Ματωμένος Βαλεντίνος

by Nyctophilia

Το καράβι ξεμάκραινε από το λιμάνι. Κοίταζε πίσω της με θλίψη για όλα όσα άφηνε, ίσως και για όλα όσα θα έβρισκε. Δεν είχε συγκεκριμένο προορισμό. Απλά μπήκε σε αυτό που έφευγε πρώτο για κάπου μακριά. Οπουδήποτε, απλά να ήταν μακριά. Δεν είχε σταματήσει ούτε λεπτό ν’ αναρωτιέται για ποιο λόγο δεν την ήθελε. Τι σημασία είχε που ήταν παντρεμένος δηλαδή; Δεν ήταν ευτυχισμένος με την γυναίκα του, το ήξερε αυτό. Αλλιώς γιατί είχε κάνει έρωτα μαζί της; Έστω εκείνη τη μία και μοναδική φορά. Του είχε ορκιστεί αιώνια αγάπη και αυτός  αδιαφόρησε. Του ορκίστηκε παντοτινή πίστη και εκείνος τόλμησε να της πει να μην λέει ανοησίες. Άκου ανοησίες η αγάπη της! Τον κυνήγησε πολύ. Έκλαψε, τον παρακάλεσε, μάταια όμως. Μέχρι που προσπάθησε να τον μισήσει. Ήξερε όμως πως κορόιδευε τον εαυτό της. Δεν γίνεται έτσι ο έρωτας μίσος. Θέλησε να τον δει για μία τελευταία φορά. Στην αρχή εκείνος δεν δέχτηκε, τελικά όμως ενέδωσε.

Είχαν συναντηθεί στο σπίτι της. Μία ακόμα φορά του μίλησε για την αγάπη της, για το πάθος που είχε για εκείνον και τον παρακάλεσε να είναι μαζί. Αρνήθηκε. Το μυαλό της μία μόνο σκέψη το κυβερνούσε. Έπρεπε να γίνει δικός της για πάντα. Πλησίαζε του αγίου Βαλεντίνου και τον ήθελε δίπλα της. Και πως αλλιώς θα γινόταν; Ήταν η γιορτή των ερωτευμένων, γιόρταζαν όλες οι αγάπες και δη οι μεγαλες. Δεν έπρεπε με τίποτα να τον χάσει. Ούτε το κρασί που έρεε άφθονο στα ποτήρια τους κόκκινο σαν το αίμα, δεν ήταν αρκετό για να του αλλάξει γνώμη. Το μοναδικό που πετύχαινε ήταν απλά να τον χαλαρώσει αρκετά.

Ήταν όμως αποφασισμένη να της ανήκει για πάντα με όποιο τίμημα. Κι έτσι αποφάσισε πως ένα ταξίδι μαζί του, θα της χάριζε αυτό που ήθελε, αυτό που ποθούσε. Εκείνον δίπλα της για πάντα. Ήξερε τι έπρεπε να κάνει και δεν δίστασε ούτε στιγμή.

Τα σκεφτόταν όλα αυτά πάνω στο κατάστρωμα ατενίζοντας την σκοτεινή, σαν το μυαλό της, θάλασσα.

Είχε ξημερώσει του Αγίου Βαλεντίνου όταν τον καράβι μπήκε στο λιμάνι. Πήρε τη βαλίτσα της και κάλεσε μεταφορική για τη μία και μοναδική κούτα που είχε στις αποσκευές. Είχε νοικιάσει ένα δωμάτιο από το ίντερνετ και πήγε κατευθείαν εκεί. Παρακάλεσε τον οδηγό να την βοηθήσει με την κούτα και αφού την άφησαν στο δωμάτιο, βγήκε έξω. Έψαξε ένα συγκεκριμένο κατάστημα και μετά από λίγη περιπλάνηση κατάφερε να βρει αυτό που ήθελε. Μπήκε μέσα και μετά από λίγη ώρα βγήκε με μια μικρή σακούλα στο χέρι.

Γύρισε πίσω στο δωμάτιο. Άνοιξε την σακούλα και έβγαλε από μέσα μία κάρτα για την γιορτή του αγίου Βαλεντίνου. Έβγαλε ένα στυλό από την τσάντα της και ξεκίνησε να γράφει μια αφιέρωση. Τελειώνοντας την άφησε πάνω στο κομοδίνο και άνοιξε την κούτα, εμφανίζοντας ένα φορητό ψυγειάκι. Σήκωσε το καπάκι του και αντίκρισε το κεφάλι του αγαπημένου της που την κοιτούσε με ορθάνοιχτα τα άψυχα  μάτια του. Τέντωσε το χέρι της και πήρε την κάρτα πάνω από το κομοδίνο.

“Χρόνια πολλά μωρό μου. Σου είχα υποσχεθεί πως αυτή τη μέρα θα την περνούσαμε  μαζί”.

Συγγραφέας: Σοφία Κραββαρίτη

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά