Margaret Brundage: Αισθησιακά εξώφυλλα του “Weird Tales” από την πρώτη pin-up καλλιτέχνιδα

by Ιλέην Ρήγα
download

Στη δεκαετία του 1930 η Margaret Brundage ήταν η πιο φημισμένη εικονογράφος περιοδικών Φανταστικού. Φιλοτέχνησε εξώφυλλα κυρίως για το, θρυλικό πλέον, περιοδικό Weird Tales, το οποίο δημοσίευσε έργα των Robert E. Howard, H.P. Lovecraft και άλλων πρωτοπόρων συγγραφέων του είδους.

Η τέχνη της Margaret Brundage, καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της, προκαλούσε σοκ και αντιπαραθέσεις, ανέβαζε κατακόρυφα τις πωλήσεις των περιοδικών που επέλεγαν για εξώφυλλο τα έργα της, ενώ αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για καλλιτέχνες όπως ο Frank Frazetti.  Ήταν υπέρμαχος της ελευθερίας του λόγου και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, ακολουθώντας μια ζωή γεμάτη τέχνη και αφοσίωση σ’ έναν μποέμ τρόπο ζωής.

Εκ Σικάγου ορμώμενη

Γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου του 1900 και το πλήρες όνομά της ήταν Margaret Hedda Johnson. Μετά τον θάνατο του πατέρα της, Johnathan E. Johnson, μεγάλωσε με τη μητέρα της, Margaret J. Johnson, και τη γιαγιά της, οι οποίες ήταν αμφότερες αφοσιωμένες χριστιανές επιστημόνισες. Ήταν μοναχοπαίδι, φοίτησε στο γυμνάσιο McKinley στο Chicago μαζί με τον Walt Disney (σε αντίθεση με εκείνον, η Margaret αποφοίτησε), και συνέχισε τις σπουδές της πάνω στη μόδα στο Chicago Academy of Fine Arts από το 1921 ως το 1923 , όμως δεν τις ολοκλήρωσε.

40136495_2073509642902297_5293789948673248270_n

Τελειώνοντας το Λύκειο έπιασε κατευθείαν δουλειά σε εφημερίδες του Σικάγο ως εικονογράφος, ενώ στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Σικάγο ήταν πάλι συμφοιτήτρια με τον Walt Disney (ο Disney αποκάλυψε αργότερα πως είχε πλησιάσει την Brundage για τις προτάσεις της σχετικά με το κινούμενο σχέδιο της Χιονάτης, όμως η απόσταση ανάμεσα σε Σικάγο και Λος Άντζελες απέκλεισε τη συμμετοχή της). Από τη σχολή Καλών Τεχνών δεν αποφοίτησε ποτέ, κάτι που απέδωσε στην αδυναμία της στα γράμματα, όμως σύντομα βρήκε εκδότη για τα έργα της, το περιοδικό Weird Tales.

Η συνεργασία με το Weird Tales

Το “Weird Tales” ιδρύθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1920 ως ένα pulp* περιοδικό λογοτεχνίας του φανταστικού και του τρόμου. Ήταν οι πρώτοι που δημοσίευσαν συγγραφείς όπως ο H.P Lovecraft και ο Seabury Quinn, οι οποίοι θα γίνονταν αργότερα αγαπημένοι καλτ συγγραφείς για αναγνώστες σ’ όλον τον κόσμο. Η μυθολογία Κθούλου παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο κοινό μέσα από τις σελίδες του περιοδικού, με το κλασικό πλέον διήγημα “Το Κάλεσμα του Κθούλου”, το 1928. Άλλοι κλασικοί χαρακτήρες της λογοτεχνίας του φανταστικού, όπως ο Κόναν ο Βάρβαρος και ο ντετέκτιβ Jules de Grandin, συστήθηκαν επίσης στο κοινό μέσα από τα τεύχη τουWeird Tales.

a034805977251fe18ae125d3c499f923

Πριν τη δεχτούν στο “Weird Tales”, η Brundage είχε ήδη σχεδιάσει εξώφυλλα για άλλα pulp περιοδικά, όπως το “Oriental Stories”, με το οποίο ξεκίνησε συνεργασία το 1932. Το ζωηρό της στυλ, στο οποίο απεικονίζονταν πολύ ερωτικές γυναίκες σε αισθησιακές πόζες, έγινε μεγάλη εμπορική επιτυχία στους αναγνώστες της pulp λογοτεχνίας. Όμως, δεν ήταν αποδεχτό από όλους τους συγγραφείς. Κάποιοι αντιδρούσαν, λέγοντας πως τα εξώφυλλά της δεν είχαν καμία σχέση με τις ιστορίες του εκάστοτε τεύχους, άλλοι όμως, όπως ο Seabury Quinn ήταν θερμοί υποστηριχτές της τέχνης της και, μάλιστα, συμπεριλάμβαναν στα διηγήματά τους σκηνές που θεωρούσαν πως ανταποκρίνονταν στο στυλ εικονογράφησής της.

36-01,WT Brudage

Μποέμ τρόπος ζωής

Κατά τη διάρκεια της Ποτοαπαγόρευσης στις ΗΠΑ και παράλληλα με την εικονογράφηση, η Brundage εργαζόταν επίσης και στο περίφημο μποέμικο κλαμπ “The Dill Pickle”, όπου και γνώρισε τον σύζυγό της, Myron Slim Brundage, έναν περιπλανώμενο ζωγράφο, ο οποίος ασχολήθηκε έντονα με τη ριζοσπαστική πολιτική.

brundage

Απέκτησαν ένα παιδί μαζί, τον Kerlynn. Ήταν έντονο το πάθος του ενός για τον άλλον, αλλά ο γάμος τους αντιμετώπιζε πολλά προβλήματα – κυρίως το πρόβλημα του Myron με το αλκοόλ και τις απιστίες του. Εν τέλει, μετά από χρόνια αμέλειας και αποξένωσης, χώρισαν το 1939 (ο Byron ξαναπαντρεύτηκε ένα χρόνο αργότερα) και, έτσι, ο Kerlynn μεγάλωσε και εκείνος με την μητέρα και τη γιαγιά του, ακριβώς όπως είχε μεγαλώσει και η Brundage.

Το κλαμπ Dil Pickle

“Step High, Stoop Low, Leave Your Dignity Outside.”

Αυτή η φράση κοσμούσε την είσοδο του ιστορικού Dil(l) Pickle Club, ένα κοινωνικό κλαμπ που ιδρύθηκε το 1914, το οποίο μεταφέρθηκε σ’ αυτόν τον χώρο στην οδό Tooker Alley επί της Dearborn Street το 1915.

Η επίσημη διεύθυνση ήταν 858 N. State Street. Το κλαμπ ήταν γνωστό ως σημείο συνάντησης για όσους ήθελαν να εκφραστούν ελεύθερα και ανοιχτά για τα φλέγοντα, αμφιλεγόμενα ζητήματα της εποχής. Το ορίτζιναλ κλαμπ έκλεισε το 1934, όμως έκτοτε δημιουργήθηκε ξανά με νέα μορφή.

opera
Ο “Slim” και η Margaret Brundageκαι η περίφημη είσοδος του Dil Club

Το Dil Pickle Club, το Bug Club, διάφορα Hobo Κολέγια, IWW συγκεντρώσεις, η Bughouse Square και το College of Complexes ήταν μερικά από τα μέρη του Σικάγο που φημίζονταν για την ελευθερία του λόγου που προσέφεραν. Προσωπικότητες όπως οι Emma Goldman, Upton Sinclair, Carl Sandburg, F. Scott Fitzgerald και Ben Reitman ήταν ανάμεσα στους θαμώνες, όμως μπορούσε κανείς να βρει και μετανάστες και πόρνες ανάμεσά τους.

Σε μία από αυτές τις συγκεντρώσεις ήταν που γνώρισε η Margaret Johnson τον Byron “Slim” Brundage.

Η Brundage πούλησε 66 αυθεντικά pulp έργα για εξώφυλλα στο Weird Tales, από το 1933 ως το 1945. Τα έργα της απεικόνιζαν συχνά σκηνές φάνταζι, με γυναίκες παγιδευμένες ερωτικά σε ευάλωτες καταστάσεις. Τα εξώφυλλα της Brundage, αν και δημοφιλή ανάμεσα στους αναγνώστες του περιοδικού, δεν μαρτυρούσαν το πραγματικό φύλο του καλλιτέχνη και, έτσι, το ευρύ κοινό αγνοούσε πως επρόκειτο για γυναίκα, μιας και υπέγραφε ως “M. Brundage”. Μόνο όταν οι πουριτανικές κοινωνικές αρχές διαμαρτυρήθηκαν για τον ερωτισμό των εξώφυλλων αποκάλυψαν οι εκδότες πως η καλλιτέχνης ήταν γυναίκα, ελπίζοντας πως έτσι θα μετριαζόταν η αντίληψη πως τα έργα της ήταν προσβλητικά.

Αποκλίνουσα Τέχνη

Στα τέλη της δεκαετίας του 1930, το “Weird Tales” καθώς και άλλα περιοδικά πέρασαν από εξονυχιστικό έλεγχο εξαιτίας των εξώφυλλων τους. Σε αρκετές πόλεις πέρασαν νόμοι που περιόριζαν τι επιτρεπόταν να εκτίθεται στα σταντς των εφημερίδων. Η Brundage υπέγραφε πάντα ως “M. Brundage”, δημιουργώντας ένα μυστήριο για την ταυτότητά της, όμως τώρα που το περιοδικό αναγκάστηκε να την αποκαλύψει, η κατάληξη δεν ήταν αυτή που περίμεναν οι εκδότες. Το γεγονός ότι αυτές οι εικόνες είχαν δημιουργηθεί από μια γυναίκα δέχθηκε μεγαλύτερη επίκριση επειδή, υπό από τις αντιλαμβανόμενες έννοιες της θηλυκότητας εκείνη την εποχή, ήταν εξωφρενικό και ανήκουστο μια γυναίκα να σκέφτεται και να παράγει τόσο σκανδαλώδη τέχνη.

wtmar33b

Για χρόνια διατηρούνταν φήμες γύρω από την Brundage, όπως για παράδειγμα πως χρησιμοποιούσε την ίδια της την κόρη ως μοντέλο – και ας μην είχε κόρη. Φήμες που πυροδοτούνταν από την διπλή φαντασίωση πως μπορούσαν να υπάρξουν οι αισθησιακές γυναίκες των εξώφυλλων της και πως η τέχνη της απέπνεε έναν αέρα αιμομιξίας.

Weird-Tales-January-1938

Πέρα από την αξιοσημείωτη αισθητική της προσέγγιση στην pulp art και το γεγονός πως ήταν σπάνιο για μια γυναίκα να ανήκει σε αυτόν τον ανδροκρατούμενο χώρο, η Brundage ήταν μοναδική και για έναν ακόμα λόγο: τα περισσότερα από τα έργα της ήταν φιλοτεχνημένα με παστέλς (κηρομπογιές) πάνω σε ιλουστρασιόν χαρτί.

Το εξώφυλλο που πωλήθηκε το 2008 για πάνω από $50,000

Όμως, τα πράγματα δυσκόλεψαν για την Brundage όταν άλλαξε χέρια το “Weird Tales” και η έδρα του μεταφέρθηκε στη Νέα Υόρκη. Αν και το μυστήριο του φύλου της είχε κλέψει τη λάμψη των έργων της, το τελειωτικό χτύπημα ήταν η αλλαγή διεύθυνσης και το γεγονός πως δούλευε αποκλειστικά με παστέλς, ένα υλικό που δεν απέδιδε καλά στο τύπωμα, αναγκάζοντας τους εκδότες της Νέας Υόρκης να αναζητήσουν νέους καλλιτέχνες για τα εξώφυλλά τους, αν και περιστασιακά συνέχισαν να φιλοξενούν έργα της.

Η Brundage συνέχισε να δημιουργεί φάνταζι τέχνη με παστέλς, με λαδομπογιές και μελάνι για την υπόλοιπη ζωή της, αν και ποτέ δεν ξαναβρήκε σταθερό εκδότη. Σήμερα, η τέχνη της είναι εξαιρετικά συλλεκτική (αξίζει να σημειωθεί πως το 2008 το σχέδιό της για το εξώφυλλο του Weird Tales Σεπτεμβρίου του 1932 πωλήθηκε σε δημοπρασία για πάνω από $50,000) και έχει επανεκδοθεί σε αρκετές μορφές, από βιβλία και πόστερς μέχρι μπλούζες και κούπες, κάνοντας το μοναδικό και ιδιαίτερο ύφος της εξαιρετικά αναγνωρίσιμο. Αντιμέτωπη με τη φτώχεια πλέον, μεγάλωσε μόνη τον γιο της, ο οποίος όμως πέθανε το 1972 στην ηλικία των 44 χρόνων, και συνέχισε να ασχολείται με την ριζοσπαστική πολιτική μέχρι τον θάνατό της το 1976, σε ηλικία 75 χρόνων.

*Pulp art: με τον όρο “pulp art” χαρακτηρίζουμε τις εικονογραφήσεις που φιλοτεχνήθηκαν ειδικά για εξώφυλλα φτηνών λογοτεχνικών περιοδικών, τα γνωστά και ως “pulp magazines” ή “pulps”, τα οποία ονομάστηκαν έτσι από το φτηνό χαρτί που δημιουργούταν από πολτό ξύλου (pulp = πολτός) και που χρησιμοποιούταν για το τύπωμά τους.

Μερικά ακόμα διάσημα εξώφυλλα της Brundage

Πηγές

illustrationhistory.org
pulpartists.com
eclecticladylandblog.wordpress.com
chicagology.com
imaginaryworldspodcast.org

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά