Κριτική: “Η φυλακή στο κεφάλι σου” της Κέλλυς Θεοδωρακοπούλου

by Γιάννης Σιδέρης

Περίληψη οπισθόφυλλου:

Στον έκτο όροφο ενός ροζ κτιρίου στην άκρη μίας μεγαλούπολης, ζει ένας άνθρωπος κατασκευασμένος από μία πολυεθνική εταιρεία.

Ένα μυθιστόρημα για έναν άνθρωπο που δεν έχει συνηθίσει να τον θεωρούν άνθρωπο και έναν κόσμο που έχει συνηθίσει να καταπατά τα δικαιώματα του ανθρώπου, όταν αυτός δεν τα διεκδικεί.

***

Το πρώτο βιβλίο της Κέλλυς Θεοδωρακοπούλου είναι αυτό ακριβώς που βλέπετε και στο οπισθόφυλλο. Δεν χρειάζονται προοικονομίες, μεγάλες περιλήψεις ή έτοιμα δεδομένα. Η πλοκή ξεκινάει και κλείνει τόσο απλά και ουσιαστικά όπως κι οι μετρημένες λέξεις που διαβάσατε παραπάνω.

Παρακολουθούμε λοιπόν την πορεία του Γιούρι Σελιβάνοφ, ενός ανθρώπου που εμπνεύστηκε, φτιάχτηκε και δημιουργήθηκε από το μηδέν, μέσα στα εργαστήρια μίας πολυεθνικής εταιρείας. Ο Γιούρι ζει μέσα σε μία φυλακή, κλειδωμένος ανάμεσα από τέσσερις τοίχους, με μοναδικό ερέθισμα τις ελάχιστες επισκέψεις που έχει από εργαζόμενους της εταιρείας και τα χιλιάδες βιβλία που μπορεί να διαβάσει για να μάθει τον κόσμο.

Είναι πανέμορφος (εξωγήινα όμορφος βασικά), αψεγάδιαστος, τέλειος. Μέχρι που συναντάει την Τερέζ, μία ιδιαίτερη και γεμάτη σπιρτάδα ψυχολόγο και πλέον το μέλλον του αλλάζει ριζικά.

Η ιστορία, αν πρέπει να ενταχθεί κάπου, θα έλεγα ότι ανήκει σε μία κοντινή επιστημονική φαντασία. Σε έναν κόσμο όπου λειτουργεί όπως τον ξέρουμε και τώρα, δρα και συμπεριφέρεται με γνωστά πρότυπα και δυστυχώς έχει τις ίδιες φθαρμένες αξίες που συναντάμε καθημερινά. Με μοναδική εξαίρεση, το κομμάτι της προηγμένης γονιδιακής τεχνολογίας.

Η συγγραφέας δε θέλει να εντυπωσιάσει με το τεχνολογικό κομμάτι, δεν την ενδιαφέρει κάτι τέτοιο. Την νοιάζει να δείξει έναν κόσμο μέσα από τα μάτια ενός πλάσματος που γεννήθηκε λόγω της ματαιοδοξίας των ανθρώπων κι από το πρώτο δευτερόλεπτο έχει αλυσίδες πάνω του.

Η γραφή της Κέλλυς είναι πολύ στρωτή, προσεγμένη και με μηδαμινές παρατυπίες. Κρατάει τον αναγνώστη σε εγρήγορση, του δίνει τροφή όση χρειάζεται για να προχωρήσει παρακάτω και καταφέρνει να τον βουτήξει από τον γιακά και να τον χώσει μέσα στο προσωπικό δράμα που βιώνει ο πρωταγωνιστής. Με ένα πολύ δυνατό πρώτο μέρος κι ένα ίσως πιο χλιαρό δεύτερο, το σύνολο βγαίνει πολύ ικανοποιητικό.

Κάθε χαρακτήρας που παρουσιάζεται στο βιβλίο κρατάει ένα μικρό χαρτί για να το παίξει στην τράπουλα που απλώνεται στην ζωή του Γιούρι. Κάποιοι πιο δυναμικοί, άλλοι πιο επιφανειακοί. Το σημείο το οποίο για εμένα θα ήταν καλό να προσέξει η συγγραφέας είναι η ποικιλομορφία των διαλόγων. Σε αρκετά σημεία ένιωσα σαν να διάβαζα το ίδιο πρόσωπο να μιλάει σε όλες τις σκηνές. Κάποια πράγματα μπορούσαν να παρουσιαστούν και με τις κινήσεις του πρωταγωνιστή κι όχι απαραίτητα με διάλογο.

Στο τέλος νιώθεις μία μικρή κάθαρση, μία ολοκλήρωση ενός ταξιδιού που είχε μέσα πολύ σκέψη, πόνο, χαρά, αποκαλύψεις, συνειδητοποιήσεις, μα κυρίως… ελευθερία. Η Κέλλυ Θεοδωρακοπούλου είναι μία πολύ υποσχόμενη πέννα, ξέρει πού βαδίζει και το κάνει με πολύ σίγουρα βήματα.

Αναμένω με αγωνία την επόμενη της δουλειά.

Βρείτε το βιβλίο και στο Goodreads.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά