Είδαμε: Healter Skelter ή πώς πέθανε το καλοκαίρι του έρωτα

by Γιάννης Σιδέρης

Όλοι, λίγο ή πολύ, γνωρίζουμε για τον Charles Manson. Την ιστορία του, την παράνοιά του, τις δολοφονίες του, τον θάνατό του στη φυλακή. Ο Manson για την Αμερική είχε γίνει ο villain που θαυμάζεις να μισείς. Ο άνθρωπος που είχε υψηλή σαγηνευτική δύναμη και σου επέβαλλε να κάνεις πράγματα τα οποία πίστευες ότι τα κάνεις για το καλό σου. Για το καλό όλων. Στο όνομα της αγάπης.

Πόσοι, όμως, γνωρίζουν την ιστορία των κοριτσιών που ακολουθούσαν πιστά τον Manson και στο όνομα αυτής της «αγάπης» διέπραξαν τις γνωστές δολοφονίες; Πόσοι στάθηκαν να ακούσουν την δική τους ιστορία, τα συναισθήματά τους, από πού προήλθαν και πώς μεγάλωσαν; Αλήθεια, θα ενδιαφερόταν ποτέ κανείς – ειδικά εκείνη την εποχή – να ακούσει την ιστορία από την οπτική των θυτών;

Το θεατρικό έργο της Νίκης Σπανού εξιστορεί αυτό το κομμάτι της υπόθεσης. Σ’ ένα περιβάλλον λιτό, απλό, σαν δικαστήριο με θεατές – ενόρκους, προσπαθεί να περιγράψει την ιστορία αυτών των κοριτσιών μέσα από τη δική τους σκοπιά. Χωρίς κατηγορίες, χωρίς την κατακραυγή της κοινής γνώμης, χωρίς θύτες και, κυρίως, χωρίς θύματα.

«Οι ζωές μας ξεκίνησαν όταν γνωρίσαμε τον Τσάρλι».

Αυτή η δήλωση τις σημαδεύει, τις ακολουθεί για όλη τους τη ζωή – ακόμη και μετά θάνατον. Μέσα από ανθρώπινες ερμηνείες, πότε βουτηγμένες στην υπερβολή, πότε αποστασιοποιημένες στη σιωπή, οι Ιωάννα Αγγελάκη, Γεωργία Μαυροειδοπούλου, Ελένη Ζουρελίδου και Χριστιάνα Λαδοπούλου, ερμηνεύουν αντίστοιχα τις γυναίκες που καθόρισαν την “Manson Family” και μας δίνουν μία δυνατή γεύση ενός κόσμου που έτρεχε παράλληλα με τον «κανονικοποιημένο» δικό μας, αλλά υπογείως, μέχρι που δεν άντεξε κι έσκασε.

Καθοδηγητής και βοηθός σε όλη αυτήν την εξομολόγηση είναι ένας άγνωστος και μυστήριος άνδρας, ερμηνευμένος από τον Ανδρέα Μυλόπουλο, που το μόνο που θέλει να κάνει είναι να παροτρύνει τις γυναίκες αυτές να μοιραστούν την εμπειρία τους. Να βιώσουν το δικό τους καθαρτήριο. Να συγκρουστούν με αλήθειες, ψέμματα, αναμνήσεις, αποφάσεις. Δεν θέλουν να πάρουν άφεση αμαρτιών. Δεν θέλουν να συγχωρεθούν. Το μόνο που θέλουν είναι να ακουστούν και να μας περιγράψουν πότε ο έρωτας σταμάτησε να είναι θάνατος και πότε πέθανε αυτό το καλοκαίρι του έρωτα.

Ένα έργο το οποίο σίγουρα δεν θα σας αφήσει ασυγκίνητους και μία στιβαρή, δυνατή γροθιά πάνω στο status quo της κανονικότητας.

Φωτογράφος: Θεόφιλος Τσιμάς/ Κώστας Χατζόγλου

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά