Κριτική: “Ο ξένος” του Stephen King

“Ο ξένος” του Stephen King
ISBN: 9789604618910
Εκδότης: Κλειδάριθμος
Χρονολογία έκδοσης: Δεκέμβριος 2018
Αριθμός σελίδων: 672
Μετάφραση: Γ. Μαραγκός

Οπισθόφυλλο

Ένα αποτρόπαιο έγκλημα. Ένας άλυτος γρίφος. Στο πάρκο της Φλιντ Σίτι ανακαλύπτεται το κακοποιημένο πτώμα ενός αγοριού. Καταθέσεις μαρτύρων και αποτυπώματα ενοχοποιούν έναν από τους πιο αγαπητούς κατοίκους της πόλης, τον Τέρι Μέιτλαντ, προπονητή μπέιζμπολ, δάσκαλο, σύζυγο και πατέρα δύο κοριτσιών. Ο ντετέκτιβ Ραλφ Άντερσον διατάζει να συλληφθεί άμεσα, σε δημόσιο χώρο: στο γήπεδο, κατά τη διάρκεια ενός αγώνα. Ο Μέιτλαντ έχει άλλοθι και υποστηρίζει την αθωότητά του, όμως ο Άντερσον και ο εισαγγελέας φέρνουν στο φως στοιχεία DNA που ισχυροποιούν την ενοχή του. Ο Μέιτλαντ δεν έχει φυσιογνωμία δολοφόνου. Μήπως όμως είναι διπρόσωπος; Μήπως υπάρχει κάποιος ξένος;

Κριτική

Ο αγαπημένος μας “θείος” και ταλαντούχος συγγραφέας Stephen King μας έφερε δώρο ένα ακόμα βιβλίο του, τον “Ξένο”. Η αλήθεια είναι πως με το που το πήρα στα χέρια μου και αποφάσισα να βουτήξω μέσα στο κείμενο αχόρταγα και χωρίς αναπνευστήρα ή μπρατσάκια, είχα μια μικρή επιφύλαξη. Ήταν εκείνο το συναίσθημα που είμαι σίγουρη πως όλοι έχουμε βιώσει αργά ή γρήγορα με αγαπημένους μας συγγραφείς. Ήταν ο φόβος που κρύβεται μέσα στη σκέψη του ότι υπάρχει μια πιθανότητα το βιβλίο που κρατάς στα χέρια σου εκείνη τη στιγμή να σε απογοητεύσει με τον έναν ή τον άλλον τρόπο και στο τέλος να βιώσεις τη μεγαλύτερη κατάθλιψη του αιώνα. Ίσως υπερβάλω, ίσως και όχι… αλλά ας μην ξεχνάμε πως η προδοσία από βιβλίο είναι μεγαλύτερο πλήγμα από την προδοσία ενός φίλου! Παρ’όλα αυτά, το ξεκίνησα παίρνοντας βαθιές ανάσες και μέσα σε μία μέρα το είχα τελειώσει.

Για ακόμα μία φορά ο Stephen King μας φέρνει μία crime fiction ιστορία με μπόλικη δόση horror fiction και την αγαπημένη νότα του υπερφυσικού στοιχείου! Οφείλω να παραδεχτώ πως, παρά τους αρχικούς μου ενδοιασμούς, το βιβλίο είναι γραμμένο με τέτοιο τρόπο που η αγωνία που σου προκαλεί δεν σου επιτρέπει να διακόψεις την ανάγνωσή του – ούτε καν να φας ή να πας στην τουαλέτα! Ειδικά μέχρι τη μέση του βιβλίου όπου δεν μπορείς να καταλάβεις τι μπορεί να συμβαίνει και γιατί συμβαίνει ό,τι συμβαίνει, ο ενθουσιασμός γαργαλάει ευχάριστα το στομάχι σου με ένα τεράστιο κοπάδι πεταλούδες τρόμου, κάτι το οποίο είναι δύσκολο να καταφέρει ένας συγγραφέας αλλά πολύ εύκολο για τον Stephen King!

O “Ξένος” είναι ένα βιβλίο που σου γεννά έντονα συναισθήματα μέσα από τις βίαιες εικόνες του αλλά και το αίσθημα της απώλειας, το οποίο εκδηλώνεται σ’ ολόκληρη την ιστορία και στους πρωταγωνιστές. Η παιδική αθωότητα αλλά και το τέλος της, είναι ένα θέμα το οποίο ο King γνωρίζει πολύ καλά και το χρησιμοποιεί συχνά σε αρκετά βιβλία του. Ο “Ξένος” είναι ένα από αυτά.

Ένα ακόμη χαρακτηριστικό του συγκεκριμένου μυθιστορήματος είναι το αίσθημα της αδικίας και το τι συμβαίνει όταν εκείνος που έχει καταδικάσει τη ζωή σου και την έχει ουσιαστικά καταστρέψει, συνειδητοποιεί πως ίσως έχει κάνει λάθος. Και το λάθος αυτό πρέπει να διορθωθεί.

Η αμερικανική νοοτροπία φυσικά δεν έχει εγκαταλείψει ούτε αυτό το βιβλίο του King και μάλιστα μπορώ να πω πως είναι περισσότερο παρούσα από ποτέ με έντονα στοιχεία της, όπως ο ρόλος της αστυνομίας στην κοινωνία, ο τρόπος με τον οποίο ενεργεί απέναντι σε αποτρόπαια εγκλήματα και όσα μπορεί να λαμβάνουν χώρα παράνομα ή ύπουλα ώστε να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα ατόμων σε υψηλόβαθμες θέσεις. Θα μπορούσα βέβαια να πω πως μεγαλύτερο ρόλο παίζει η προσπάθεια αποκατάστασης της δικαιοσύνης με το κλασικό παράδειγμα του αστυνομικού ο οποίος παρασύρεται από τα δικά του βιώματα και προβαίνει σε πράξεις που κανονικά θα έπρεπε να έχει σκεφτεί πιο λογικά και ψύχραιμα. Μέσα σε μια αστυνομική κοινότητα γεμάτη μίσος για συγκεκριμένους ανθρώπους όμως, εκείνος αποφασίζει πως πρέπει να επανεξετάσει ορισμένα πράγματα και να αποδώσει δικαιοσύνη στο άτομο που ίσως και να έχει αδικήσει. Αυτό φαίνεται ήδη αρκετά δύσκολο να συμβεί, πόσο μάλλον σε μια συνθήκη κατά την οποία αρχίζει σιγά σιγά να εμφανίζεται το υπερφυσικό στοιχείο και μπερδεύει περισσότερο τα πράγματα!

“Τα όνειρα ξεθωριάζουν. Η πραγματικότητα όχι.”

Ως προς τη γραφή του ο “Ξένος” είναι ένα ακόμα κλασικό δείγμα του Stephen King. Το κείμενο διέπεται από απλή γλώσσα με δυναμικές αλλά όχι εξεζητημένες εκφράσεις για εντυπωσιασμό, που αφήνουν στον αναγνώστη άλλοτε γλυκόπικρα συναισθήματα απώλειας, θλίψης, αγωνίας και άλλοτε ισχυρά αισθήματα φόβου. Το συγκεκριμένο βιβλίο, θα τολμήσω να πω πως θυμίζει αρκετά την τελειότητα του “O κύριος Μερσέντες”…

Ο King αποδεικνύει για άλλη μια φορά ότι γνωρίζει πολύ καλά πώς να αφηγείται ιστορίες πρωτότυπες και περίπλοκες, με καλά στημένους χαρακτήρες οι οποίοι έχουν βάθος, χωρίς να χάνεται μέσα σε αυτές αφήνοντας κενά και απορίες.

Στο σημείο αυτό πρέπει να αναφερθεί επίσης (χωρίς προφανή spoilers) πως στον “Ξένο” συναντάμε και έναν παλιό και πολύ αγαπημένο χαρακτήρα από το σύμπαν του κυρίου King, ο οποίος τοποθετεί τον χαρακτήρα σε μια θέση κλειδί για την εξέλιξη της ιστορίας και του μυστηρίου το οποίο την καλύπτει….

Όπως γνωρίζουμε ο Stephen King, αν μη τι άλλο, είναι ένας πολύ καλός αναγνώστης και γνώστης της λογοτεχνίας ευρύτερα αλλά και της λογοτεχνίας τρόμου συγκεκριμένα.

Στο εν λόγω βιβλίο, παρατηρούμε έντονα την αγάπη του για την διάνοια του Edgar Allan Poe, η οποία φαίνεται έκδηλα στη βάση της ιστορίας η οποία ουσιαστικά ασχολείται με την έννοια του διπλού και του “καθρεφτίσματος”. Το διήγημα του Poe “Ουίλιαμ Ουίλσον” -το οποίο αναφέρεται και μέσα στο κείμενο- δείχνει ακριβώς την επιρροή του King με τέτοιο τρόπο που ο κάθε αναγνώστης θα μπορούσε να το καταλάβει και χωρίς να υπάρχει η κυριολεκτική αναφορά του.

Συνοπτικά, ο “Ξένος” αποτελεί ακόμα μία εξαίσια δουλειά του Stephen King με τα γνωστά στοιχεία τρόμου, αγωνίας αλλά και συναισθηματισμού που έχουμε συνηθίσει αλλά και αγαπήσει να μας προσφέρει εδώ και πολλές δεκαετίες. Είναι προφανές πως ο King έχει περάσει πλέον σε μια πολύ συναισθηματική περίοδο γραφής, χωρίς βέβαια να εγκαταλείπει τον τίτλο του “Most loved Boogeyman”.

Το μόνο “αρνητικό” (σε πολλά εισαγωγικά) θα μπορούσε να θεωρηθεί η υπόνοια για το τι κρύβεται πίσω από το μυστήριο που καλύπτει την όλη υπόθεση της ιστορίας από τη μέση του βιβλίου και έπειτα, αλλά το στήσιμό του είναι τόσο σχολαστικά μελετημένο και όμορφα τοποθετημένο που προσωπικά πιστεύω πως δεν μπορεί να στερήσει από κανέναν αναγνώστη την ευχαρίστηση της αναζήτησης και την σταδιακή εξέλιξη της πλοκής.

Μετά από την ανάγνωση του “Ξένου” ίσως αρχίσετε και εσείς να κοιτάζετε κάτω από το κρεβάτι σας και έξω από το παράθυρο πριν πέσετε για ύπνο…


“Τα όνειρα είναι ο τρόπος με τον οποίο ακουμπάμε τον κόσμο που δεν μπορούμε να δούμε…”

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά