“Καρμίλλα”, το πρώτο Βαμπίρ

by Γεωργία Αντωνιάδου

Σε πόσους από εσάς, όταν ακούτε την λέξη βαμπίρ, σας έρχεται κατευθείαν στο μυαλό ο κόμης Δράκουλας; Φυσικά, όλοι γνωρίζουμε τον Δράκουλα του Μπραμ Στόουκερ και, κατά τη γνώμη μου, είναι ένα φανταστικό μυθιστόρημα.. Όμως ελάχιστοι γνωρίζουν από πού εμπνεύστηκε ο Στόουκερ αυτό το μυθιστόρημα, το οποίο και εκδόθηκε το 1897. Ας γνωρίσουμε λοιπόν την “Καρμίλλα”.

Λίγα Λόγια για το βιβλίο

Από τις εκδόσεις Καρακώτσογλου σε μετάφραση Τάσου Καρακώτσογλου.

Απόψε, είμαι εδώ για να σας εξηγήσω την προέλευσή του με μεγάλη μου χαρά, εφόσον πριν ένα χρόνο έπεσε στα χέρια μου αυτό το καταπληκτικό βιβλίο με τίτλο “Καρμίλλα“. Πρόκειται για μία γοτθική νουβέλα για βρικόλακες, που δημοσιεύθηκε στην Αγγλία το 1872, και γράφτηκε από τον Ιρλανδό Τζόζεφ Σέρινταν Λε Φανού. Θεωρώ ότι είναι από τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει γι’ αυτό το είδος, κυρίως λόγω του τρόπου με τον οποίο αφηγείται την ιστορία μίας κοπέλας που παλεύει να αποφύγει τον θάνατο που την καταδιώκει. Και μιλώντας για θάνατο, αναφερόμαστε στην Κόμισσα Μιρκάλα Καρνστάιν, η οποία έχει πεθάνει και βρίσκεται στη γη πλέον ως βρικόλακας. Πολλοί είναι αυτοί που κατέκριναν τον Λε Φανού, λέγοντας ότι μέσα από την ιστορία του αναφέρεται σε ομοφυλοφιλικές σχέσεις και αυτό, διότι ο τρόπος με τον οποίο μας περιγράφει τις σκηνές ανάμεσα στις δύο κοπέλες και τα συναισθήματά τους είναι τόσο δυνατός και έντονος που πραγματικά μπορεί να σε μπερδέψει. Δεν το κρύβω ότι θεώρησα πως δεν θα είναι το ίδιο με το να διαβάζω τα σημερινά βιβλία που αναφέρονται σε απέθαντους, όμως ειλικρινά από τις πρώτες κιόλας σελίδες είχα συγκλονιστεί από την υπέροχη γραφή του.

Το βαμπίρ μας λοιπόν ονομαζόταν Μιρκάλα, όμως κάθε φορά με έναν αναγραμματισμό άλλαζε το όνομά της όταν παρουσιαζόταν στα επιλεγμένα θύματά της. Το θύμα της στην ιστορία μας ονομαζόταν Λώρα και ζούσε με τον πατέρα της, όταν η Καρμίλλα έκανε την εμφάνισή της και κατάφερε να μείνει μαζί τους, καθώς έγινε αχώριστη με την Λώρα. Έτυχε όμως ο φίλος του πατέρα της Λώρα, ο Στρατηγός, να χάσει πρόσφατα την κόρη του, η οποία είχε τα ίδια συμπτώματα με την Λώρα. Δεν θα σας αποκαλύψω τη συνέχεια της ιστορίας, παροτρύνοντάς σας να την διαβάσετε μόνοι σας.

Καταλήγω λοιπόν με μία τεράστια απορία να βασανίζει το μυαλό μου ζητώντας απάντηση: εφόσον ο Στόουκερ εμπνεύστηκε την ιστορία του εν μέρει από αυτή τη νουβέλα, ο Λε Φανού από πού εμπνεύστηκε για να την γράψει; Ψάχνοντας λίγο καλύτερα, κάποιος θα διαπιστώσει ότι ανά αιώνες πλάσματα με τα ίδια ή κάποια από αυτά τα χαρακτηριστικά κάνουν την εμφάνισή τους σε πολλούς μύθους και θρησκείες, σίγουρα κανένα δεν ονομάστηκε βρικόλακας ως τότε, όμως αυτό δε σημαίνει πως δε μιλάμε για το ίδιο είδος. Ένα παράδειγμα είναι η Λίλιθ, πολλοί γνωρίζουν την ιστορία της. Ήταν η πρώτη γυναίκα του Αδάμ και ήταν ενωμένοι μεταξύ τους πλάτη με πλάτη, ώσπου ο θεός τους χώρισε και εκείνη ενώθηκε με τον διάβολο. Αυτό την έκανε να έχει μία διαφορετική μορφή, τρομακτική. Όταν ο Αδάμ και η Εύα έπεσαν στην γη και έγιναν άνθρωποι, εκείνη για να τους εκδικηθεί άρχισε να ρουφάει τις ψυχές των ανθρώπων.

Προέλευση της Καρμίλλα

Όμως, ο Λε Φανού εμπνεύστηκε από κάπου αλλού την ιστορία του. Κάποιοι σίγουρα θα έχετε ακουστά την Ελισάβετ Μπάθορι ή αλλιώς την “Αιματοβαμμένη Κόμισσα”. Θεωρείται ότι ήταν η μεγαλύτερη δολοφόνος γυναικών στην ιστορία της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας.

Η έκδοση της Καρμίλλα στα ελληνικά από την Ars Nocturna, σε μετάφραση Μαρίας Γιακανίκη.

Το μεγαλύτερο μέρος της ζωής της το πέρασε στο κάστρο της στη Σλοβακία το οποίο απέκτησε από το γάμο της με τον στρατιωτικό Ferenc Nadasdy. Το κάστρο αυτό βρίσκεται στα Καρπάθια κοντά στο Trencin, στη σημερινή Σλοβακία. Έκαναν 5 παιδιά από τα οποία τα 2 πέθαναν πρόωρα χωρίς να γνωρίζουμε τα αίτια. Εκεί κατάφερε μαζί με κάποιους συνεργούς να σκοτώσει 650 παρθένες γυναίκες ώστε να λουστεί με το αίμα τους. Οι συγγενείς και ο σύζυγός της γνώριζαν για την σαδιστική της τάση όμως δεν έκαναν κάτι γι’ αυτό. Οι γονείς της από την άλλη μέχρι κάποια χρονική περίοδο της έστελναν γυναίκες για να τις εκπαιδεύσει ή ως δούλες. Όταν πλέον σταμάτησε αυτό ή ίδια μαζί με τους συνεργούς της άρχισε να πραγματοποιεί απαγωγές γυναικών κατώτερης τάξης, καθώς η ίδια ήταν ευγενικής καταγωγής. Οι συνένοχοι ήταν 4 όμως η ενοχή της μίας γυναίκας δεν αποδείχτηκε ποτέ. Οι άλλοι τρεις ομολόγησαν μετά από βασανιστήρια τα οποία υπέστησαν.

Κάποιες φήμες για τον λόγο τον οποίο διέπραττε κάτι τέτοιο η Κόμισσα είναι πως το έκανε με σκοπό να λουστεί με το αίμα των γυναικών και να το πιει, ώστε να παραμείνει νέα. Όμως το 1610 την έπιασαν επ’ αυτοφώρω να βασανίζει κοπέλες στον πύργο της και την έκλεισαν σε ένα μέρος του κάστρου, όπου πέθανε το 1614 σε ηλικία 33 περίπου χρόνων.

Καθώς είμαι και η ίδια λάτρης των βαμπίρ, διαβάζω και γράφω γι’ αυτό το είδος που με σαγήνευσε από αρκετά μικρή ηλικία, έχω να πω ότι έχω διαβάσει και δει σχεδόν όλες τις σύγχρονες εκδοχές που του έχουν προσδώσει. Όμως, δεν κρύβω την προτίμηση και την γοητεία που ένιωσα διαβάζοντας αρχικές ιστορίες που δημιουργήθηκαν γι’ αυτά. Πιστεύω ότι είναι ένα είδος με βαθιές ρίζες και ιστορία ανά τους αιώνες και ποτέ δε θα αλλάξει αυτό. Και η ίδια διαβάζοντας φανταστική λογοτεχνία, και γράφοντας πλέον σε αυτό το κλάδο, έχω δεχτεί ποικίλες κριτικές από τους γύρω μου. Μερικές από αυτές σε πληγώνουν, ειδικά όταν προέρχονται από κοντινά σου πρόσωπα. Ο κόσμος δυστυχώς δε μπορεί να κατανοήσει ότι δε μιλάμε για ιστορίες για παιδιά, ούτε πρόκειται για κάτι με λιγότερη αξία από άλλα λογοτεχνικά είδη. Δεν έχω κρύψει τις προτιμήσεις μου, ούτε τις έχω αλλάξει παρά τα όσα λένε, και δεν πρόκειται να το κάνω ποτέ. Απόψε, θα κλείσουμε με μία υπέροχη φράση του Χ.Φ. Λάβκραφτ από το έργο του “Ο Υπερφυσικός Τρόμος στην Λογοτεχνία”:

Το πιο παλαιό και δυνατό συναίσθημα του ανθρώπινου είδους είναι ο φόβος. Το πιο παλαιό και δυνατό είδος φόβου είναι ο φόβος για το άγνωστο. Η παραδοχή αυτών των δύο γεγονότων, καθιερώνει μια και για πάντα την αξιοπρέπεια και την γνησιότητα της τρομακτικής (φανταστικής) ιστορίας ως λογοτεχνικό είδος.

Προτεινόμενα Μυθιστορήματα

Cover picture: “Funeral”, illustration by Michael Fitzgerald for Carmilla in The Dark Blue (January 1872)

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά