Κριτική videogame: “Persona 5” της Atlus

by Νάντια Κίσκα

Persona 5: Η ναυαρχίδα της Atlus

Μετά την εξαιρετικά επιτυχημένη κυκλοφορία του Persona 4 τόσο στην Ιαπωνική αλλά και στην Διεθνή αφορά, ο πήχης για την εταιρία παραγωγής Atlus ανέβηκε σημαντικά. Έτσι, με την κυκλοφορία του Persona 5 στις 15 Σεπτεμβρίου του 2016 η Atlus έδωσε στους διψασμένους για έναν ακόμη τίτλο Persona, αυτό ακριβώς που ήθελαν.

Η σειρά παιχνιδιών Persona, απαριθμεί – μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές- 6 βασικούς τίτλους και 17(!) spin-offs. Το Persona 5 βρισκόταν ολοκληρωμένο στα γραφεία της Atlus από το 2013 αλλά αρνιόταν πεισματικά να το βγάλει προς κυκλοφορία καθώς ήθελε να κάνει τις απαραίτητες βελτιώσεις καθώς το παιχνίδι θα σηματοδοτούσε και την επιστροφή του studio στις παιχνιδοκονσόλες της Playstation 3 μετά από ένα τεράστιο διάστημα απουσίας και να προλάβει και την κυκλοφορία του Playstation 4, και να δώσει ένα από τα καλύτερα JRPG που κυκλοφόρησαν ποτέ σύμφωνα με την ταπεινή γνώμη την δική μου αλλά και των μεγαλύτερων blogs παιχνιδιών παγκοσμίως.

Το παιχνίδι επικεντρώνεται γύρω από τον ανώνυμο (τον ονομάζει ο παίκτης, με αρκετούς να δίνουν το όνομα του πρωταγωνιστή του manga Persona 5, Akira Kurusu, το οποίο έδωσα και εγώ) μαθητή λυκείου,  ο οποίος εκδιώχνεται από το σχολείο του ύστερα μια μήνυση που έγινε προς το πρόσωπο του και που τον βάζει υπο επιτήρηση ενός έτους. Οι γονείς του αποφασίζουν να τον στείλουν τότε στο Τόκιο και να συνεχίσει την φοίτηση του στην ακαδημία Shoujin. Η έντονα εχθρική συμπεριφορά που καλείστε να αντιμετωπίσετε είναι διόλου διακριτική και αποτελεί έναυσμα για να ξεκινήσει η περιπέτεια σας.

Η εισαγωγική σκηνή είναι ένα από τα καλύτερα αποτελέσματα marketing και αρκετά να καθηλώσουν τον παίκτη καθώς με την έναρξη του παιχνιδιού, καλείτε να ζειριστεί τον πρωταγωνιστής, με το κωδικό όνομα Joker, ενώ διασχίζει την οροφή ενός καζίνο αποφεύγοντας τους φρουρούς ενώ εάν αυτό αποτύχει, μπαίνει σε μια μάχη με κάποιο μυθικό τέρας ή θεότητα –όλα εμπνευσμένα από lore- όπου πρέπει να εξοντώσετε με την βοήθεια της Persona σας, του Arsene. Κάτι όμως πάει πολύ στραβά, συλλαμβάνεστε, οδηγείστε σε ένα υπόγειο της αστυνομίας του Τόκιο και εκεί γίνεται η ανάκριση, μέσα από την οποία ξεκινάει και η ιστορία.

Το gameplay δεν αλλάζει από τα προηγούμενα παιχνίδια της σειράς με εξαίρεση κάποια πρόσθετα. Ποιος θα χαλούσε εξάλλου μια τόσο πετυχημένη συνταγή; Έχετε από την αρχή μια μεγάλη ατζέντα στα χέρια σας που καλείστε να ακολουθήσετε σύμφωνα με τα θέλω σας από δέσιμο με τους υπόλοιπους χαρακτήρες, ψάρεμα, ψώνια, part-time δουλειές μέχρι, γυμναστήριο, πλύσιμο ρούχων και διάβασμα –μην ξεχνάτε πως είστε μαθητής λυκείου-. Στην αρχή κάθε αποστολής σας δίνεται ένα συγκεκριμένο χρονικό πειθώριο για να την φέρετε εις πέρας και θα πρέπει να κατανήμετε τον χρόνο σας ισόποσα και με τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα. Το πρωί μπορείτε να εξελίξετε αυτήν την ατζέντα, ή να επιλέξετε να δώσετε επικές μάχες στο Mementos ενώ το βράδυ, φοράτε την μαύρη μάσκα σας και πολέμάτε έναν διεφθαρμένο κόσμο ενηλίκων με σκοπό να ελευθερώσετε τους ανθρώπους από τις σκοτεινές τους επιθυμίες αλλά και να αλλάξετε τον ρου της ιστορίας.

Το σύστημα μάχης ήταν κάτι που με ιντρίγκαρε το οποίο επηρεάζεται άμεσα με τις διαπροσωπικές σχέσεις και τις ικανότητες που έχετε εξελίξει κατά την διάρκεια της ημέρας. Οι αδυναμίες των αντιπάλων, αλλά και οι δικές σας, αποτελούν καίριο κομμάτι καθώς μπορούν να κρίνουν ολόκληρη την μάχη ανεξάρτητα την δυσκολία στην οποία παίζετε. Ο πρωταγωνιστής είναι ο μόνος που μπορεί να έχει παραπάνω από μια persona μαζί του οπότε θα σας πρότεινα να εκμεταλλευτείτε αυτό το γεγονός.

Κάτι που θεωρώ πως πρέπει να υποθεί επίσης είναι το εξής: Η persona που κουβαλάει κάθε αντίπαλος ή ακόμα και οι συμπαίκτες σας αποτελεί την πιο καλά κρυμμένη πτυχή του εαυτού του. Μπορείτε να εκμεταλλευτείτε αυτή την πληροφορία στην επικοινωνία που θα έχετε μαζί τους κατά την διάρκεια της μέρας.

Επιπλέον ο παίκτης θα έχει να αντιμετωπίσει side quests, τα οποία όμως είναι καίρια για την πλοκή και όχι κάτι που απλά θα δώσει ένα πολύτιμο αντικείμενο ή μια ικανότητα. Τα side quests του Persona 5 είναι ο τρόπος σας να ξεκλειδώσετε νέους χαρακτήρες (confidants), να προχωρήσετε τις σχέσεις με τους ήδη υπάρχουν και να πάρετε τα κρυμμένα «δώρα» που έχει κάθε επαφή για εσάς.

Ας μιλήσουμε για τα γραφικά τώρα. Η δουλειά που έχει γίνει είναι εξαιρετική, όχι από άποψη αληθοφάνειας, αλλά έτσι όπως ήθελαν να το παρουσιάσουν. Τα πανελ των διαλόγων φαίρνουν στο μυαλό την δομή των manga, ενώ η αλληλεπίδραση των χαρακτήρων είναι σαν να βλέπεις anime. Οι μικρές animated σκηνές που υπάρχουν κατά την διάρκεια του παιχνιδιού σου δίνουν να καταλάβεις πόση δουλειά έχει πέσει από τους δημιουργούς και να δικαιολογείς την καθυστέρηση στην κυκλοφορία του τίτλου.

Το παιχνίδι υποστηρίζει την σύνδεση με το ιντερνετ, πράγμα που διευκολύνει το νέο παίκτη καθώς υπάρχει και online support σε ερωτήσεις των μαθημάτων, καθώς και να δει ο παίκτης τι έκαναν οι άλλοι κατά την διάρκεια της ημέρας και πως χρησιμοποίησαν τον χρόνο τους. Στο πρώτο gameplay, εγώ χρησιμοποίησα guide καθώς ήθελα να ξεκλειδώσω όλα τα features και όσα περισσότερα achievements μπορούσα ενώ στο new game+ ακολουθώ ένα πιο ελεύθερο πρόγραμμα καθώς έχω ήδη αναπτύξει τις ικανότητες και τις επαφές μου στο maximum.

Είναι από αυτά τα παιχνίδια που θα σε κρατήσουν απασχολημένο για ώρες, χωρίς να βαρεθείς καθώς έχει συνεχόμενη ανάπτυξη πλοκής και πολύ ωραίο gameplay.

Αναμένουμε την κυκλοφορία του Persona 5: Royal για μια νέα εμπειρία.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά