“Πνευμάτων Βρώσις” της Χαράς Ματσάγκου

by Nyctophilia

Ήταν η δεύτερη μέρα διαμονής του Ίθαν στο σπίτι της δίδυμης αδερφής του. Όπως και είχε προβλέψει τίποτα περίεργο δεν είχε συμβεί. Ούτε σκιές να παραμονεύουν στις γωνίες αλλά ούτε και αντικείμενα να μετακινούνται δια μαγείας. Προσπάθησε να κοιμηθεί κλείνοντας βιαστικά τα βλέφαρά του. Όλη την ώρα στριφογύριζε, σαν η έκταση του κρεβατιού να είχε καλυφθεί με χιλιάδες αφιλόξενες πέτρες. To μαξιλάρι ακουμπούσε εχθρικά την αριστερή πλευρά του προσώπου του, προκαλώντας έναν ελαφρύ πόνο σε εκείνο το σημείο.

Η επιθυμία για ένα ποτήρι νερό μεγάλωνε κάθε στιγμή που περνούσε. Όταν ο ξερός λαιμός του έγινε ανυπόφορος, ακούμπησε γρήγορα το παγωμένο πάτωμα και κατευθύνθηκε προς την κουζίνα. Η ιδιαίτερα ψυχρή ατμόσφαιρα που επικρατούσε στο κάτω μέρος του σπιτιού ήταν ασυνήθιστη ακόμη και για αυτόν. Μέσα στο σκοτάδι άρχισε να ανακουφίζει την δίψα του. Παρατήρησε όμως, με την άκρη των ματιών του μια φιγούρα να στέκεται και να τον κοιτάει λίγα μέτρα μακριά. Υπέθεσε πως ήταν η Μάρθα προσπαθώντας να τον τρομάξει για ακόμη μια φορά, αν και ποτέ δεν πίστεψε το παραμύθι πως το σπίτι της ήταν στοιχειωμένο. Δεν έδωσε σημασία και αφού ξεδίψασε προχώρησε στον πάνω όροφο.

Προς μεγάλη του έκπληξη η ίδια θολή φιγούρα βρισκόταν τώρα στο τέλος του στενού διαδρόμου. Αισθάνθηκε τους παλμούς του να ανεβαίνουν καθώς  την είδε να εξαφανίζεται μέσα στο δωμάτιό του, μπερδεμένος την ακολούθησε δειλά. Η εικόνα του άδειου χώρου τον ανακούφισε, πείθοντάς τον πως υπαίτιος για τα συγκεκριμένα οράματα ήταν η έλλειψη ύπνου. Όμως, πριν προλάβει να ολοκληρώσει την σκέψη του άκουσε κάποιον να ανασαίνει πίσω από την ανοιχτή πόρτα. Όσο πλησίαζε τόσο αυτή βάραινε και γινόταν γρηγορότερη, με τρεμάμενα χέρια προσπάθησε να δει τι μπορεί να υπάρχει από πίσω… Ξαφνικά ένα ον με αποκρουστική μορφή του χίμηξε διαπερνόντας το σώμα του ουρλιάζοντας.

Μουδιασμένος από τρόμο έτρεξε σαν μικρό παιδί προς το κρεβάτι του όταν είδε πως ήταν κλειδωμένα και δε μπορούσε να ξεφύγει. Ένιωσε κάποιον να τον πιάνει από το λαιμό και να τον πετάει στο τοίχο με δύναμη, ανήμπορος να κουνήσει τα άκρα του παρέμεινε εκεί, ένα μέτρο πάνω από το πάτωμα. Μας ανήκεις… Ακούστηκε μια απόκοσμη φωνή, σαν να ερχόταν από τα έγκατα του Άδη. Παράλληλα, ο αέρας που έφτανε στα πνευμόνια του άρχισε να λιγοστεύει, το πρόσωπό του μελάνιασε και οι φλέβες από το μέτωπό ήταν έτοιμες να εκραγούν. Ο άτυχος άνδρας έχασε τις αισθήσεις του μέσα στα επόμενα λεπτά.

Στον αφιλόξενο κόσμο των ονείρων που εισήλθε μέσα από τον λήθαργό του, μπορούσε να διακρίνει φευγαλέες εικόνες οι οποίες εναλλάσσονταν με γρήγορους ρυθμούς. Την αδερφή του περιτριγυρισμένη από αμέτρητες εξαμβλωματικές μορφές, έναν ανάποδο σταυρό και μια ματωμένη εικόνα του Χριστού με την λέξη Λεγεών γραμμένη πάνω της. Το τελευταίο ειδεχθές πλάνο είχε ως αποτέλεσμα την βίαιη επαναφορά του στην πραγματικότητα.

Χωρίς δεύτερη σκέψη, ζαλισμένος και παραπατώντας πήρε στα χέρια του το λάπτοπ με σκοπό την αναζήτηση της λέξεως του εφιάλτη. Έριξε μια γρήγορη ματιά στα ωχρά του δάχτυλα για να πληκτρολογήσει, τρεμόπαιζαν και με δυσκολία έβρισκε την δύναμη να κρατηθεί όρθιος. Τα αποτελέσματα αμέτρητα, πάτησε τυχαία το πρώτο που βρήκε μπροστά του και άρχισε να διαβάζει φοβισμένος.

Πρόκειται για μια ομάδα δαιμόνων που έκαναν την πρώτη τους εμφάνιση στη Καινή Διαθήκη, σε ένα περιστατικό κατά το οποίο ο Ιησούς πραγματοποίησε έναν εξορκισμό. Είναι αδύνατον να τους απαριθμήσουμε αλλά είναι σίγουρο πως ανάμεσά τους βρίσκεται ο Ασμοδαίος, ηγεμόνας των κατώτερων δαιμόνων και ένας από τους τέσσερις πρίγκιπες της Κόλασης. Σύμφωνα με το έργο του Τωβία λειτουργεί ως δαίμονας της λαγνείας. Είναι υπεύθυνος για τη διαστροφή των ανθρώπων, παρακινώντας τους σε βλάσφημες πράξεις όπως συμμετοχή σε όργια, βιασμούς και παιδοφιλία. Πλέον, όπως οι γραφές αναφέρουν, περπατά τη Γη μετά από εκατομμύρια χρόνια αιχμαλωσίας στην κόλαση.

Ένα ακόμη ακάθαρτο πνεύμα που συμπεριλαμβάνεται στη Λεγεώνα είναι ο Αβαδαίος. Όπως και ο προηγούμενος, περιπλανιέται ανάμεσα στις ξεστρατισμένες ψυχές. Γραπώνεται από τις αδυναμίες τους, αναγκάζοντάς τους να ζήσουν τα τελευταία πέντε λεπτά των πράξεών τους, προτού τον αντικρίσουν. Έπειτα, αφού ταλαιπωρηθούν αρκετά, τους μεταφέρει σε άλλη διάσταση και τους καταβροχθίζει. Ο Μάγος Μπέλοφ τονίζει: Ο μοναδικός τρόπος για να καταστραφεί, είναι η ασημένια Λόγχη με το μέταλλο της οποίας, λογχεύθηκε ο Ιησούς επί του σταυρού. Έχει την δυνατότητα λοιπόν, να νικήσει τον δαίμονα στέλνοντας τον πίσω στον κάτω κόσμο, όπου και ανήκει.

Στην ανάγνωση των παραπάνω πληροφοριών ο Ίθαν ένιωσε ένα ρίγος να απλώνεται στον αυχένα του και κατά μήκος της σπονδυλικής του στήλης. Στάθηκε εκεί, να κοιτά την οθόνη τρομοκρατημένος μέχρι το τρίξιμο της πόρτας να του τρυπήσει τα αυτιά, αφού τώρα την έβλεπε να ανοίγει μόνη της. Με την ψυχική δύναμη που του είχε απομείνει, όρμησε έξω και άρχισε να ψάχνει την Μάρθα σε όλο το σπίτι. Αισθανόταν χιλιάδες μάτια να παρακολουθούν κάθε του κίνηση όμως δεν τον ένοιαζε. Το μόνο που μπορούσε να σκεφτεί ήταν πως βρισκόταν σε κίνδυνο και είχε χρέος να την προστατέψει.

Εξάλλου εκείνη ήταν ο λόγος που μετακόμισε μαζί της. Η έντονη επιμονή της πως κάτι συμβαίνει στην μονοκατοικία δεν τον άφησε αδιάφορο, αν και έδειχνε το αντίθετο περιπαίζοντας τα λεγόμενά της σε κάθε ευκαιρία. Αναλογίστηκε πως είναι πιθανό να διατρέχει σοβαρό κίνδυνο και έριξε τις ευθύνες πάνω του. Γιατί δεν την πίστεψε; Γιατί δεν ήρθε νωρίτερα; Αφού ορκιζόταν πως δεν είναι απόκομμα της φαντασίας της. Τώρα όμως πίστευε, πίστευε στην ύπαρξη ενός ανεξερεύνητου και επικίνδυνου κόσμου που παραφυλάει για την ευκαιρία που θα του δοθεί. Φόβοι πλημμύρησαν το μυαλό του.

Όταν δεν κατάφερε να την βρει, οι ελπίδες του εξασθένησαν και το δωμάτιο γυρνούσε με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Την σιωπή διέκοψε ένα γελάκι. Γέμισε την αποπνικτική ατμόσφαιρα του χώρου και χάθηκε μέσα στο σκοτάδι. Ο ήχος αυτός αδρανοποίησε το σώμα του Ίθαν. Μπορούσε με ευκολία να αισθανθεί τους πόρους του να ζαρώνουν και τον ιδρώτα να πυκνώνει. Κάποιος χαιρόταν με την απόγνωσή του, σαν να τρεφόταν από αυτή, επιζητώντας όμως παραπάνω κάθε στιγμή που περνούσε. Μια λαιμαργία που όμοιά της δεν είχε βιώσει ξανά.

Μέσα στο χάος του μυαλού του, ξεχώρισε ένα ελαφρύ μουρμουρητό το οποίο προερχόταν από την σοφίτα. Διέσχισε τα έπιπλα προσεκτικά και κοίταξε μέσα στο δωμάτιο με δισταγμό. Η εικόνα που αντίκρισε όχι μόνο τον άφησε άναυδο, αλλά η μείξη συναισθημάτων που τον κατέκλυσε ήταν πρωτόγνωρη για εκείνον. Η Μάρθα βρισκόταν μέσα σε έναν αυτοσχέδιο κύκλο κεριών και στηριζόμενη στα γόνατά της, έψελνε μέσα από ένα παλιό, σκονισμένο βιβλίο. Από το πουθενά και ενώ το παράθυρο ήταν ασφαλισμένο σηκώθηκε αέρας, κάνοντας τις σελίδες να αναπηδούν σαν τρελές.

– Μάρθα… Κατάφερε να ψελλίσει το όνομα της με σκοπό να της τραβήξει την προσοχή.
– Επιτέλους, πρέπει να ομολογήσω ότι σου πήρε ώρα να με βρεις. Απάντησε με αδιαφορία διακόπτοντας την τελετή.
– Μα τι στο… Τι συμβαίνει;
– Ένα θαύμα! Αυτό συμβαίνει. Οι άνθρωποι θα έρθουν αντιμέτωποι με το πεπρωμένο τους, έτσι όπως είχε ειπωθεί στις γραφές. Θα περπατήσουν την γη μυριάδες έκπτωτοι άγγελοι. Θα φέρουν κάθαρση στην ταλαιπωρημένη γη, αφού με την σειρά τους καλέσουν τον έναν που θα τους οδηγήσει στην εκπλήρωση της αποστολής τους. Ο κόσμος θα αναγεννηθεί μέσα από τις στάχτες του με την δική μας θυσία.

Βούρκωσαν τα μάτια του στο άκουσμα του παραλογισμού της. Ήταν αδύνατον να δεχθεί πως τα λόγια αυτά προέρχονταν από την αγαπημένη του αδερφή. Δεν την αναγνώριζε, μπορεί να είχαν αποστασιοποιηθεί αρκετά τον τελευταίο χρόνο μετά το δυστύχημα των γονιών τους, αλλά η γυναίκα που είχε τώρα απέναντί του, ήταν μια ξένη. Ξεπερνώντας το πρώτο σοκ, πάλεψε να την λογικέψει.

– Κοίτα γύρω σου, μόνο καταστροφή προκαλείς! Εξάλλου ένας άνθρωπος δεν μπορεί να προκαλέσει αυτό που περιέγραψες.

– Ένας; Έβαλε τα γέλια. Πόσες σαν κι εμένα νομίζεις υπάρχουν σε όλο τον κόσμο; Αυτή την στιγμή που μιλάμε η Σύναξη προετοιμάζει το έδαφος για τον ερχομό τους.

Με απειλητικό τόνο στην φωνή της, επέστρεψε στην ανάγνωση του τελευταίου ψαλμού.

Βλέποντάς την ανένδοτη και τις προσπάθειές του να αποτυγχάνουν η μία μετά την άλλη, έτρεξε προς το μέρος της με στόχο την αρπαγή του βιβλίου. Πριν προλάβει να φτάσει, κάτι τον έριξε με δύναμη πάνω στην βιβλιοθήκη και έπειτα στον ακριβώς απέναντι τοίχο. Πληγωμένος και γεμάτος αίμα, σύρθηκε στο πάτωμα αναζητώντας καταφύγιο για να προφυλαχθεί από την αόρατη δύναμη που τον πολεμούσε. Ο αέρας φυσούσε με μανία φέρνοντας δάκρυα στα μάτια του, δυσκολεύοντας έτσι την όρασή του. Στην τελευταία στροφή του ψαλμού, ένας ανατριχιαστικός βρυχηθμός ακούστηκε. Έρχονται… Είπε με ήρεμη φωνή χαμογελώντας.

Τα πάντα γύρω τους δονούνταν καθώς η απειλή πλησίαζε. Ο Ίθαν βρήκε την ευκαιρία να πάρει με την βία την αδερφή του ώστε να κατευθυνθούν έξω από το σπίτι. Σε όλη την διαδρομή εκείνη προσπαθούσε με νύχια και με δόντια να ξεφύγει από την σφιχτή αγκαλιά του αλλά μάταια. Μόνο όταν μια σκιά άρχισε να τους κυνηγά τραβώντας την προσοχή του άντρα, κατάφερε να αποδεσμευτεί. Πριν προλάβει να αντιδράσει, έτρεξε κατά πάνω της με τόση λαχτάρα η οποία όμως έσβησε το λεπτό που άρχισε να την κατασπαράζει.

Η ατμόσφαιρα γέμισε φωνές απόγνωσης. Ήταν ένας απλός θεατής στο μαρτύριο της αδερφής του, ανίκανος να την βοηθήσει, παρακολουθούσε με ορθάνοιχτα μάτια. Όταν η Λεγεώνα τράφηκε και από την τελευταία σταγόνα ζωής που της είχε απομείνει, στράφηκε στον Ίθαν. Με κομμένη την ανάσα απομακρύνθηκε γρήγορα και σκοντάφτοντας αρκετές φορές, βγήκε στο βρεγμένο δρόμο εκλιπαρώντας για την βοήθεια κάποιου. Η εκκωφαντική ησυχία του λάβωσε την καρδιά. Ένας στρατός από δαίμονες ήταν λίγα μέτρα μακριά του, αποφασισμένος να πολιορκήσει οτιδήποτε στο διάβα του.

Ένας μεγαλοπρεπής ναός με παραδοσιακή αρχιτεκτονική, όπως συνηθίζεται στην Αγγλία, εμφανίστηκε πίσω από τα δέντρα και εξαντλημένος εισήλθε στο νέο του άσυλο. Η πύλη πίσω του τρανταζόταν ολόκληρη, σαν κάποιος να πάλευε να την ανοίξει. Πεπεισμένος πως αυτό ήταν και το δικό του τέλος έκλεισε τα βλέφαρά του. Πέρασε από μπροστά του η εικόνα των γονιών του, χαμογελούσαν και τον καλωσόριζαν στο επόμενο βήμα του. Δεν ήταν έτοιμος όμως  να φύγει και σίγουρα όχι με αυτόν τον τρόπο.

Αναπάντεχα, η φασαρία κόπασε και η βαριά πύλη παρέμεινε άθικτη. Θέλοντας να ξαποστάσει για μερικά δευτερόλεπτα έκατσε στο διπλανό κάθισμα, προσπαθώντας να απορροφήσει τα γεγονότα των τελευταίων ωρών. Έφερε στην μνήμη του τον φρικτό θάνατο της Μάρθας και τα δάκρυα άρχισαν να πέφτουν ανεξέλεγκτα στα μάγουλά του. Η απελπισία τον ανάγκασε να καλύψει το πρόσωπό του και με τα δύο χέρια, όχι μόνο από θλίψη αλλά ίσως και από ντροπή. Ντροπή γιατί έριχνε την ευθύνη πάνω του, έπρεπε να είχε κάνει κάτι διαφορετικά ώστε να αποτρέψει το τελικό αποτέλεσμα.

Μέσα στο χάος των σκέψεών του αισθάνθηκε ένα ελαφρύ άγγιγμα στον ώμο. Σήκωσε απρόθυμα το βλέμμα του και αντίκρισε μια γνώριμη, ευγενική φυσιογνωμία. Ο ιερέας της εκκλησίας τον είχε προσεγγίσει διακριτικά. Δεν τον ρώτησε τίποτε, μόνο του χαμογέλασε για να τον καθησυχάσει και άνοιξε την αγκαλιά του. Ο Ίθαν αν και τον ήξερε από παιδί ποτέ δε φαντάστηκε πως θα ερχόταν η μέρα που θα τον έβλεπε σαν βάλσαμο στην τρομοκρατημένη του ψυχή.

Καθώς στέκονταν εκεί αμίλητοι, την προσοχή του τράβηξε μια εικόνα του Ιησού Χριστού. Ήταν ακριβώς ίδια με εκείνη του εφιάλτη, εκ πρώτης όψεως παραξενεύτηκε. Υποψιάστηκε πως ίσως επρόκειτο για προειδοποίηση τελικά και όχι για εκφοβισμό όπως πίστευε στην αρχή. Κάποιος μπορεί πράγματι να τον προστάτευε, να είχε έναν σύμμαχο που δεν γνώριζε. Η ψυχή του γαλήνευσε στην ιδέα και για λίγο ξέχασε το χαμό που υπέστη, αλλά και το Κακό που αφέθηκε ελεύθερο στον κόσμο. Γιατί εκείνη την στιγμή δεν ένιωθε ανήμπορος αλλά θάρρος για τα προβλήματα που θα έρθουν.

Βιογραφικό της συγγραφέως

Εθελοντική εργασία ενός χρόνου στο online περιοδικό maxmag.gr ως συντάκτρια, έχοντας κάνει άρθρα για μουσική και βιβλία. Επιπλέον, τρεις από τους εκδοτικούς οίκους που συνεργάζονται μαζί του, έχουν στείλει μυθιστορήματά τους για προσωπική κριτική. Τα λογοτεχνικά έργα ήταν: Η Αυλή των Ονείρων από της εκδόσεις Ψυχογιός, Η νύφη της Κεϋλάνης από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος και Η Πόλη των Κατόπτρων από τις εκδόσεις Λιβάνη.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά