Metal Εξομολογήσεις (Μέρος Γ’)

by Μάριος Δημητριάδης

Όπως έχω αναφέρει και στο παρελθόν, το Metal και η λογοτεχνία έχουν μια αμφίδρομη σχέση η οποία φαίνεται σε πολλά σημεία. Συγκεκριμένα, καθώς ο καιρός περνάει και γνωρίζω όλο και περισσότερους συναδέλφους, διαπιστώνω ότι ο χώρος του φανταστικού πλημμυρίζεται, στην κυριολεξία, από metal. Είναι πολύ λίγοι οι συγγραφείς της φανταστικής λογοτεχνίας στη χώρα μας που δεν έλκονται, έστω και λίγο, από τον σκληρό ήχο. Γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι κάτι που οφείλεται σε αρκετές παραμέτρους και χρειάζεται μεγάλη κουβέντα. Ίσως το βασικότερο όλων να είναι το θέμα της κουλτούρας, γενικότερα, που ενώνει αυτές τις δύο τέχνες, τη συγγραφή και τη metal μουσική. Δεν θα το αναλύσουμε, όμως, εδώ. Εγώ θα αφήσω απλώς τους metalheads συναδέλφους να μιλήσουν οι ίδιοι για την αγάπη τους για την ακραία μουσική και το πώς αυτή επηρέασε τη συγγραφή τους. Ο λόγος, τώρα, σε αυτούς!

Διαβάστε εδώ το ΜΕΡΟΣ Α’ και το ΜΕΡΟΣ Β’.

Γιώργος Μπελαούρης

Το κεφάλι μας είναι μια αποθήκη αναμνήσεων, συναισθημάτων και ιδεών. Συχνά πιάνει σκόνη εκεί μέσα, κι ακόμα πιο συχνά, η ατμόσφαιρα γίνεται αποπνικτική… Η μέταλ όχι μόνο άνοιξε ένα παράθυρο στην ‘’αποθήκη’’ μου, μα ξήλωσε έναν ολόκληρο τοίχο! Δεν μου έδωσε μονάχα καθαρό αέρα για να αναπνεύσω, μα μου έδειξε έναν κόσμο που δεν ήξερα καν ότι υπάρχει! Οι βαριές ατμόσφαιρες που σε μεταφέρουν σε άλλες διαστάσεις, οι μαγευτικές φωνές των σειρήνων που σε κάνουν να ψάχνεις κατάρτι να δεθείς για να μην τις ακολουθήσεις, τα δυναμικά σόλο που σε ωθούν να τρέξεις μέχρι να σκιστεί η σάρκα σου και μετά να συνεχίσεις με το πνεύμα σου σε μανιώδη πτήση… Ναι, δίχως την μέταλ, σίγουρα θα έγραφα πολύ πιο πεζά πράγματα και θα με παίδευε πολύ η ‘’φανταστική λογοτεχνία’’, όταν όμως κάθε δίσκος είναι σαν ταινία μέσα στο κεφάλι σου… βρες κάποιο σημείο που δεν έχει πολλή σκόνη, στην αποθήκη σου, και απόλαυσε την ιδιωτική προβολή!

Συγγραφικό έργο

Γιώργος Χατζηκυριάκος

Ξεκίνησα να ακούω metal στο Λύκειο, το σωτήριο έτος 1998. Πρώτο μου άκουσμα ήταν οι Rhapsody με το ντεμπούτο τους, Legendary Tales. Την ίδια περίοδο ανακάλυψα το Χόμπιτ του Τόλκιν οπότε κόλλησα με τις μπάντες που είχαν φανταστική-επική θεματολογία. Είναι αλήθεια αυτό που λένε ότι στα 16 κάτι σημαδιακό συμβαίνει σε όλους. Στην Γ Λυκείου είχαμε συγκρότημα με τρεις συμμαθητές και παίζαμε διασκευές Iron Maiden και Iced Earth. Παίξαμε και στο σχολείο, στην επέτειο του Πολυτεχνείου. Από τότε μια καθηγήτρια με έβαλε στη θεατρική ομάδα επειδή πάνω στην σκηνή έκανα τον Dickinson. Τότε μου έλεγαν ότι περνάω φάση και πως θα μεγαλώσω και θα σοβαρευτώ. Είκοσι χρόνια αργότερα βρέθηκα πρώτη σειρά στους Manowar με τη γυναίκα και την κόρη μου. Όχι απλά δεν άλλαξα αλλά έδωσα μια μικρή συνεισφορά στην αγαπημένη μας μουσική. Ως ηθοποιός έπαιξα τον Προμηθέα στην ομότιτλη μουσικοθεατρική παράσταση των Aherusia. Αλλά και τα βιβλία μου είναι εμπνευσμένα από την metal μουσική. Αν δεν υπήρχαν οι Trans Siberian Orchestra ίσως να μην είχε γραφτεί η Νοέλα και το Τραγούδι του Χρόνου. Όσο για το Ταξίδι του Βάρδου είναι καθαρά εμπνευσμένο από τα αγαπημένα μου συγκροτήματα. Χρησιμοποιώντας ως άξονα τους Blind Guardian έφτιαξα μια ιστορία πάνω στα εξώφυλλα των Helloween, Savatage, Nightwish, Demons & Wizards κ.α. Η ιστορία αυτή είναι αφιερωμένη σε όλα αυτά τα παιδιά της γενιάς μου που μεγάλωσαν με metal και φανταστική λογοτεχνία φτιάχνοντας ένα καταφύγιο που ο χρόνος δεν το αγγίζει.

Συγγραφικό έργο

Βάγια Ψευτάκη

Χωρίς μέταλ, ιστορίες δεν έχει. Απλά αρνούνται να μου κάνουν τη χάρη και να με τιμήσουν με την παρουσία τους. Κάθε χαρακτήρας που έχει σκάσει μύτη με θράσος και μου ζητούσε να γραφτεί, κάθε εικόνα που αποτέλεσε την αρχή μιας τεράστιας κοσμοπλασίας, συνοδευόταν από ένα ανάλογο μουσικό άκουσμα. Κομμάτια όπως το Amerika των Rammstein, το Survivalism των Νine Inch Nails, το The Call των Rotting Christ, το Comma White του Marilyn Manson, έχουν γεννήσει ιδέες που με συνόδευαν ακόμα και για χρόνια. Το συγκρότημα όμως στο οποίο επιστρέφω ξανά και ξανά, όσο κι αν έχω αλλάξει, είναι οι Ulver, και συγκεκριμένα το άλμπουμ τους Blood Inside. Θυμάμαι ακόμα την πρώτη φορά που το άκουσα: ενώ οδηγούσα στα ορεινά της Χαλκιδικής, στις έντεκα η ώρα το βράδυ, με μόνη παρέα το χιόνι που έπεφτε έξω. Χρωστάω πολλή από τη δημιουργικότητά μου στο μέταλ· θα έλεγα ότι αποτελεί τον καταλύτη για να πάρει μια ιστορία σάρκα και οστά, έτσι ώστε να μπορέσω να τη βγάλω από μέσα μου. Αγαπημένο συγκρότημα: Ulver Αγαπημένο άλμπουμ: Blood Inside.

Συγγραφικό έργο

Δήμητρα Νικολαΐδου

«Τι είναι το καλύτερο πράγμα στη ζωή, Κόναν;» «Να ακούς μέταλ στη διαπασών και να εμπνέεσαι από αυτήν επικές ιστορίες, που μετά θα μεταφέρεις στο χαρτί».

Καλά, μπορεί να μην το έγραψε ακριβώς έτσι ο Χάουαρντ, αλλά δικαιούμαι μια παράφραση.  Οι περισσότερες ιστορίες που έχω γράψει άλλωστε ξεκίνησαν από μια μουσική που γέννησε στο κεφάλι μου εικόνες τόσο έντονες, ώστε να πρέπει οπωσδήποτε να τις χώσω σε μια ιστορία. Δεν είναι τυχαίο που τα πρώτα μέταλ κομμάτια που άκουσα ήταν από Blind Guardian και King Diamond – μεγάλοι παραμυθάδες ο καθένας με τον τρόπο του. Ούτε είναι τυχαίο που σε μια συναυλία των Judas Priest-Nightwish κατάλαβα πως υπάρχει μαγεία και σε αυτό τον κόσμο. Αυτή την εποχή στο mp3 player λιώνουν Sabaton και Rammstein, και οι ιστορίες συνεχίζουν να έρχονται σαν ποταμός. Αγαπημένο συγκρότημα: Rammstein Αγαπημένο άλμπουμ: Rosenrot

Συγγραφικό έργο

Κωνσταντίνος Ανυφαντής

Ξεκίνησα να ακούω μουσική (σοβαρή μουσική και όχι το “αχ κουνελάκι”) στα δεκατέσσερα. Ο ξάδερφος μου με μύησε στον ξεχωριστό ήχο των Iron Maiden. Εντυπωσιάστηκα από την μουσική τους και αν και στην αρχή το έβλεπα σαν μόδα έπειτα λάτρεψα το παίξιμο τους, τα σόλο τους,τις εμφανίσεις τους. Οι τίτλοι και οι στίχοι τους παίζουν ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο,στο καλό και στο κακό, στο άγνωστο  στα στοιχειώματα. Από εκεί υπήρξε το έναυσμα για την ενασχόληση μου με τη συγγραφή και με τη λογοτεχνία του τρόμου. Αγαπημένος μου δίσκος; Δύσκολη ερώτηση και μετά από σκέψη κατέληξα στο θρυλικό Powerslave. Diamons are forever, λοιπόν.

Συγγραφικό έργο

Ατρέας Λιμβρός

Ακούω κυρίως alternative metal και progressive metal. Ξεκίνησα να ακούω alt metal στο Λύκειο με τους Evanescence, τους Lacuna Coil και τους Incubus. Αργότερα, στο πανεπιστήμιο, ανακάλυψα, μεταξύ άλλων, τους RED, τους 10 Years, τους A Perfect Circle, τους Tool, τους Karnivool, τους Fair to Midland και τους The Kordz. Το alt metal μού έδειξε πως ο συγκερασμός διαφορετικών τεχνοτροπιών μπορεί να οδηγήσει, υπό προϋποθέσεις, σε μεγαλειώδη αποτελέσματα. Αυτό το πόρισμα προσπάθησα να ασκήσω εμπράκτως και εγώ με τη σειρά μου, μέσα από το συγγραφικό και ερευνητικό μου έργο. Στη λογοτεχνία τού φανταστικού, δραστηριοποιούμαι κυρίως στον τρόμο, προσπαθώντας να πλέξω τα νήματα της ιστορικής πραγματικότητας, της λαογραφίας, των παραδόσεων, των αστικών θρύλων, των παραμυθιών και των μύθων και να τα διανθίσω με στοιχεία επιστημονικής φαντασίας – κυρίως υποθετικής βιολογίας. Παράλληλα, στο ερευνητικό μου έργο, επικεντρώνομαι στη διεπιστημονική προσέγγιση ζητημάτων που αφορούν στην ανθρώπινη παρουσία στο διάστημα. Αγαπημένος alternative metal και progressive metal δίσκος: “Fables from a Mayfly: What I Tell You Three Times Is True” των Fair to Midland.  

Συγγραφικό έργο

Μανώλης Σιμιτσάκης

Με το Metal και το Rock είχα πάντοτε μια στενή επαφή από μικρή ηλικία. Ο μεγαλύτερος κατά 5 χρόνια αδερφός μου είχε  αυτήν τη ροπή στη μουσική και, ακούγοντάς την κι εγώ από τα 9 μου έτη, την ακολούθησα. Μέχρι και τα 14 μου έτη μπορώ να πω πως ήμουν φανατικός οπαδός, στην πορεία όμως με κέρδισε περισσότερο το Rock και η Τζαζ. Μέχρι και τώρα αυτά είναι που αγαπώ, ειδικά η acid Jazz και το ψυχεδελικό ροκ. Βέβαια, υπάρχουν περίοδοι που θα ακούσω αγαπημένους δίσκους της Metal, ειδικά epic, που ήταν και το αγαπημένο μου υποείδος. Νοσταλγώ τα καλοκαίρια που ήμουν 12 ετών περίπου και διάβαζα Conan ακούγοντας Manowar, Hail to England, τον οποίο ακόμα θεωρώ έναν αξιόλογο δίσκο και χαίρομαι να ακούω. Εάν έγραφα καθαρό epic fantasy, σίγουρα θα εμπνεόμουν από αυτόν.

Συγγραφικό έργο

Παναγιώτης Δεληγιάννης

Ξέρεις τι είναι να ζεις μέσα στο δάσος μια σκοτεινή νύχτα, έξω να βρέχει, οι κεραυνοί να σκίζουν τα ουράνια, οι βροντές να τραντάζουν το σπίτι συθέμελα και εσύ να ακούς έπικ μέταλ; Και εκεί που ακούς, βλέπεις από το παράθυρο πως δεν ήταν κεραυνοί, άλλα δράκοι που φτύνουν φωτιές ο ένας στον άλλο. Δεν ήταν βροχή, αλλά το αίμα των νεκρών δράκων που ηττήθηκαν από τους πιο πανούργους αντιπάλους τους. Δεν ήταν βροντές αλλά η πτώση αυτών των εκλεπτυσμένων ανώτερων πλασμάτων, που ηττήθηκαν από τους άξιους αντιπάλους τους και αφήνουν με θόρυβο τον μάταιο κόσμο. Και κλείνεις τη μουσική. Έξω είναι μια καυτή καλοκαιρινή ημέρα. Τα κορναρίσματα είναι ενοχλητικά και εσύ σκας από τη ζέστη και την υγρασία στην τσιμεντούπολης που ζεις. Πρέπει να ξεκινήσεις για δουλειά. Αλλά πριν ξεκινήσεις αποφασίζεις να ζήσεις άλλη μια περιπέτεια, συνοδευόμενη από τους αγαπημένους σου μεταλλικούς ήχους. Και ίσως το βράδυ που θα έχεις λίγο χρόνο, αποφασίσεις να γράψεις. Καιρό είχες. Τώρα κάτι σου έδωσε δύναμη.

Συγγραφικό έργο

Ηλιάνα Κλεφτάκη

Η μέταλ, και συγκεκριμένα το συγκρότημα Nightwish, είναι ένας τρόπος σκέψης. Ξεκίνησα να τους ακούω τυχαία στο σχολείο, όταν έκανα τα πρώτα μου βήματα στο χώρο των βιβλίων. Όταν προσπαθούσα να βρω έναν τρόπο, ώστε να αρχίσω το νέο μου μυθιστόρημα. Οι Nightwish ήταν εκεί, γεμίζοντας με εικόνες και ιδέες το μυαλό μου. Ο κάθε τους στίχος, το έντονο συναίσθημα που πλημμυρίζει την κάθε τους λέξη και οι υπέροχες ιδέες τους είναι λίγα από αυτά που συνεχίζουν να μου δίνουν έμπνευση για τις επόμενες ιστορίες μου. Ακόμα και τώρα, έπειτα από δέκα χρόνια τα τραγούδια τους είναι ένας τρόπος, για να με βάζουν σε έναν κόσμο μαγικό, όπου η φαντασία δεν έχει όρια. Αγαπημένο άλμπουμ είναι το Imaginaerum.

Συγγραφικό έργο

Κωνσταντίνος Τσουρέκης

Αναμφισβήτητα, ναι!  Το μέταλ συνδέεται άρρηκτα με τη συγγραφική μου πορεία είναι η απάντηση στην ερώτηση πόσο με επηρέασε το άκουσμα της μεταλλικής σκηνής στην εφηβεία. Στο παρελθόν έχω μιλήσει για τις σπουδές μου όπου έλαβα τη γνώση για να ξεκινήσω να γράφω στη νέα ελληνική μυθιστορήματα, διηγήματα και να αφηγούμαι ιστορίες, έχω μιλήσει για τη φύση που λατρεύω και τη θεωρώ το θεμέλιο λίθο στο έργο μου. Τώρα ήρθε η στιγμή να μιλήσω για το μέταλ  το τρίτο συστατικό που σφυρηλάτησε την ψυχή των βιβλίων μου και έδωσε θέαση στις σιβυλλικές σκέψεις που είχα κατά καιρούς και ήθελα να αποτυπώσω στο χαρτί. Η ενασχόλησή μου με τη μεταλλική σκηνή ξεκίνησε στις τάξεις του γυμνασίου το μακρινό 1998 όπου πήρα στα χέρια μου δίσκους όπως τo Crusader των Saxon και το Open the Gates των Manilla Road και το 2002 άκουσα τους  Savatage  με τον αγαπημένο μου δίσκο το Gutter Ballet. Σε ένα περιβάλλον όχι απλώς  φιλικό για το μέταλ  αλλά μία μητρόπολη του είδους στη χώρα μας, τον Πειραιά. Πολλά μεγάλα συγκροτήματα είχαν παίξει στο λιμάνι του Πειραιά σπουδαία lives, που έμειναν στην ιστορία, δημιουργώντας μία μεταλλική κουλτούρα στους κατοίκους. Ήταν η μόδα της εποχής. Ο Πειραιάς στα 90s άκουγε metal . Και ζούσε όπως κάθε λιμάνι τη σκοτεινή αισιοδοξία που ανέδιδε αυτή η μουσική. Η μέταλ μου έμαθε να είμαι αισιόδοξος, ρεαλιστής, δίκαιος και πάντα να πιστεύω στα όνειρά μου κάνοντάς τα πραγματικότητα με σκληρή δουλειά. Αυτή είναι που με ταξίδεψε στους κόσμους της  Φαντασίας από τα έργα των Blind Guardian αργότερα και μου έδωσε μεγαλύτερο κίνητρο να φτιάξω τον κόσμο της Μέκτας, της  χώρας των ονείρων, στις Ιστορίες  της Μέκτας  που κυκλοφορούν από τις εκδόσεις Οσελότος, καθώς και οι κολοκύθες των Helloween, τα χωριά των νάνων των Rhapsody of Fire και η τέταρτη κληρονομιά των Kamelot που μου έδωσε εικόνες στη συγγραφή της Στύγας, εκδόσεις  NightRead και άλλων ανέκδοτων διηγημάτων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η μέταλ δεν έχει πεθάνει μπορεί τα νέα συγκροτήματα να μη με συγκινούν όπως τα κομμάτια των Skyclad και των Running Wild αλλά που και που ακόμα βλέπω διαμάντια που με κάνουν να πεισμώνω και να γράφω σημειώσεις νέων ιδεών  που γυρίζουν στις σκέψεις μου επηρεασμένες από μεταλλικά ακούσματα. Αγαπημένος Δίσκος: Savatage – Gutter Ballet (1989)

Συγγραφικό έργο

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά