“Arkham Horror LCG” – Σκέψεις ενός noob card gamer

by Αταλάντη Ευριπίδου

Το “Arkham Horror: The Card Game” είναι ένα συνεργατικό LCG (living card game, το οποίο σημαίνει ότι έχουν ένα βασικό σετ, με το οποίο μπορεί κάποιος να ξεκινήσει να παίζει και μεγαλύτερα ή μικρότερα πακέτα καρτών τα οποία εμπλουτίζουν και επεκτείνουν το βασικό, που κυκλοφορούν, συνήθως, σε μηνιαία βάση) της εταιρείας Fantasy Flight, βασισμένο – όπως φανερώνει και το όνομά του, στη μυθολογία του H.P. Lovecraft. Κυκλοφορεί από το 2016 και είναι διαφορετικό από το αντίστοιχο επιτραπέζιο, αν και χρησιμοποιεί χαρακτήρες και artwork από εκείνο. Σήμερα, λοιπόν, θα μιλήσουμε γι’ αυτό, μιας και είχα την ευκαιρία να το παίξω αρκετά (εντάξει, τι αρκετά, το έλιωσα) τις τελευταίες βδομάδες.

Το Arkham Horror LCG, λοιπόν, μας προσφέρει πέντε χαρακτήρες και ένα campaign, αποτελούμενο από τρεις περιπέτειες (The Gathering, The Midnight Masks, The Devourer Below) και, φυσικά, πολλές κάρτες που θα κάνουν τον βίο αβίωτο στους κακόμοιρους ερευνητές μας και θα επιδιώξουν να τους σκοτώσουν ή να τους τρελάνουν. Εξαιρετικό δεν ακούγεται; Είναι.

Οι δύο παίκτες πρέπει αρχικά να επιλέξουν τον χαρακτήρα τους και να κατασκευάσουν το deck τους ανάλογα. Κατόπιν, πρέπει να στήσουν τις κάρτες που αντιπροσωπεύουν τους χώρους στους οποίους διαδραματίζεται η εκάστοτε περιπέτεια και εκείνες που αντιπροσωπεύουν τις Πράξεις (Acts) και τις Ατζέντες (Agendas). Στόχος είναι, κάθε φορά, οι παίκτες να συνεργαστούν ώστε να ολοκληρώσουν τις Πράξεις πριν προχωρήσουν οι Ατζέντες. Ουσιαστικά, παίζουν όχι μόνο ενάντια στα όποια τέρατα ή υπερφυσικά φαινόμενα, αλλά και ενάντια στον χρόνο.

Οι τρεις περιπέτειες του βασικού σετ έχουν αφήνουν τελείως διαφορετική αίσθηση: στην πρώτη, είσαι εγκλωβισμένος σε ένα σπίτι όπου έχει γίνει μια σκοτεινή τελετουργία και πρέπει να βγεις, στη δεύτερη, κυνηγάς cultists σε ολόκληρη την πόλη προκειμένου να μαζέψεις στοιχεία για το τι ετοιμάζουν και, στην τρίτη, ψάχνεις τα δάση έξω από την πόλη για να εμποδίσεις τη μεγάλη τελετουργία που ετοιμάζουν εκεί οι cultists. Παρά τις διαφορές τους, ωστόσο, λειτουργούν όμορφα μαζί ως σύνολο και ανταποκρίνονται όλες τους σε κομμάτια που έχουμε γνωρίσει μέσα στο Cthulhu Mythos. Επίσης, έχουν replayability (μπορούν, δηλαδή, να παιχτούν περισσότερες από μία φορές) καθώς οι επιλογές και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες οι παίκτες ολοκληρώνουν μια περιπέτεια, επηρεάζουν άμεσα την επόμενη – από διαθέσιμους χώρους μέχρι εχθρούς που δεν έχουν ηττηθεί και επιστρέφουν για να σε στοιχειώσουν. Πέραν τούτου, οι παίκτες μπορούν να δοκιμάσουν να παίξουν με διαφορετικούς χαρακτήρες, το οποίο αλλάζει τελείως τη ροή του παιχνιδιού, αλλά και σε διαφορετικά επίπεδα δυσκολίας (εγώ δοκίμασα το Easy και το Standard και, ειλικρινά, αρνούμαι να δοκιμάσω οτιδήποτε δυσκολότερο από αυτό). Τέλος, κάθε περιπέτεια δίνει experience points, τα οποία οι παίκτες μπορούν να ξοδέψουν για να βελτιώσουν τα decks τους.

Κι αφού, μετά βασάνων και κόπων, τελειώσαμε το campaign του βασικού σετ, πήραμε και το “Dunwich Legacy”, το πρώτο deluxe expansion, και το ξεκινήσαμε κι αυτό. Το πακέτο προσφέρει νέους χαρακτήρες, νέες κάρτες και, φυσικά, νέα σενάρια (Extracurricular Activity και The House Always Wins). Παίξαμε το δεύτερο, το οποίο διαδραματίζεται σε ένα καζίνο – και, να σημειώσω εδώ πως έχουν καταφέρει να μεταφέρουν άψογα την αίσθηση του καζίνο, διαφοροποιώντας τους κανόνες .

Κι αφού τα είπαμε όλα αυτά και σας έδωσα, πάνω-κάτω, να καταλάβετε περί τίνος πρόκειται, ας περάσουμε και στην εμπειρία μου από το παιχνίδι. Με δυο λόγια: το λάτρεψα. Είναι εύκολο να το μάθουν ακόμη και αρχάριοι παίκτες όπως εγώ, είναι διασκεδαστικό το ότι οι παίκτες συνεργάζονται ενάντια στο παιχνίδι (και μπορεί να οδηγήσει σε πραγματικά priceless στιγμές και αυτοκτονικά σχέδια, με ατάκες τύπου “you gotta risk it to get the biscuit”  και “I have a cunning plan” να ακούγονται λίγο πριν την ολοκληρωτική αποτυχία ή επιτυχία – υπήρξε ένα συγκεκριμένο περιστατικό με δυναμίτη) και είναι πολύ πωρωτικό. Αλλά, πολύ. Το artwork είναι πολύ όμορφο, οι κάρτες πολύ κατανοητές και οι περιπέτειες πολύ καλοφτιαγμένες. Κι αφού άρεσε και σε μένα, που ψιλομισώ το Cthulhu Mythos, καταλαβαίνετε ότι πρόκειται για ένα αληθινά καλό παιχνίδι. Όχι μόνο αυτό, αλλά είναι ιδανικό για ζευγάρια, αδέρφια, φίλους που θέλουν να ζήσουν λίγη από την εμπειρία του αντίστοιχου επιτραπέζιου ή του Cthulhu RPG μα δεν έχουν παρέα να παίξουν. Σας εγγυώμαι ότι θα περάσετε πολλές ευχάριστες ώρες. Πέρα από τα expansions που κυκλοφορούν, μπορείτε να βρείτε και στο διαδίκτυο περιπέτειες φτιαγμένες από fans, να τις τυπώσετε και να παίξετε ακόμη περισσότερα σενάρια.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά