Stephen King’s IT (Το Αυτό – 1990)

by Γιώργος Λαγκώνας
Το 1960, μια παρέα παραμελημένων παιδιών πολέμησαν και νίκησαν μια υπερφυσική οντότητα που λυμαινόταν την πόλη τους. Τριάντα χρόνια μετά, το πλάσμα επιστρέφει και οι πλέον ενήλικες φίλοι ξαναενώνονται για μια τελευταία μάχη…
 Εντάξει. Λίγοι από εσάς φαντάζομαι δεν ξέρετε το θρυλικό ΑΥΤΟ, που είναι ίσως αποκλειστικά  υπεύθυνο για την παγκόσμια φοβία για τους κλόουν. Προσωπικά, πιστεύω ακόμα ότι οι κλόουν είναι … εμ… πώς να το θέσω με λεπτότητα, επιστημονικότητα και ευγένεια;… ΤΟ ΠΙΟ ΒΡΟΜΕΡΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ και γενικά μέχρι σήμερα με φρικάρουν όσο λίγα πράγματα. Επιπλέον, όλοι σας φαντάζομαι γνωρίζετε ότι το IT είναι μεταφορά από το ομώνυμο θρυλικό μυθιστόρημα του Stephen King. Αυτό που o πολύς κόσμος δεν ξέρει, είναι ότι η μεταφορά του IT δεν ήταν ακριβώς ταινία, αλλά μίνι τηλεοπτική σειρά και στη συνέχεια κόλλησαν τα επεισόδια μεταξύ τους για να το πλασάρουν σαν ταινία με τη μαμούθ -διάρκεια των 192 λεπτών.
Επίσης, για όσους δεν το έχουν δει, αξίζει να ειπωθεί ότι το ΑΥΤΟ είναι μια αρκετά άξια μεταφορά του μυθιστορήματος. Έχοντας αφαιρέσει τα πολλά λίπη του βιβλίου και με την ΚΟΡΥΦΑΙΑ ερμηνεία του Tim Curry, την καλύτερη της καριέρας του, στον ρόλο του δαιμονικού κλόουν Pennywise, οι χαρακτήρες είναι συμπαθείς και παρά την πολύ μεγάλη διάρκειά της, η πλοκή ρέει και δεν κάνει ποτέ κοιλιά ούτε αφήνει το παραμικρό περιθώριο στον θεατή για να βαρεθεί.
Το ΑΥΤΟ πάσχει από αυτό που έπασχαν σχεδόν όλες οι τηλεοπτικές σειρές της εποχής: casting, ερμηνείες και λογοκρισία. Οι επιλογές των ηθοποιών για τους ρόλους θα μπορούσαν σαφέστατα να είναι καλύτερες, όπως και οι ερμηνείες. Η σκηνοθεσία είναι βαρετή με σαφείς τις τηλεοπτικές καταβολές της. Μεγάλο θέμα είναι και η λογοκρισία. Προκειμένου να μεταφερθεί στην τηλεόραση, όλες οι σκηνές βίας (όπως και και όσες παρέπεμπαν σε σεξουαλικά θέματα) πέρασαν από αυστηρό κόσκινο με αποτέλεσμα… βασικά να απουσιάζουν (και η απώλεια είναι μεγάλη, ειδικά για όσους έχουν διαβάσει το βιβλίο, που περιέχει θρυλικές τρομοσκηνές). Απομένουν πολλά κοντινά πλάνα του Tim Curry με αυτά τα κιτρινοπράσινα δαιμονικά δόντια (που όμως είναι πολύ τρομακτικότερα από σχεδόν οτιδήποτε μπορεί να δείξει μια συμβατική μοντέρνα ταινία τρόμου) και αμέτρητες σκηνές όπου κατακόκκινο, κάργα ψεύτικο αίμα σκάει στα πρόσωπα των πρωταγωνιστών.
Τέλος, μεγαλύτερο φάουλ είναι η ιστορικά κακή σκηνή του φινάλε με την τόσο-ψεύτικη-που-βγάζει-μάτι γιγάντια αράχνη, που αδικεί την κατά τα άλλα καλή δουλειά.
Συνοψίζοντας: παρά τα ελαττώματά του, το ΑΥΤΟ πετυχαίνει τον στόχο του. Αφενός, να είναι μια καλή μεταφορά ενός πολύ καλού μυθιστορήματος τρόμου. Αφετέρου, να μιλήσει για τα θέματα που απασχολούσαν τον συγγραφέα: τους παιδικούς φόβους, τη φιλία, την ανθρωπιά και τις δοκιμασίες που περνάνε με το πέρασμα του χρόνου. Για αυτό και μόνο (και με αφορμή την αναμενόμενη εκ νέου κινηματογραφική μεταφορά της), αξίζει μια ακόμα επίσκεψη σε αυτή την ταινία από τον παλιό θεατή και μια νέα γνωριμία της σε καινούριους.

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά