Κριτική: “Εκείνοι που επιστρέφουν” των Α. Σιούλα & Γ. Γιώτσα

by Βίκυ Τάσιου

Σε μία χώρα πλούσια σε λαογραφική παράδοση όπου κάθε χωριό ,κάθε μικρή κουκκίδα στο χάρτη μας ,έχει να σου ψιθυρίζει και από μία αλλόκοτη ιστορία, δύο αξιόλογοι συγγραφείς του φανταστικού ενώνουν τις δυνάμεις τους και πλέκουν αριστοτεχνικά επτά διηγήματα που θα έρθουν να στοιχειώσουν τις νύχτες σας. Με φόντο τη σκοτεινή φαντασία αλλά και τη λαϊκή παράδοση η Αγνή Σιούλα και ο Γιώργος Γιώτσας με μία φρέσκια ματιά έρχονται να μας υπενθυμίσουν όλες εκείνες τις ιστορίες για τους απέθαντους, έτσι όπως μας τις κληροδότησε το παρελθόν μας.

Ένα βιβλίο φόρος – τιμής στο σπουδαίο λαογράφο Νικόλαο Πολίτη που κατέγραψε αυτές τις ιστορίες στις οποίες βασίστηκαν, αλλά και μελέτησαν, οι δύο συγγραφείς για να αποδώσουν, αλλά και να θυμίσουν σε μας, όλα εκείνα τα βδελυρά και ανόσια πλάσματα που σκόρπισαν το κακό και το θάνατο. Όλες εκείνες τις ιστορίες που σου σιγοψιθύριζε η γιαγιά σου μπροστά στο τζάκι και που έκαναν το αίμα σου να παγώνει. Γεγονότα που κατακλύζουν την φαντασία και προκαλούν ανατριχίλες στο άκουσμα τους, ακροβατώντας ανάμεσα στον μύθο και την πραγματικότητα.

Το πρώτο αξιοθαύμαστο σε αυτό το βιβλίο είναι ότι τα διηγήματα που συμπεριλαμβάνονται έχουν άρωμα καθαρά ελληνικό. Απαλλαγμένα από το βικτωριανά πρότυπα, αλλά και τις γλυκανάλατες και ερωτικές ιστορίες των βρικολάκων, τα διηγήματα που πλαισιώνουν το βιβλίο είναι εμπνευσμένα από την ελληνική λαογραφία και παράδοση. Όταν το χθες ανταμώνει το σήμερα,όταν η παράδοση συναντά την τεχνολογία δυο σπουδαίοι συγγραφείς μας υπενθυμίζουν την βαριά κληρονομιά κουβαλάμε στις πλάτες μας. Ο τρόμος σε αυτό το βιβλίο βρίσκεται σε κάθε σκοτεινή γωνία. Σε κάθε απομακρυσμένο χωριό. Μία ωδή στο ανεξήγητο και στα καταχθόνια γεννήματα της ανθρώπινης φαντασίας. Η Ελλάδα είναι γεμάτη από θρύλους και παραδόσεις που μιλούν για την παρουσία των βρικολάκων σε νησιά και πόλεις. Γραπτές αλλά και προφορικές πηγές σκιαγραφούν νεκροζώντανες οντότητες που ξυπνούν τις νύχτες και αναζητούν την τροφή τους. Οσμίζονται τον ανθρώπινο φόβο και διψούν για αίμα.

Φόβοι, λοιπόν, αλλά και φοβίες αναμειγνύονται με το υπερφυσικό και δημιουργούν μία τρομακτική ατμόσφαιρα. Επτά σκοτεινά αλλά ταυτόχρονα και νοσταλγικά διηγήματα τα οποία θα μας μεταφέρουν στα πιο απομακρυσμένα χωριά της Ελλάδας. Με φόντο την καταχνιά, την ομίχλη και με συντροφιά το φόβο, το αλλόκοτο και το απόκοσμο οι ιστορίες για τους νεκροζώντατους της Ελλάδας θα παρελαύνουν μπροστά από τα μάτια σας. Οι λάμιες , η μόρα , ο βουρκόλακας και άλλα αιμοβόρα και δαιμόνια πλάσματα θα πάρουν σάρκα και οστά. Δεν θα αναφερθώ στο κάθε διήγημα ξεχωριστά καθώς δεν θέλω να χαθεί η μαγεία της ανάγνωσης. Θα αναφέρω όμως τα δύο αγαπημένα μου που ήταν τα “Άνω Τελώνια” της Αγνής Σιούλα και το “Καθένας πετάει και από ένα ασημένιο φεγγάρι” του Γιώργου Γιώτσα.

Το βιβλίο ξεκινά με μία εξαιρετική εισαγωγή από την Ευαγγελία Παπανίκου και συνεχίζει εναλλάξ με κάθε διήγημα από το κάθε συγγραφέα ξεχωριστά. Το τελευταίο διήγημα έχει γραφτεί και από τους δύο. Το βιβλίο κλείνει με τον επίλογο του κάθε συγγραφέα ξεχωριστά και, εδώ, θέλω να επισημάνω για μία ακόμα φορά την ευαισθησία με την οποία γράφει ο Γιώργος Γιώτσας τις εισαγωγές των βιβλίων του ή τον επίλογο του.

Είναι η πρώτη μου γνωριμία με τη γραφή της κυρίας Σιούλα και πραγματικά εντυπωσιάστηκα. Έχω πει πολλές φορές στο παρελθόν ότι οι ιστορίες τρόμου δίνουν στους συγγραφείς την ευκαιρία να περάσουν μέσα από το αίσθημα του φόβου στους αναγνώστες τα μηνύματά τους. Οι ήρωες έρχονται αντιμέτωποι με τα ίδια τους τα πάθη, τα λάθη αλλά και τις φοβίες τους σε ένα περιβάλλον πραγματικό. Ήρωες που αναζητούν τη λύτρωση. Εάν θα την βρουν θα το ανακαλύψετε διαβάζοντας αυτό το βιβλίο.

Οι δύο συγγραφείς έχουν κατορθώσει να δημιουργήσουν ένα τοπίο ζοφερό. Οι περιγραφές της φύσης, των χωριών, του καιρού αλλά και των συναισθημάτων των ηρώων θα σε κάνουν να μην πάρεις ανάσα. Να κρατάς το βιβλίο σφιχτά και να νιώθεις την παγωμένη ανάσα του θανάτου να σε πλησιάζει. Έχουν κατορθώσει να αναστήσουν μια Ελλάδα ξεχασμένη που όμως σημάδεψε την νοοτροπία μας αλλά και την ιδιοσυγκρασία μας. Οι δύο συγγραφείς μας απλώνουν το χέρι. Είστε έτοιμοι; Προσέξτε που πατάτε. Προσέξτε τι φέρνει η νύχτα. Τι ψιθυρίζει ο άνεμος. Τι κρύβεται μέσα στην καταχνιά. Θα το αντέξετε;

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά