Δίψα

by Nyctophilia

Τα νωπά ξύλα στο τζάκι διαμαρτύρονταν και έβγαζαν σπίθες όσο τα τύλιγαν οι φλόγες. Η υγρασία στο δάσος τέτοια εποχή ήταν στο ζενίθ της κι έτσι δεν προλάβαιναν ποτέ να στεγνώσουν τελείως και να δώσουν μια ήρεμη φωτιά. Ο αέρας λυσσομανούσε χτυπώντας βίαια τη ξύλινη κλειδωμένη πόρτα της καλύβας, δραπετεύοντας απ’ τις χαραμάδες και κάνοντας το φως των κεριών να τρεμοπαίζει. Η πένα του Κρίστοφερ έτρεχε γρήγορα πάνω στο χαρτί, πιτσιλώντας τριγύρω με μελάνι.

«Μάλλον δεν θα μάθω ποτέ εάν τα γεγονότα εκείνης της νύχτας ανήκουν στη σφαίρα της φαντασίας μου ή αποτελούν πραγματικότητα, θεωρώ όμως απαραίτητο να τα συγκεντρώσω σ’ ένα χαρτί, όπως και το τι ακολούθησε. Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω πού θα καταλήξει το παρόν κείμενο γι’ αυτό, πριν προχωρήσω, επισημαίνω ότι ο χαρακτηρισμός των λεγόμενών μου ως αναληθή έγκειται αποκλειστικά και μόνο στην κρίση του αναγνώστη. Παρόλα αυτά, δεσμεύομαι να περιγράψω όσα έζησα –ή νομίζω ότι έζησα- με όσες περισσότερες λεπτομέρειες μπορώ.

Όλα ξεκίνησαν πριν δύο μέρες, όταν κατά τη διάρκεια της καθιερωμένης απογευματινής μου βόλτας για τη συγκομιδή καρπών, αντιλήφθηκα κάποιον να με παρακολουθεί. Ζω χρόνια στο δάσος και έχω αναπτύξει αυτήν την ικανότητα αναγκαστικά για να προστατεύομαι από αγρίμια. Θα έπαιρνα όρκο ότι ένα ζευγάρι μάτια ακολουθούσε το κάθε μου βήμα. Όσο προσπαθούσα να διακρίνω κάποια κίνηση ανάμεσα στους θάμνους, τράβηξε την προσοχή μου ένα θρόισμα στα φύλλα του δέντρου από πάνω μου. Μου φάνηκε σα να διέκρινα μια ανθρωπόμορφη φιγούρα να πηδάει στο έδαφος και έτρεξα γρήγορα γύρω απ’ τον κορμό για να το διαπιστώσω αλλά, προς έκπληξή μου, δεν είδα τίποτα. Ένιωθα το αίμα μου να βράζει και μια ανεξήγητη ανησυχία με διακατείχε. Σα να υπήρχε κάτι αόρατο δίπλα μου που προσπαθούσε να με πιάσει. Σ’ ένα ξέσπασμα πανικού, άρχισα να τρέχω και να χτυπιέμαι σα να προσπαθώ να διώξω ένα σμήνος μέλισσες, να κάνω κύκλους και ν’ αλλάζω απότομα κατευθύνσεις. Στην προσπάθειά μου να ξεφύγω απ’ αυτήν την αόρατη παρουσία, το παλτό μου πιάστηκε στα κλαδιά ενός δέντρου και τα πόδια μου μπλέχτηκαν μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να κουτρουβαλήσω την πλαγιά παρασέρνοντας μαζί μου μυριάδες ξεραμένα φύλλα.
Ξύπνησα απ’ το κρύο. Το κεφάλι μου πονούσε απερίγραπτα και ένιωθα τρομερά αδύναμος.

Είχε πέσει η νύχτα και η θερμοκρασία ήταν σίγουρα υπό το μηδέν. Μου πήρε αρκετή ώρα να συνέλθω και όταν προσπάθησα να σηκώσω το κεφάλι μου, με σταμάτησε ένας σουβλερός πόνος στην αριστερή πλευρά του λαιμού. Βάζοντας το χέρι μου στο σημείο που με πονούσε, έπιασα κάτι υγρό και ζεστό να αναβλύζει από ένα βαθύ σκίσιμο στη σάρκα μου. Αιμορραγούσα. Έπρεπε να δράσω γρήγορα. Σίγουρα δεν μου απέμενε πολύς χρόνος ζωής και αμφέβαλλα για το αν θα κατάφερνα να φτάσω μέχρι το σπίτι. Μετά από πολλή προσπάθεια κατάφερα να σταθώ στα πόδια μου, αλλά δεν έβλεπα τίποτα απ’ την ομίχλη. Το αλύχτισμα ενός λύκου τάραξε τη σιωπή της νύχτας. Έσκισα ένα κομμάτι από το ρούχο μου και το κράτησα πάνω στη πληγή. Προχώρησα αργά και σταθερά στηριζόμενος στους κορμούς των δέντρων και για καλή μου τύχη γρήγορα κατάλαβα πού βρίσκομαι. Γνώριζα το δάσος πολύ καλά. Απείχα περίπου 100 μέτρα απ’ την καλύβα.

Εδώ έχω ένα κενό μνήμης και δε μπορώ να ανακαλέσω στη μνήμη μου την υπόλοιπη διαδρομή μέχρι το σπίτι μου.

Το επόμενο πρωί με βρήκε με τη νυχτικιά μου, σκεπασμένο με τις βαριές πλεκτές κουβέρτες στο χειροποίητο κρεβάτι μου. Ο πόνος στο κεφάλι μου ήταν ο ίδιος σχεδόν. Όταν όμως πλησίασα το χέρι μου στο σημείο που χθες το βράδυ βρισκόταν η πληγή, εξαιτίας της οποίας παρ’ ολίγον να βρεθώ στον άλλον κόσμο, έπιασα λείο δέρμα. Έτρεξα στον καθρέπτη για να διαπιστώσω με τα ίδια μου τα μάτια ότι η πληγή είχε εξαφανιστεί. Ήμουν βέβαιος ότι δεν επρόκειτο για όνειρο, αλλά δε μπορούσα να δώσω καμία άλλη λογική εξήγηση. Αφού ντύθηκα και έφαγα, αποφάσισα να κατέβω στο πιο κοντινό χωριό με το άλογό μου, για να κάνω τα απαραίτητα ψώνια και να αγοράσω εφημερίδα.

Στην είσοδο του χωριού με περίμενε ένας νεαρός μ’ ένα κυνηγετικό όπλο στο χέρι. Οι πόρτες των σπιτιών φαίνονταν κλειδαμπαρωμένες και τα καταστήματα επίσης. Έδεσα τη φοράδα μου και πλησίασα πεζός να ρωτήσω τι συμβαίνει. Ο άντρας με πληροφόρησε ότι χθες το βράδυ ένα πλάσμα αγνώστου ταυτότητας επιτέθηκε στο χωριό και ξέσκισε δύο γυναίκες και έναν άντρα. Προσπάθησα να αποσπάσω περισσότερες πληροφορίες, αλλά δε μπορούσε να μου πει τίποτα περισσότερο, καθώς κανείς δεν είδε περί τίνος πρόκειται. Ο γιατρός του χωριού δεν έχει ξαναδεί κάτι παρόμοιο, αλλά είναι σίγουρος ότι πρόκειται για δαγκώματα.

Απορημένος και απογοητευμένος, πήρα τον δρόμο του γυρισμού. Όπως φαίνεται θα έμενα χωρίς προμήθειες για κάμποσο. Στη μέση της διαδρομής δίψασα απίστευτα, με μια δίψα που δεν έχω ξανανιώσει στη μέχρι τώρα ζωή μου. Νόμιζα ότι το στόμα μου ήταν γεμάτο με άμμο, η γλώσσα μου ξερή και τραχιά. Όσο νερό κι αν έπινα, δε μπορούσα να νικήσω αυτήν την ανάγκη που με τρέλαινε. Το επόμενο λεπτό μου είχε περάσει.

Έφτασα στο σπίτι, άναψα τη φωτιά στο τζάκι και αποφάσισα να ασχοληθώ με την ατελή κατασκευή ενός επίπλου που είχα αναλάβει να ολοκληρώσω για μια πελάτισσα απ’ την πόλη, πριν το τέλος της εβδομάδος. Η ώρα πέρασε χωρίς να το καταλάβω και είχε ήδη νυχτώσει όταν άκουσα τις οργισμένες φωνές των χωρικών που διέσχιζαν το δάσος. Κοίταξα απ’ το παράθυρο και είδα γύρω στους τριάντα άνδρες να προσπερνούν την καλύβα μου υψώνοντας στον αέρα πυρσούς και τσουγκράνες. Ένας άντρας διαχωρίστηκε απ’ το σύνολο και κατευθύνθηκε προς την πόρτα μου. Του άνοιξα πριν χτυπήσει. Με ρώτησε αν ήθελα να συμμετέχω στην αναζήτησή τους και με προειδοποίησε ότι κινδυνεύω περισσότερο απ’ όλους. Αρνήθηκα ευγενικά, λέγοντάς του ότι έχω πολλή δουλειά ακόμα, του ευχήθηκα καλή τύχη και τον καληνύχτισα. Όμως, η πολύωρη δουλειά με είχε εξαντλήσει και γι’ αυτό τελικά έπεσα για ύπνο.

Σήμερα το πρωί, θέλησα να κατέβω και πάλι στο χωριό για να μάθω νέα και να κάνω μια προσπάθεια να πείσω τους χωρικούς να μου διαθέσουν κάποια τρόφιμα. Είχε βρέξει το βράδυ και το χώμα μύριζε ευχάριστα. Κατευθύνθηκα προς τον στάβλο όπου και διαπίστωσα ότι η πόρτα του ήταν ξηλωμένη με τον ποιο παράδοξο τρόπο. Με αγωνία έτρεξα στο εσωτερικό του και αντίκρισα ένα αποτρόπαιο θέαμα που δε θα ξεχάσω ποτέ. Η φοράδα μου, η αγαπημένη μου φοράδα, κείτονταν άψυχη και αιμόφυρτη στο μουλιασμένο με το αίμα της σανό. Τα μάτια της ήταν ορθάνοιχτα με μια έκφραση που δήλωνε τρόμο και απελπισία. Λυπήθηκα το δύσμοιρο ζώο, αλλά κάτι πολύ περίεργο ένιωσα να συμβαίνει στο σώμα μου. Οι τρίχες στο σβέρκο μου σηκώθηκαν και τα ρουθούνια μου διαστάλθηκαν σε μια μεγάλη και βαθιά εισπνοή. Η μυρωδιά του αίματος μου ήταν κάτι παραπάνω από ευχάριστη. Η ακατανίκητη δίψα εμφανίστηκε και πάλι, αλλά την αγνόησα. Έσκαψα έναν λάκκο και την έθαψα όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Αυτό μου πήρε αρκετές ώρες.

Ο ήλιος έχει δύσει κι έχω ανάψει το τζάκι, δεν νιώθω όμως κρύο, ούτε ζέστη. Έχω αρχίσει να πιστεύω ότι μεταμορφώνομαι σε κάτι άλλο. Μη ανθρώπινο. Κάτι που διψάει για αίμα. Πιστεύω πως εκείνη η νύχτα δεν ήταν όνειρο, ούτε φαντασία. Εάν οι μύθοι είναι αληθινοί και ό,τι βιώνω δεν είναι αποτέλεσμα κάποιας ψυχικής ασθένειας, εάν βρεις αυτό το χαρτί και εάν με πιστεύεις και με βρεις ονομάζομαι Κρίστοφερ Ουάλας. Σκότωσέ με πριν να….»

Τα μάτια του Κρίστοφερ άστραψαν στο σκοτάδι. Έσπασε τη ξύλινη πόρτα της καλύβας και χάθηκε στη νύχτα.

Βιογραφι12366256_10204693700134953_290287979903217805_nκό σημείωμα της συγγραφέως:

Αργυρώ – Μέδουσα Βενιού
Γεννήθηκε το 1995 στην Αθήνα και μεγάλωσε στη Σίφνο. Σπουδάζει Βιολογία στο Πανεπιστήμιο Πατρών και Βοηθός Κτηνιατρικής Κλινικής στην Κορέλκο. Είναι Θετική εκπαιδεύτρια ζώων, λατρεύει τα βιβλία, το τσάι, τη γιόγκα, τα γερμανικά και οτιδήποτε μεταφυσικό. Εκτός των άλλων είναι Blogger και youtuber απ’το 2012 και κάνει βίντεο με θέματα της goth/εναλλακτικής σκηνής.
Links για το blog της, το youtube channel της και το Facebook page της.

 

προτεινουμε επίσης

2 Σχόλια

The Archon of Evil (Μερος Α) - Mindhack.gr 23 Δεκεμβρίου 2015 - 5:00 ΜΜ

[…] στο Facebook “Το παρόν άρθρο εμφανίστηκε αρχικά στη Nyctophilia.gr στις 15/12/2015 και αναδημοσιεύεται εδώ βάσει συμφωνίας […]

Reply
Διψα : Αργυρω – Μεδουσα Βενιου - Mindhack.gr 23 Δεκεμβρίου 2015 - 4:12 ΜΜ

[…] παρόν άρθρο εμφανίστηκε αρχικά στη Nyctophilia.gr στις 18/12/2015 και αναδημοσιεύεται εδώ βάσει συμφωνίας […]

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά