Συνέντευξη με τον συγγραφέα Διονύση Αλυσσανδράτο

by Αργυρώ Χαρίτου

Το βιβλίο του Διονύση Αλυσανδράτου το ανακάλυψα τυχαία και αμέσως με κέρδισαν το εξώφυλλο και η υπόθεση του. Τελικά το ένστικτό μου είχε δίκιο, διότι είναι ένα αξιόλογο βιβλίο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα.

Σήμερα έχουμε την χαρά να βρίσκεται μαζί μας ο συγγραφέας για να μας μιλήσει για το βιβλίο του, τα σχέδια του και ότι άλλο μπορούμε να του εκμαιεύσουμε για τους αναγνώστες της Nychtophilia.gr

Α.Χ: Διονύση σε ευχαριστούμε που δέχτηκες να μιλήσεις στο site μας.
Δ.Α: Ευχαριστώ που με δεχτήκατε.

Ερωτήσεις:

1. Πόσο εύκολο ήταν να καθίσεις στην καρέκλα του ψυχολόγου;

Ανεξάρτητα με το ότι ο κεντρικός ήρωας του βιβλίου μου είναι ψυχολόγος, πιστεύω πως ο κάθε συγγραφέας είναι εν μέρει ένας ψυχολόγος. Αλλιώς δεν θα κατάφερνε να δώσει πνοή σε φανταστικούς ήρωες και να τους κάνει αληθινούς, ώστε οι αναγνώστες – έστω και για λίγο – να πειστούν ότι πραγματικά υπάρχουν και να ζήσουν μαζί τους την εμπειρία της ιστορίας τους.
Φυσικά, πέρα από την ενσυναίσθηση που ως έναν βαθμό πιστεύω ότι έχω, για να γίνει αληθινός ο Φιλιππάτος ως ψυχολόγος χρειάστηκε πρώτα να διαβάσω ορισμένα βιβλία για την ψυχολογία, ως μέρος της έρευνας που έκανα προτού γράφω το βιβλίο.

2. Αν είχες την δυνατότητα να σβήσεις κομμάτια αναμνήσεών σου που σε πονάνε, θα το έκανες;

Ούτε που θα το συζητούσα. Το σύνολο των βιωμάτων μας και η επίδρασή τους στον ψυχισμό μας είναι ότι δομεί την ταυτότητά μας. Όσο επίπονη και αν μου είναι μια μνήμη λοιπόν, είναι κομμάτι του εαυτού μου και δεν θα δεχόμουν ποτέ να την αφαιρέσω. Εκτός των άλλων ο ανθρώπινος νους μας προσφέρει την δυνατότητα να διαχειριζόμαστε τις επίπονες μνήμες. Φαντάζομαι πως όλοι θα έχουν ως έναν βαθμό καταλάβει πως ο νους μας τείνει να ξεχνά τις επίπονες μνήμες και να κρατά τις ευχάριστες. Είναι ο ίδιος μηχανισμός επιβίωσης που μας κάνει να αποφεύγουμε τον πόνο ή τον κίνδυνο.

3. Φοβάσαι μην χάσεις την μνήμη σου περίπου όπως την έχασαν οι ήρωές σου;

Φυσικά. Όπως ανάφερα και παραπάνω, η μνήμη συνιστά στην ταυτότητά μας. Βέβαια, ο Αριστοτέλης ξεχώριζε την μνήμη από την ανάμνηση. Με την μνήμη εννοούσε την γνωστή λειτουργία του εγκεφάλου που αφορούσε στην παρούσα ζωή μας, ενώ με την ανάμνηση εννοούσε την διαδικασία ανάσυρσης γεγονότων και εμπειριών από τις προηγούμενες ζωές μας, οι οποίες παραμένουν χαραγμένες στην αιώνια μνήμη της ψυχής μας.

Στο μυθιστόρημα έχω την εξής φράση: «Τελικά, ίσως η ψυχή θυμάται αυτά που το μυαλό ξεχνά», που αρχικά σκεφτόμουν να την βάλω σαν τίτλο του βιβλίου.

4. Αν είχες την δυνατότητα να σβήσεις την μνήμη σε κάποιον, θα το έκανες αν στο το ζητούσε και σε παρακαλούσε;

Όπως ανάφερα και παραπάνω, ο εγκέφαλος μας δίνει την δυνατότητα να διαχειριστούμε τις επίπονες μνήμες. Παρόλα αυτά υπάρχουν και ακραίες παθολογικές καταστάσεις, που μόνο οι γιατροί καλούνται να αντιμετωπίσουν.

Θεωρώ πως το ερώτημα διαγραφής της μνήμης σε κάποιον ασθενή πρέπει να εξετάζεται μόνο γι’ αυτές τις ακραίες περιπτώσεις. Η ιατρική ακολουθεί αυστηρό ηθικό κώδικα. Γι’ αυτό και θεωρώ πως είναι αρμοδιότητα ενός ιατρού να αποφασίσει αν η διαγραφή της μνήμης θα βοηθήσει έναν ασθενή και όχι ενός συγγραφέα.

5. Μέσα στο βιβλίο σου μιλάς για την τύχη και την πίστη σε αυτήν. Θεωρείς ότι ελκύουμε όσα σκεφτόμαστε;

Πολύ ωραία ερώτηση. Στο βιβλίο, οι ήρωες είναι καθημερινοί άνθρωποι που καλούνται να αντιμετωπίσουν συγκυρίες που τους ξεπερνούν και δυνάμεις κατά πολύ ισχυρότερες από αυτούς. Οπότε χωρίς την εύνοια της τύχης, κάτι τέτοιο θα ήταν αδύνατο. Η τύχη είναι εν πολλοίς καθοριστικός παράγοντας σε αρκετές στροφές που παίρνει η ζωή μας. Είναι μάλιστα τόσο σημαντικός παράγοντας, ώστε στην αρχαιότητα η Τύχη λατρευόταν σαν θεότητα, που πολλές φορές ήταν πολιούχος θεά της ευτυχίας και της ευμάρειας πολλών αρχαίων Ελληνικών πόλεων. Σε άλλες περιπτώσεις η θεά Τύχη εμφανιζόταν να κρατά το Κέρας της Αμάλθειας, σύμβολο της αφθονίας.
Σε ότι αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, πρέπει να σου πω ότι τουλάχιστον εγώ δεν μπορώ να γνωρίζω πώς ακριβώς λειτουργεί η τύχη. Το βέβαιο είναι πως ένας φύσει θετικός άνθρωπος, συνήθως έλκει θετικές καταστάσεις. Παρόλα αυτά δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οι περισσότερες καταστάσεις στην ζωή μπορούν να θεωρηθούν είτε αρνητικές είτε θετικές. Είναι δηλαδή ζήτημα επιλογής. Επιλογή που σχετίζεται με το ποσοστό ευτυχίας του κάθε ανθρώπου.

6. Πιστεύεις ότι σύμπαν είναι ζωντανό και μας ακούει;

Είμαστε όλα ένα. Το σύμπαν αποτελείται από μόνο ένα συστατικό. Την ενέργεια. Τα άστρα, οι πλανήτες και όλα γύρω μας είναι διαφορετικές εκδηλώσεις της ενέργειας. Το φαινόμενο της ζωής είναι η μοναδική ιδιαιτερότητα στο σύμπαν, το οποίο εκδηλώνει θέληση και επιλογή. Το σύμπαν βρίσκεται σε αέναη κίνηση και μεταβολή, όπως έλεγε ο Ηράκλειτος και αργότερα επιβεβαίωσαν οι επιστήμονες. Δεν ξέρω αν η αέναη κίνηση μπορεί να θεωρηθεί ζωή, πάντως, ως εκδηλώσεις της ενέργειας, τα πάντα αλληλεπιδρούν και αλληλοεπηρεάζονται. Δεν μπορώ να σου πω λοιπόν αν το σύμπαν μας ακούει ή όχι, μπορώ όμως να σου πω ότι ως τμήμα του συνόλου, ο κάθε ένας από εμάς αλληλεπιδρά με το σύμπαν και το σύμπαν αλληλεπιδρά με αυτόν.

7. Τι είναι πιο δυνατό πιστεύεις; Η πίστη που έχω σε μία ιδέα ή η τύχη των καταστάσεων;

Υποθέτω πως η ερώτησή σου αφορά σε έναν στόχο που έχεις βάλει. Αν δηλαδή η τύχη παίζει μεγαλύτερο ρόλο στην επίτευξή του ή η σθεναρότητα με την οποία τον κυνηγάς. Ο Σοφοκλής έλεγε ότι η τύχη δεν βοηθά ποτέ αυτούς που δεν βοηθούν τον εαυτό τους. Με λίγα λόγια αν κάτι δεν το θέλεις πραγματικά και δεν το προσπαθείς σθεναρά, η τύχη δεν μπορεί να σου το προσφέρει. Σε οτιδήποτε και αν πιστεύουμε, ιδέα ή ιδανικό, οφείλουμε να το κυνηγούμε με όλες μας τις δυνάμεις, προτού βασιστούμε στην τύχη για να μας το προσφέρει απλόχερα.

8. Μέσα στο βιβλίο σου υπάρχει ένας δυνατός έρωτας που λόγω κάποιον καταστάσεων δεν ευδοκίμησε. Είσαι της άποψης ότι οι δυνατοί έρωτες δεν ξεχνιούνται;

Είμαι της άποψης ότι όλοι οι έρωτες πρέπει να είναι δυνατοί. Και όχι μόνο οι έρωτες, οι συγκινήσεις, οι χαρές και οι λύπες. Πρέπει στην ζωή μας να τα ζούμε όλα έντονα και όχι να τα αντιμετωπίζουμε κυνικά. Να έχουμε δηλαδή πάθος για την ζωή.

Φυσικά, στην πράξη δεν συμβαίνει αυτό. Οι παιδικοί μας έρωτες είναι συχνά πιο έντονοι, όπως και άλλες εμπειρίες που αποκτούμε νέοι. Αυτό συμβαίνει διότι ο άνθρωπος, όταν ξεκινά την ζωή του είναι μια λευκή σελίδα. Άρα, ότι γραφτεί πρώτη φορά, έχει την αίγλη της πρώτης φοράς. Ενώ όταν επαναλαμβάνεται, εκφυλίζεται και χάνει την αίγλη του. Γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι προχωρημένης ηλικίας, συχνά αναφέρουν πως θα ήθελαν να ήταν ξανά νέοι. Ώστε να νιώσουν ξανά, τον νεανικό ενθουσιασμό που συνοδεύει κάθε νέα εμπειρία.

Για να συνοψίσω, η απάντησή μου είναι όχι. Έναν δυνατό έρωτα ποτέ δεν τον ξεχνάμε. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η μνήμη που διατηρούμε για τον έρωτα είναι πλήρης. Όπως σας ανέφερα και πιο πριν, ο ανθρώπινος νους έχει την τάση να κρατά τις καλές μνήμες και να απωθεί τις δυσάρεστες.

9. Η ιστορία σου έχει αυτό το κάτι διαφορετικό. Πώς την σκέφτηκες; Και πόσο δύσκολο ήταν να την ολοκληρώσεις;

Σε ευχαριστώ που θεωρείς την ιστορία στις «Μνήμες των ψυχών» διαφορετική. Η διαδικασία συγγραφής που ακολουθώ είναι η εξής: Πρώτα επιλέγω τα θέματα με τα οποία θέλω να καταπιαστώ στο βιβλίο και τα μηνύματα που θέλω να περάσω στους αναγνώστες. Στην συνέχεια ανακαλύπτω την καλύτερη ιστορία με την οποία θα τα πλαισιώσω, ώστε συνολικά το μυθιστόρημά μου να είναι μια άτρακτος μέσω της οποίας τα μηνύματα αυτά θα φθάσουν από εμένα στον αναγνώστη. Συνολικά η συγγραφή για τις «Μνήμες των ψυχών» μου πήρε πέντε μήνες.

10. Τι θα ήθελες να αποκομίσει ο αναγνώστης από το βιβλίο σου;

Πρώτα απ’ όλα θα ήθελα να αποκομίσει τέρψη. Πρέπει το διάβασμα να επανασυνδεθεί με την ευχαρίστηση που αποκομίζει ο αναγνώστης. Δεν λέω ότι αυτό πλέον δεν συμβαίνει, όμως συχνά συγχέουμε τα δύσκολα αναγνώσματα με την κουλτούρα του καλλιεργημένου που το status quo μας επιβάλλει να προβάλλουμε. Θα έλεγα λοιπόν πως θα πρέπει επιστρέψουμε στις απλές ευχαριστήσεις, όπως είναι το διάβασμα. Με το διάβασμα έρχεται η καλλιέργεια και η καλλιέργεια απλοποιεί σιγά σιγά τα δύσκολα αναγνώσματα.

Συγκεκριμένα μέσα τις «Μνήμες των ψυχών», περισσότερο από οποιοδήποτε άλλο μήνυμα, θα ήθελα να περάσω στον αναγνώστη, την επιμονή που πρέπει να δείχνει, για την επίτευξη ενός στόχου. Όπως περιέγραψα και νωρίτερα, οι ήρωές μου είναι απλοί καθημερινοί άνθρωποι που βρίσκονται αντιμέτωποι με φοβερές καταστάσεις, που αρχικά φαντάζουν απροσπέλαστες. Όμως, η θέληση που έχουν για να ξεφύγουν και η επιμονή που δείχνουν, παρά τις αντιξοότητες, τους κάνει να φέρνουν εις πέρας έναν σχεδόν Ηράκλειο άθλο. Όχι βέβαια χωρίς απώλειες και κόστος. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει ποτέ στην ζωή και γι’ αυτό δεν θα συμβεί σε κανένα βιβλίο μου.

11. Τι καινούριο να περιμένουμε από εσένα;

Αυτόν τον χειμώνα με πολύ κόπο και κούραση, λόγω του φόρτου εργασίας, ολοκλήρωσα την συγγραφή του δεύτερου μυθιστορήματός μου. Καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα κυκλοφορήσει στα ράφια μέσα στον ερχόμενο χειμώνα. Δεν σας κρύβω πως είναι κάτι που αναμένω με ιδιαίτερη ανυπομονησία, διότι παρόλο

που το μεγαλύτερο κομμάτι της συγγραφής του την έκανα φέτος, το συγκεκριμένο μυθιστόρημα μου πήρε συνολικά τρία χρόνια για να το ολοκληρώσω. Είμαι σίγουρος ότι οι αναγνώστες και φίλοι μου θα ανταμειφθούν για την υπομονή τους με τον καλύτερο τρόπο.

12. Τελευταία ερώτηση: Λένε ότι τα ιδανικά στην ζωή είναι τέσσερα. Υγεία – Αγάπη – Τύχη – Λεφτά. Τι πιστεύεις γι’ αυτό και σε ποια σειρά θα τα τοποθετούσες ως προς το ποιο είναι το σημαντικότερο για εσένα;

Απ’ ότι μπορώ να καταλάβω με την φράση αυτή εννοείς ότι οι πυλώνες πάνω στους οποίους στηρίζεται μια ευτυχισμένη ζωή είναι αυτοί οι τέσσερεις. Νομίζω όμως ότι δεν είναι δίκαιο να βάζει κανείς την τύχη μαζί με τα υπόλοιπα τρία. Διότι η καλή υγεία, η αγάπη και τα χρήματα είναι στόχοι στους οποίους μπορεί καθένας μας να αποσκοπεί. Η καλή τύχη όμως, είναι η προϋπόθεση για να είναι σε θέση να τα πετύχει. Να εξηγήσω λίγο καλύτερα τι εννοώ με αυτό. Κάποιοι γεννιούνται πλούσιοι και κάποιοι γεννιούνται φέροντας τον ιό του AIDS από γονείς που είναι φορείς. Σε αυτό η τύχη είτε μας δίνει ένα σημαντικό έναυσμα για μια καλή ζωή, είτε μας καταδικάσει σε μια σύντομη και επίπονη ζωή.

Αν μιλήσω προσωπικά για εμένα, θα ήθελα πρώτα να έχω την τύχη να γεννηθώ με καλή υγεία, να αγαπηθώ και να αγαπήσω και τέλος, να πετύχω οικονομική άνεση, ώστε να μπορέσω να κάνω μια δημιουργική δουλειά, όπως να ταξιδεύω και να γράφω μυθιστορήματα.

Ευχαριστώ για τον χρόνο που μου παραχωρήσατε.

Βιογραφικό:

Γεννήθηκα στον Πειραιά αλλά έχω ζήσει σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, όπως η Κεφαλλονιά, απ’ όπου και κατάγομαι, τα Ιωάννινα και η ευρύτερη περιοχή της Αττικής. Η πρώτη ενασχόλησή μου με την τέχνη δεν με βρήκε να γράφω μυθιστορήματα, αλλά να παίζω μουσική. Παρόλο που για λίγο καιρό συνέθετα την δική μου μουσική και συμμετείχα ενεργά σε διάφορα μουσικά σχήματα, η παράλληλη ενασχόλησή μου με την συγγραφή με κέρδισε, από όταν ήμουν ακόμα φοιτητής. Παρόλο που έχω σταματήσει να ασχολούμαι ενεργά με την μουσική πλέον, ακόμα και τώρα, το να παίζω μουσική δρα καταλυτικά στην συγγραφική διαδικασία. Καταλυτικά επίσης δρα και η ανάγνωση μυθιστορημάτων αλλά και φιλοσοφικών συγγραμμάτων, και γι’ αυτό και προσπαθώ να επιδίδομαι σε αυτήν, με κάθε ευκαιρία.
Το μυθιστόρημα “Οι μνήμες των Ψυχών” αποτελεί την πρώτη συγγραφική μου δουλειά που έχει εκδοθεί. Θα ακολουθήσει το δεύτερο μυθιστόρημα το οποίο ολοκλήρωσα αυτό τον χειμώνα.

Λίγα λόγια για το βιβλίο

 Η αμνησία και η μανία καταδίωξης που την κυριεύουν, οδηγούν τη Νάσια Χαρίτου στο ιατρείο του ψυχολόγου Αλέξανδρου Φιλιππάτου. Είναι, όμως, μόνο η τύχη που τη στέλνει σε εκείνον ή και η διαίσθησή της, ότι μπορεί να εμπιστευτεί έναν άγνωστο περισσότερο και από τον σύζυγό της; Η είσοδος του ψυχολόγου στη ζωή της περιπλέκει το μωσαϊκό των συμπτώσεων. Το παρελθόν της Νάσιας καλύπτεται από πέπλο μυστηρίου και όσοι φαίνεται να γνωρίζουν κάτι, βρίσκονται μυστηριωδώς δολοφονημένοι. Ο Αλέξανδρος και η Νάσια ξεκινούν ένα ταξίδι προς την αλήθεια, με εχθρό τον φόβο της λήθης και με κινδύνους για τη ζωή τους. Μπορεί η θέλησή τους να τους αναδείξει νικητές σε μια μάχη που η λογική λέει ότι είναι χαμένη;

προτεινουμε επίσης

2 Σχόλια

ΓΕΩΡΓΙΑ ΒΕΤΣΟΥ 17 Ιουνίου 2017 - 1:42 ΜΜ

Το παρελθόν είναι αυτό που μας διαμορφώνει σαν ανθρώπους…όσο και να προσπαθείς τελικά να αποφύγεις καταστάσεις η ψυχή ξέρει τελικά πότε πρέπει να κλείσει αυτός ο κύκλος.Θα στο δείξει με τον δικό της τρόπο…εξαιρετικό βίβλιο

Reply
mm
Αργυρώ Χαρίτου 17 Ιουνίου 2017 - 8:47 ΜΜ

Πραγματικά το βιβλίο είναι εξαιρετικό.

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά