Συνέντευξη με τον συγγραφέα Αντώνη Αντωνιάδη

by Αργυρώ Χαρίτου

Σήμερα έχουμε τη χαρά να φιλοξενούμε στη Nyctophilia έναν συγγραφέα με αστείρευτες γνώσεις πάνω στην αρχαία ελληνική ιστορία και την μυθολογία Κθούλου, τον Αντώνη Αντωνιάδη. Θα μας μιλήσει για το Νεκρονομικόν, τον Λάβκραφτ, τους αρχαίους Έλληνες, αλλά και τα μελλοντικά του σχέδια.

Α.Χ: Αντώνη σ’ ευχαριστώ που βρίσκεσαι σήμερα μαζί μας.
Α.Α: Κι εγώ σας ευχαριστώ για τη συνέντευξη.

Πώς σου γεννήθηκε το ενδιαφέρον να γράψεις την ιστορία του «Νεκρονομικού;»

Είχα διαβάσει το κείμενο “Η Ιστορία του Νεκρονομικού” του Λάβκραφτ, όπου καταγράφει τα στάδια της συγγραφής και των μεταφράσεων που έγιναν, οπότε και είδα την μια και μοναδική πρόταση-αναφορά ότι

«το 950 μ.Χ. ο Θεόδωρος Φιλήτας μετάφρασε το Αλ Αζίφ και το ονόμασε Νεκρονομικόν».

Αυτή η πρόταση με ενέπνευσε να καθίσω να γράψω την περιπέτεια που θα είχε ο Θεόδωρος Φιλήτας και τους λόγους που μετάφρασε και άλλαξε τον τίτλο του Αλ Αζίφ σε “Νεκρονομικόν”.

Δεν φοβήθηκες μήπως θεωρούταν μια ακόμα ιστορία για το Νεκρονομικόν;

Φοβήθηκα το μέγεθος του εγχειρήματος όταν το σκέφτηκα και αν θα κατάφερνα να δώσω μια διαφορετική ματιά στα γεγονότα. Δεν φοβήθηκα ότι θα τη θεωρούσαν μια ακόμα ιστορία για το Νεκρονομικόν, γιατί ήδη από το στάδιο της έμπνευσης υπήρχαν δεκάδες στοιχεία που την διαφοροποιούσαν από παρόμοια βιβλία. Θα ήταν η ιστορία της μετάφρασης και της ονομασίας, θα εκτυλισσόταν στον Μεσαίωνα, στο Βυζάντιο και το Χαλιφάτο, και πάνω απ’ όλα ο σκοπός μου ήταν να στρέψω την όλη ιστορία στην αρχική ροή που έδωσε ο Λάβκραφτ, της επιστημονικής φαντασίας, κι όχι στους μάγους και τις μαγικές τελετουργίες που έδωσαν βάρος οι κατοπινοί συγγραφείς. Οπότε όλα αυτά την έκαναν εντελώς ξεχωριστή και διαφορετική.

Με όσα γνωρίζουμε για τον Λάβκραφτ πιστεύεις ότι είναι της φαντασίας του οι Μεγάλοι Παλαιοί ή όντως είχε έρθει σε επαφή μαζί τους;

Εννοείται ότι είναι της φαντασίας του. Αυτή η όλη έρευνα και το ξεψάχνισμα των ιστοριών του με παραπομπές σε κάποια αληθινά γεγονότα και στοιχεία είναι απλώς μια παραφιλολογία που εμφανίζεται πάντα στα διάφορα έργα που «μαγεύουν» τους αναγνώστες. Μια παραφιλολογία που ωστόσο αποφέρει χρήματα σε κάποιους, τους ανοίγει δρόμους εκμετάλλευσης των αδαών και τους προσδίδει κύρος και εξουσία απέναντι στους απλούς αναγνώστες και λάτρεις του μυστηρίου. Με το πέρασμα του χρόνου και με την εμφάνιση νέων αναγνωστών η κάθε παραφιλολογία διογκώνεται γιατί οι νέοι και αδαείς εκλαμβάνουν τα πάμπολλα στοιχεία που υπάρχουν πια ως αποδείξεις και οι διαστρεβλώσεις συνεχίζονται.

Αν έπεφτε το «Νεκρονομικόν» στα χέρια σου θα έμπαινες στον πειρασμό να πραγματοποιήσεις κάποιος ξόρκι;

Εννοείται ναι. Ωστόσο, επειδή αγαπάω τη ζωή μου και εφόσον γνωρίζω την φημολογία περί θανάτου, θα δυσκολευόμουν. Γενικώς, οι άνθρωποι είμαστε περίεργοι και όλα όσα καταφέραμε στην Ιστορία, οφείλεται σ’ αυτό, την περιέργειά μας. Αν δεν ήμασταν περίεργοι να μάθουμε πράγματα, θα παραμέναμε, ως είδος, ακόμα πάνω στα δένδρα.

Πιστεύεις ότι υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα με πλάσματα σκοτεινά και μη;

Δεν είναι ζήτημα πίστης αυτό. Είναι μια επιστημονική θεωρία που, ωστόσο, δεν έχει αποδειχτεί, οπότε και αναπτύσσεται στα πλαίσια της επιστημονικής φαντασίας. Θα ήθελα πάντως να υπάρχουν και να υπάρχω κάπου αλλού σε εντελώς διαφορετικές συνθήκες από αυτές που επικρατούν στο δικό μας κόσμο.

Έχεις μια τεράστια γνώση για την αρχαία Ελλάδα και τους αρχαίους. Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στους αρχαίους Έλληνες και τους σύγχρονους;

Ελάχιστες έως μηδαμινές. Βασικά τόσο αυτά που μπορούμε να ονομάσουμε «καλά» όσο και τα «κακά» χαρακτηριστικά είναι σχεδόν ίδια, ποσοτικά και ποιοτικά. Για να μην υπάρχει παρεξήγηση, επειδή ζούμε στην εποχή των εύκολων παρεξηγήσεων και διαστρεβλώσεων, η νοοτροπία μας δεν έχει αλλάξει και αυτό οφείλεται σε κάποια κοινά στοιχεία που έχουμε με τους αρχαίους: το κλίμα και τη γεωγραφική θέση, τις σφιχτές οικογενειακές σχέσεις, την εμμονή στην παράδοση και τη σχέση μας με την πόλη και τους συμπολίτες μας. Δεν μπορώ να επεκταθώ δίνοντας παραδείγματα και αναλύοντας τα δεδομένα, όσοι πάντως θέλουν να μάθουν ή να επιβεβαιώσουν τα λεγόμενά μου μπορούν να το ερευνήσουν τόσο διαβάζοντας την αρχαία ελληνική γραμματεία όσο και τις πάμπολλες μελέτες των σύγχρονων επιστημόνων.

Το εξώφυλλο της αγγλικής έκδοσης του “Νεκρονομικόν: Το χειρόγραφο των νεκρών”

Τι είναι αυτό που αγαπάς στην αρχαία Ελλάδα και τι σου είχε κάνει εντύπωση όταν την μελετούσες μέσα από τα γραπτά;

Δεν αγαπώ την αρχαία Ελλάδα, την Ιστορία αγαπάω, την παγκόσμια Ιστορία και από αυτήν μαθαίνω. Μαθαίνω συμπεριφορές, νοοτροπίες, αντιδράσεις και δράσεις των ανθρώπων σε διάφορες συνθήκες, καταστάσεις και περιστάσεις. Οπότε, εκεί γίνονται κατανοητές οι διαφορές στις νοοτροπίες, παρουσιάζονται τα λάθη και οι διαστρεβλώσεις που κάνουμε γενικώς ως άνθρωποι, το πόσο ηλίθιοι πιάνονται συνεχώς όσοι ακολουθούν άκριτα κάποιους θεοποιημένους ηγέτες τους, το πόσο άκριτα και ανόητα ιεροποιούμε τους πολιτικούς, την τραγική κατάληξη που έχουν τα ψέματα και τα μικροσυμφέροντά μας, όλα όσα δηλαδή βασανίζουν αενάως την ανθρωπότητα από την εμφάνιση του είδους μας.

Κυρίως βλέπουμε να γράφεις ιστορικά μυθιστορήματα. Είναι το αγαπημένο σου είδος;

Όχι, αγαπώ όλα τα είδη. Η ερώτηση μάλιστα μου δίνει την ευκαιρία να μιλήσω για τα στεγανά και τα τείχη που υψώνουμε οι άνθρωποι γενικώς σε διάφορα ζητήματα και θέματα. Το «Είμαι» και το «Είναι» όταν το εκφέρουμε πολλές φορές δεν αντιλαμβανόμαστε ότι μας περιορίζει. Τι σημαίνει είμαι ή είναι; Συνήθως οι άνθρωποι όταν λένε είμαι αυτοπροσδιορίζουν τον εαυτό τους με ένα ή με μερικά χαρακτηριστικά, ενώ με το είναι με ένα, ωστόσο οι άνθρωποι δεν μπορούμε να είμαστε και δεν είμαστε ένα ή μερικά χαρακτηριστικά για να αυτοπροσδιοριζόμαστε σύμφωνα και μόνο με αυτά. Οι άνθρωποι εξελισσόμαστε συνεχώς, σωματικά και πνευματικά, ενώ καθημερινά μπορεί να βρισκόμαστε σε πολλές και διάφορες καταστάσεις που θα μας κάνουν να λειτουργήσουμε διαφορετικά από τα «είμαι» και τα «είναι» μας. Παρ’ όλα αυτά επειδή είμαστε και πλάσματα της συνήθειας εγκλωβιζόμαστε π.χ. σε ένα είδος μουσικής, μια πολιτική ιδέα, ένα λογοτεχνικό είδος, μια θρησκεία κ.λπ., ομαδοποιούμαστε ανάλογα με το είδος που επιλέγουμε, ανακηρύσσουμε αντιπάλους/ανταγωνιστές/κακούς τους υπόλοιπους και προχωράμε σύμφωνα με τα τείχη που υψώνουν τα «είμαι» μας. Στην πραγματικότητα οι περισσότεροι κατανοούμε ότι δεν ισχύει αυτή η σκληροπυρηνική ταυτότητα που δίνουμε στον εαυτό μας, αλλά κάτι οι φανατικοί, που αυτοί έτσι κι αλλιώς δεν αναπτύσσονται πνευματικά, κάτι τα μικροσυμφέροντα και οι επιθυμίες μας, όλα μαζί, μας κρατάνε δέσμιους ορισμένων μόνων επιλογών μας. Βέβαια να έχουμε υπόψη μας ότι τα ιδεατά σχήματα που υπάρχουν στο μυαλό μας είναι λειτουργικά και βασικά για την ανάπτυξη της προσωπικότητας και της κοινωνίας μας, ωστόσο το να περιορίζουμε τους γνωστικούς μας ορίζοντες π.χ. στη μουσική και τη λογοτεχνία, είναι εντελώς ανόητο. Έτσι, γνωρίζοντας αυτήν την τάση μας, όχι δεν εγκλωβίζω τον εαυτό μου σ’ ένα είδος, αλλά αναλόγως της ιστορίας που θέλω να αφηγηθώ στους αναγνώστες μπορώ να γράψω οτιδήποτε χωρίς ενδοιασμούς.

Θα ήθελες να συνεργαστείς με έναν ξένο συγγραφέα σ’ ένα μυθιστόρημα; Αν ναι ποιος θα ήθελες να είναι αυτός;

Δεν έχω πρόβλημα να συνεργαστώ, το έχω κάνει στο παρελθόν και θα το κάνω και στο μέλλον. Τώρα, για ξένο συγγραφέα δεν το έχω σκεφτεί. Και όσοι μου έρχονται στο μυαλό με τους οποίους θα ήθελα να γράψω μαζί τους ένα βιβλίο έχουν πεθάνει.

Και για το τέλος: ποια είναι τα μελλοντικά συγγραφικά σου σχέδια;

Να συνεχίσω να γράφω ιστορίες που θα αρέσουν και θα ευχαριστούν τους αναγνώστες!

Από την παρουσίαση του “Νεκρονομικόν” στο ΦantastiCon 2018

Βιογραφικό σημείωμα

Ο Αντώνης Αντωνιάδης γεννήθηκε στην Άλτενα της Γερμανίας. Αποφοίτησε από την σχολή Φυσικοθεραπείας του Βελιγραδίου.
Εργάστηκε ως αρχισυντάκτης στα περιοδικά ειδικού τύπου Άβατον και Μυστική Ελλάδα και Nimbus, ενώ το 2003 οργάνωσε την παραγωγή της τηλεοπτικής σειράς Άγνωστες Πύλες που προβλήθηκε στην ΕΤ3.
Με κείμενα του έχει συμμετάσχει σε πολλά συλλογικά βιβλία όπως: Μαγεία η Απόκρυφη Παράδοση του Κόσμου, Ιερή Ελλάδα, Αρχαία Ελληνική Επιστήμη, Τα Μεγάλα Μυστήρια του Κόσμου, Ανεξήγητα Φαινόμενα, Ο Πόλεμος ενάντια στο MATRIX, Η Ιστορία του Μέλλοντος, Φαντάσματα κ.ά. Επίσης, έχει επιμεληθεί βιβλία των εκδοτικών οίκων Αρχέτυπο και Άγνωστο.
Προσωπικά του βιβλία είναι οι ιστορικές μελέτες Το Ιερατείο των Δελφών: ο Μυστικός Σχεδιασμός των Πολιτικών Συστημάτων, Παράξενες Διηγήσεις Αρχαίων Ελλήνων. Το 2009 κυκλοφόρησε το ιστορικό μυθιστόρημα ο Λύκος της Σπάρτης και το 2010 το Εκστρατεία στην Έρημο, τα οποία κυκλοφορούν από το 2013 στην Ιταλία. Το 2015 κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το βιβλίο Δαιμόνιος Βάκχος που το συνέγραψε με την Αγγελική Ράδου, ενώ την ίδια χρονιά εκδόθηκε στις ΗΠΑ το βιβλίο του Νεκρονομικόν, το Χειρόγραφο των Νεκρών, το οποίο κυκλοφορεί από τον Απρίλιο του 2018 και στην Ελλάδα από τις εκδόσεις Οξύ.  

Βιβλιογραφία

Εκδόσεις: Άγνωστο
ISBN: 960-89145-2-3
Σελίδες: 223
Το βιβλίο “Παράξενες διηγήσεις αρχαίων Ελλήνων” αποτελείται από αποσπάσματα έργων αρχαίων ιστορικών και γεωγράφων, στα οποία περιγράφονται παράδοξα, υπερφυσικά και μεταφυσικά γεγονότα. Ο συγγραφέας Αντώνης Αντωνιάδης συγκέντρωσε όλα αυτά τα αποσπάσματα από τα διασωθέντα έργα των αρχαίων και τα κατέταξε σε κεφάλαια, όπως: θαύματα, δράκοι, μακρόβιοι άνθρωποι, παράδοξα της φύσης, φορτιανά φαινόμενα, ΑΤΙΑ, δαίμονες, μάγοι και μαγεία, γίγαντες, κρυπτοζωολογία κ.ά.
Η έρευνα έγινε στα έργα των: Αγαθαρχίδου, Αγαθημέρου του Όρθωνος, Αππιανού, Αρριανού, Αρτεμίδωρου Εφέσιου, Εκαταίου του Μιλήσιου, Ευνάπιου, Δικαίαρχου, Διογένη Λαέρτιου, Διόδωρου Σικελιώτη, Διονύσιου Αλικαρνασσέα, Ηρόδοτου, Θουκυδίδη, Ισιδώρου Χαρακηνού, Μαρκιανού Ηρακλεώτου, Μένιππου Περγαμηνού, Ξενοφώντα, Παυσανία, Πλούταρχου, Πολύβιου, Ποσειδώνιου, Σκύλακος Καρυανδέως, Σκύμνου Χίου, Στράβωνα και Φιλόστρατου.
Οι περισσότεροι από τους παραπάνω συγγραφείς διαχωρίζουν την θέση τους από τους μυθογράφους, τους ποιητές και τους υπόλοιπους αρχαίους ιστοριογράφους ισχυριζόμενοι ότι οι ίδιοι δεν μυθολογούν όπως οι άλλοι, αλλά ιστορούν τα γεγονότα χωρίς να προσθέτουν φανταστικά στοιχεία. Έτσι τα διάφορα παράδοξα γεγονότα και αφύσικα συμβάντα παρουσιάζονται στα έργα τους σαν αληθινά περιστατικά κι όχι φανταστικές ιστορίες.
Ένα βιβλίο που για πρώτη φορά στην Ελλάδα συγκεντρώνει όλες τις παράξενες διηγήσεις των αρχαίων Ελλήνων.

Εκδόσεις: Άγνωστο
ISBN: 960-88776-8-7
Σελίδες: 141
Ήταν οι Δελφοί απλώς ένα θρησκευτικό κέντρο των αρχαίων Ελλήνων; Στο παρόν βιβλίο τα στοιχεία που συγκέντρωσε ο Αντώνης Αντωνιάδης, από τα αρχαία κείμενα, αποδεικνύουν ότι η εικόνα που έχουμε σήμερα για τους Δελφούς είναι λανθασμένη. Πλείστες αναφορές των αρχαίων Ελλήνων φανερώνουν ότι στους Δελφούς έδρασε ένα ιερατείο το οποίο εμπνεύστηκε, προώθησε και εγκαθίδρυσε τα πολιτειακά συστήματα των Ελληνικών πόλεων. Ταυτοχρόνως, μέσω του γεωγραφικού αρχείου που διατηρούσε το ιερατείο βοήθησε τους Έλληνες να ιδρύσουν αποικίες σε κατάλληλους τόπους, στρατηγικής σημασίας, σχηματίζοντας έτσι μια ελληνική αυτοκρατορία ελεύθερων κρατών.
Επίσης, μέσω των διδασκαλιών του ιερατείου διαδόθηκαν ηθικοπλαστικοί κανόνες, οι οποίοι διαμόρφωσαν στους Έλληνες την συνείδηση του ελεύθερου πολίτη…
Ένα βιβλίο που αλλάζει την “ρομαντική” εικόνα ότι οι Δελφοί ήταν μονάχα ένα λατρευτικό κέντρο του αρχαίου κόσμου και που καταρρίπτει διάφορους σύγχρονους μύθους περί της λειτουργίας και της δράσης του Δελφικού ιερατείου.

Η ζωή των ανθρώπων μοιάζει μ’ ένα πλατύ ποτάμι, το οποίο κυλάει προς μια ανεξακρίβωτη κατεύθυνση και μέσα από άγνωστους τόπους. Ο κάθε άνθρωπος προσπαθεί να τιθασεύσει το ποτάμι, να το οδηγήσει εκεί όπου αυτός επιθυμεί. Κάποιοι, αργά ή γρήγορα, απογοητεύονται, εγκαταλείπουν την προσπάθεια και αφήνονται να τους παρασύρουν τα ρεύματα, άλλοι επιλέγουν να αλλάξουν την πορεία που είχαν δώσει και λίγοι, μονάχα, φτάνουν στο τέλος που επιθυμούν, έχοντας γευτεί όλα όσα θέλησαν…

Εκδόσεις: Ψυχής τα Λαμπυρίσματα
ISBN 978-960-87942-6-9
Σελίδες: 397
Η ζωή των ανθρώπων μοιάζει μ’ ένα πλατύ ποτάμι, το οποίο κυλάει προς μια ανεξακρίβωτη κατεύθυνση και μέσα από άγνωστους τόπους. Ο κάθε άνθρωπος προσπαθεί να τιθασεύσει το ποτάμι, να το οδηγήσει εκεί όπου αυτός επιθυμεί. Κάποιοι, αργά ή γρήγορα, απογοητεύονται, εγκαταλείπουν την προσπάθεια και αφήνονται να τους παρασύρουν τα ρεύματα, άλλοι επιλέγουν να αλλάξουν την πορεία που είχαν δώσει και λίγοι, μονάχα, φτάνουν στο τέλος που επιθυμούν, έχοντας γευτεί όλα όσα θέλησαν…Η Ελλάδα βρίσκεται σε κίνδυνο. Είναι εποχή πολέμου και οι αρχές των ανθρώπων βρίσκονται σε κρίση.
Ο φόβος και ο θάνατος καθορίζουν τις σκέψεις και τις πράξεις. Οι Έλληνες μετατρέπονται σε πρόσφυγες, προδότες, συνωμότες, αλλά και σε ηρωικούς πολεμιστές…
Ο Αριστόδημος, ο μοναδικός επιζών των τριακοσίων ανδρών που ακολούθησαν τον βασιλιά Λεωνίδα στις Θερμοπύλες, ο δειλός και λιποτάκτης όπως τον χαρακτηρίζουν οι συμπολίτες του, ακολουθεί την τροχιά του ποταμού της ζωής του με σκοπό να αποκαταστήσει το όνομα και την τιμή του. Στην πορεία, όμως, οι εξελίξεις τον φέρνουν μπροστά στο μεγάλο δίλημμα: να προδώσει τις αρχές του προς χάριν της σωτηρίας της πόλης του, όπως του προστάζουν οι ιερείς των Δελφών, ή να ακολουθήσει την κατεύθυνση που του ορίζει η καρδιά του;

Εκδόσεις: Ψυχής τα λαμπυρίσματα
ISBN 978-960-87942-8-3
Σελίδες: 423Το χωράφι έχει οργωθεί και σπαρθεί· οι βλαστοί του επερχόμενου εμφυλίου πολέμου ξεπροβάλλουν, αλλά δεν έχει φτάσει ακόμα η εποχή του θερισμού… Λίγα χρόνια πριν την έναρξη του Πελοποννησιακού Πολέμου, οι ενωμένοι Έλληνες υπό την αρχηγία των Αθηναίων εκστρατεύουν στην επαναστατημένη Αίγυπτο για να τη βοηθήσουν να απελευθερωθεί από τους Πέρσες. Παρ’ όλο που νικάνε και ελευθερώνουν το μεγαλύτερο μέρος της χώρας του Νείλου, οι πολιτικές εξελίξεις στην Ελλάδα δημιουργούν προβλήματα στο εκστρατευτικό σώμα και ξαφνικά, οι νικητές… βρίσκονται κυνηγημένοι.
Με βοηθό τον βασιλιά της Σαΐδας, οι αποκλεισμένοι στην Αίγυπτο Έλληνες έχουν μονάχα μια επιλογή: για να σωθούν και να επιστρέψουν στην πατρίδα τους, πρέπει να διασχίσουν την καυτή έρημο από τη Μέμφιδα μέχρι την ελληνική Κυρήνη. Δυο Αθηναίοι στρατηγοί αναλαμβάνουν να φέρουν σε πέρας την αποστολή διάσωσης των Ελλήνων. Στην προσπάθειά τους να σώσουν το στράτευμα έχουν για βοηθούς δυο μισθοφόρους Σπαρτιάτες και την πνευματική υποστήριξη που τους προσφέρουν τα έργα του μεγάλου τραγωδού Αισχύλου.
Η πορεία στην έρημο ξεκινάει, το μέλλον είναι αβέβαιο και οι εξελίξεις απρόβλεπτες…
Το μυθιστόρημα περιγράφει την άγνωστη εκστρατεία των Ελλήνων στην Αίγυπτο και βασίζεται στα γεγονότα που ιστορεί ο Θουκυδίδης.

Εκδόσεις: Polaris
ISBN: ISBN 978-960-6829-57-4
Σελίδες: 328
Ο υπαστυνόμος Φάνης Βασιλείου πάγωσε από τον τρόμο εκείνο το βράδυ μπροστά στο φρικτό έγκλημα. Ήταν σίγουρος ότι η υπόθεση θα αποτελούσε σταθμό στην καριέρα του. Δεν μπορούσε όμως να υποψιαστεί τον καταιγισμό των γεγονότων που ακολούθησαν. Δεν φανταζόταν πως κατά τη διαλεύκανσή της ο τρόμος θα διαδεχόταν την έκπληξη σε κάθε βήμα.Η νεαρή δημοσιογράφος Αθηνά Σγουρού, καλύπτοντας το γεγονός, μπαίνει όλο και βαθύτερα στη φωλιά του τέρατος. Όπως κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, δυσκολεύεται να πιστέψει τα στοιχεία, μα η αλήθεια την κατατροπώνει σε κάθε στροφή της έρευνας. Όταν νιώσει την ανάσα του θηρίου θα είναι πια αργά.
Κάτι σκοτεινό έχει απλωθεί στην Ξάνθη. Στα χωριά, στα δάση και τα φαράγγια μια αρχαία μυρωδιά πυκνώνει τον αέρα. Είναι του παλαιού, του Μεγάλου Κυνηγού, του Κερασφόρου, του Ωμοφάγου… του δαιμόνιου Βάκχου.

Εκδόσεις: ΟΞΥ
ISBN 978-960-436-535- 7
Σελίσες: 432
Μεσαίωνας. Στο πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης καταφτάνει ένας παράξενος μοναχός που ζητάει ακρόαση από τον πατριάρχη Θεοφύλακτο Λεκαπηνό. Πρέπει να αφηγηθεί μια απίθανη, αλλά αληθινή, ιστορία και να φανερώσει όλα εκείνα τα στοιχεία για τις κακόβουλες δυνάμεις που θέλουν να καταστρέψουν τον κόσμο. Ο πατριάρχης μαζί με άλλους επισκόπους δέχονται να ακούσουν τον μοναχό και…Όταν ο αμερικανός συγγραφέας Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ εμπνεύστηκε και έγραψε για το “Νεκρονομικόν”, το καταραμένο και απαγορευμένο βιβλίο “μαγείας”, θεώρησε ότι μ’ αυτό θα άνοιγε τις πύλες για άλλους κόσμους και διαστάσεις μέσα στις λογοτεχνικές του ιστορίες. Εκείνο που δεν περίμενε ήταν ότι θα άνοιγε τις πύλες του χρόνου και της φαντασίας, με αποτέλεσμα χιλιάδες άλλοι συγγραφείς, ζωγράφοι, γλύπτες, ποιητές, μουσικοί και σκηνοθέτες σ’ όλον τον κόσμο επηρεασμένοι από το δημιούργημά του να συνεχίσουν την ανάπτυξη των ονείρων-εφιαλτών του.
Ποια είναι όμως η ιστορία του “Νεκρονομικού”; Σύμφωνα με τον Χ. Φ. Λάβκραφτ, ο συγγραφέας του διαβολικότερου βιβλίου που υπήρξε ποτέ είναι ο Άραβας Αμπντούλ Αλχαζρέντ και ο αρχικός τίτλος του βιβλίου είναι “Αλ Αζίφ”. “Νεκρονομικόν” το ονόμασε ο Έλληνας που το μετέφρασε από τα αραβικά στα ελληνικά, ο Θεόδωρος Φιλήτας. Στο βιβλίο που κρατάτε θα διαβάσετε τα γεγονότα και τις περιπέτειες της ζωής του Θεόδωρου Φιλήτα, πριν και μετά την ανακάλυψη του καταραμένου βιβλίου που έμεινε γνωστό στην Ιστορία με το όνομα που του έδωσε.
Το βιβλίο πρωτοκυκλοφόρησε στις ΗΠΑ το 2015 από τις εκδόσεις Hippocampus Press.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά