιώθω λυπημένος γι’ αυτούς που νιώθουν ένοχοι. Ναι, είμαι ο πιο ψυχρός καριόλης που έχεις συναντήσει.

Με πήγανε στις φυλακές του Γκάρφιλντ Κάουντι στο Γκρινγουντ Σπρινγκς. Το 1977 με μετέφεραν στο δικαστήριο του Πίτκιν Κάουντι του Άσπεν. Επέλεξα να υπερασπιστώ εγώ τον εαυτό μου χωρίς δικηγόρο και τους ζήτησα να με πάνε στην βιβλιοθήκη για να εξετάσω την υπόθεσή μου. Εκεί σε μια απόμερη γωνιά υπήρχε ένα παράθυρο. Το άνοιξα και κατάφερα να δραπετεύσω, αλλά οι συνθήκες δεν με ευνόησαν. Είχε κρύο και δεν μπορούσα να κοιμηθώ. Μπήκα σε μια καμπίνα κυνηγιού στο βουνό του Άσπεν για να πάρω τρόφιμα, ρούχα και ένα όπλο. Λήστεψα ένα αυτοκίνητο και διέρρηξα ένα κάμπινγκ απ’ όπου πήρα πάλι φαγητό και ένα μπουφάν του σκι για να κρατηθώ ζεστός. Δεν με βοήθησε τίποτα από αυτά κι έτσι γύρισα πίσω να παραδοθώ.

ted bundy

1977

Κρατήθηκα στις ίδιες φυλακές και έστησα ένα πιο οργανωμένο σχέδιο διαφυγής. Κατάφερα να ανοίξω μια τρύπα στο ταβάνι, αφού οι φύλακες δεν το έλεγχαν τα βράδια στον συνηθισμένο έλεγχο. Έκανα μεγάλους περιπάτους και έμαθα απ’ έξω όλη την φυλακή. Έχασα και 16 κιλά για να καταφέρω να χωρέσω καλύτερα. Η περίοδος των Χριστουγέννων ήταν η καλύτερη ευκαιρία για εμένα ώστε να πραγματοποιηθεί το σχέδιο. Πολλοί φύλακες έλειπαν για να γιορτάσουν με τους δικούς τους και οι μη επιθετικοί φυλακισμένοι ήταν μαζεμένοι όλοι μαζί για να γιορτάσουν. Μάζεψα κρυφά βιβλία από την βιβλιοθήκη και έκανα προσομοίωση του σώματός μου κάτω από τα σκεπάσματα.

Το βράδυ δραπέτευσα και έκανα οτοστόπ. Με πήρε ένας μοτοσικλετιστής μέχρι το Βέιλ και από εκεί πήρα λεωφορείο μέχρι το Ντένβερ. Ήμουνα πιο τυχερός αυτή την φορά και πρόλαβα την πρωινή πτήση για το Σικάγο. Εκεί δεν είχαν ειδοποιηθεί ακόμα για την δραπέτευση και έφυγα ανενόχλητος.

Η ανάγκη μου και η δίψα μου να αφαιρώ ψυχές σπίθιζε ακόμα μέσα μου. Τον Ιανουάριο του 1978 μπήκα σε μια αδελφότητα του Πανεπιστημίου της πολιτείας της Φλόριντα. Επιτέθηκα σε τέσσερις φοιτήτριες και σκότωσα τις δύο από αυτές. Τον Φεβρουάριο σκότωσα την δωδεκάχρονη Κίμπερλι Λιτς. Αυτοί ήτανε οι τελευταίοι μου φόνοι. Η αστυνομία βρήκε τα σημάδια μου σε ένα από τα πτώματα των φοιτητριών της αδελφότητας κι έτσι με πιάσανε πάλι. Τον Ιούλιο του 1979 ομολόγησα τους φόνους μου, αφού το κυνηγητό είχε καταλήξει πλέον ψυχοφθόρο. Καταδικάστηκα σε θάνατο στην ηλεκτρική καρέκλα και θα συμβεί από στιγμή σε στιγμή.

ted bundy

Σε δίκη του στην Φλόριντα

Τουλάχιστον, πρόλαβα να κάνω την δική μου οικογένεια με την γυναίκα που έμεινε μαζί μου όταν όλοι ήταν εναντίον μου, την Κάρολ Αν Μπουν. Η αίτησή μου τα την παντρευτώ έγινε δεκτή και ο γάμος έγινε τον Φεβρουάριο του 1980. Το 1982 γέννησε ένα κορίτσι και ονόμασε εμένα ως πατέρα. Έγινα γονιός ακόμα και κάτω από αυτές τις συνθήκες. Αλλά όταν συνειδητοποίησε ότι όντως ήμουνα υπεύθυνος για όλες αυτές τις δολοφονίες και τους βιασμούς σταμάτησε τις επαφές μαζί μου. Ήμουνα καταζητούμενος και διάσημος σε όλες τις πολιτείες και παρ’ όλα αυτά συνέχισε να με εμπιστεύεται. Αν μπορεί να αγαπηθεί ένα άτομο σαν εμένα με αυτόν τον τρόπο τότε μπορούν όλοι να αγαπηθούν. Έχω δύο χρόνια να την δω και δεν ξέρω καν πως μοιάζει η κόρη μας. Θα ήθελα να τις δω, αλλά δυστυχώς δεν είναι εδώ κι εγώ δεν έχω άλλο χρόνο.

Είναι 24 Ιανουαρίου του 1989. Ο θάνατός μου έχει προγραμματιστεί στις 7:00 π.μ. Νιώθω ήρεμος και θέλω να πω κάτι τελευταίο. Εμείς, οι κατά συρροή δολοφόνοι, είμαστε οι γιοί σας, είμαστε οι σύζυγοί σας, είμαστε παντού. Και θα γίνουν πολλά από τα παιδιά στο μέλλον».

Η τελευταία του συνέντευξη μια μέρα πριν πεθάνει.

Cover art: Ted Bundy by Necrofrantic

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά