“Vampire: the Masquerade”: Μια πρώτη ματιά στην 5η έκδοση

by Αταλάντη Ευριπίδου

Μπορεί να μην το ξέρετε αυτό για μένα, αλλά το “Vampire: the Masquerade” είναι το αγαπημένο μου παιχνίδι ρόλων. Πριν λίγες μέρες, λοιπόν, βγήκε το preview της πέμπτης έκδοσης του παιχνιδιού – το οποίο μπορεί κανείς να βρει δωρεάν εδώ – κι εγώ το κατέβασα, το διάβασα και ήρθα μετά να σας πω τη γνώμη μου. Πριν ξεκινήσω, όμως, θέλω να πω δύο πράγματα: πρώτον, το υλικό που μας δίνει η εταιρεία είναι 27 σελίδες (δεν υπολογίζω το περσινό alpha testing pack, φυσικά, από το οποίο φαίνεται να έχουν κρατήσει κάποια πράγματα και να έχουν αλλάξει κάποια άλλα) και, συνεπώς, όποια γνώμη κι αν έχω σχηματίσει, όσο καλά ή άσχημα κι αν την υποστηρίξω, δεν μπορεί παρά να είναι βασισμένη στις αποσπασματικές πληροφορίες που έχω στα χέρια μου. Είναι πιθανό να πέφτω τελείως έξω και το βιβλίο, όταν τελικά κυκλοφορήσει, να με διαψεύσει πανηγυρικά. Το εύχομαι. Δεύτερον, πολλά από τα πράγματα για τα οποία θα μιλήσω αφορούν καθαρά προσωπικό γούστο. Αν εσάς σας αρέσουν κι εμένα όχι, χαίρομαι για σας, ειλικρινά. Θα προσπαθήσω να εξηγήσω για ποιους λόγους δεν αρέσουν σε μένα, αλλά δεν σημαίνει πως οι λόγοι αυτοί ισχύουν ή θα έπρεπε να ισχύουν καθολικά για όλους. Χωρίς περαιτέρω καθυστερήσεις, λοιπόν, πάμε να δούμε λίγο τι περιέχει αυτό το preview.

  • Εξώφυλλο, εννοείται, αλλά αυτό έχει κυκλοφορήσει εδώ και αρκετό καιρό. Έχω τις απόψεις μου γι’ αυτό, θα τα πούμε παρακάτω.
  • Εσωτερικό artwork. Μας είχαν δείξει ένα δισέλιδο για τους Toreador, τώρα έχουμε 27 σελίδες στα χέρια μας για να κρίνουμε.
  • 2 clans: Toreador και Brujah. Έρχονται πακέτο με αρχέτυπα χαρακτήρων, δυνάμεις και αδυναμίες.
  • Μια σελίδα σχετικά με τους βρικόλακες και τη μόδα.
  • Ένα καινούριο σύστημα που ονομάζεται συνολικά “Beliefs” και που περιλαμβάνει τα εξής: Convictions, Touchstones, Ambition & Desire.
  • Ένα preview του ανανεωμένου Celerity και, κατ’ επέκταση, του πώς θα λειτουργούν γενικά οι δυνάμεις στο V5.
  • Lores. Αυτά είναι κάποια backgrounds (;) στα οποία βάζεις κουκκίδες και σε συνδέουν με το γενικότερο metaplot του παιχνιδιού. Ως metaplot εννοούμε την ευρύτερη ιστορία που συνδέει μεταξύ τους τα κανονικά (εκ του κανόνα, όχι εκ του “φυσιολογικού) γεγονότα του παιχνιδιού.
  • Κι έχουμε, βέβαια, και μια γενική περιγραφή του τι παιχνίδι είναι αυτό, τι τύπου χαρακτήρες παίζουμε και πώς μοιάζει ο κόσμος στον οποίο παίζουμε.

Θέλω να ξεκινήσω από το πιο προφανές, την αισθητική του καινούριου βιβλίου, και θα προχωρήσω σταδιακά και στα λιγότερο προφανή πράγματα. Εν αρχή ην το εξώφυλλο, λοιπόν, και το συγκεκριμένο εξώφυλλο δεν μπορώ με τίποτα να το συνδέσω ούτε με το παιχνίδι που ξέρω και αγαπώ από προηγούμενες εκδόσεις, αλλά ούτε και με το παιχνίδι που το V5 προσπαθεί να με πείσει πως είναι. Και το V5 προσπαθεί να με πείσει πως είναι ένα παιχνίδι προσωπικού και πολιτικού τρόμου. Το μόνο που σκέφτομαι κοιτώντας αυτό το εξώφυλλο, όμως, είναι υπερφυσικά ρομάντζα με βρικόλακες. Δεν είναι κακό εξώφυλλο, ακριβώς, απλώς δεν έχει καμία επαφή με αυτό που (θέλει να είναι) το εσωτερικό του βιβλίου. Θα ήταν ενδεχομένως ένα σπουδαίο εξώφυλλο για μια επετειακή έκδοση του “Guilty Pleasures” της Laurell K. Hamilton, όμως “Vampire: the Masquerade” ΔΕΝ είναι. Το εσωτερικό artwork κινείται λίγο-πολύ στα ίδια πλάισια: επεξεργασμένες φωτογραφίες, κάτι αφηρημένοι καπνοί και τρίγωνα και πιτσιλιές αίματος, κακό copy-paste από προηγούμενες εκδόσεις και screenshots από το V:tM MMO που δεν κυκλοφόρησε ποτέ. Έχουμε, επίσης, τεράστια περιθώρια και λίγο κείμενο σε κάθε σελίδα, σε ένα μοτίβο που θυμίζει το “Requiem”, αλλά χειρότερο. Το πρόβλημά μου με τις φωτογραφίες στα βιβλία RPG είναι ότι δεν υπάρχει ομαλή μετάβαση από την εικόνα στο κείμενο. Έχεις μια εικόνα με απότομες, αιχμηρές γωνίες μέσα σε μια λευκή σελίδα γεμάτη κείμενο. Δείτε το παράδειγμα εδώ πιο κάτω, το οποίο είναι παρμένο από το preview, δείτε πόσο απότομα κόβεται η εικόνα και πώς τελικά καταλήγει να θυμίζει περισσότερο περιοδικό παρά βιβλίο. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, βέβαια, αυτό δεν περιορίζεται μόνο στις φωτογραφίες και έχω την εντύπωση πως ευθύνεται λίγο και το γεγονός ότι πήραν έτοιμο υλικό και προσπάθησαν να το κολλήσουν σε ένα νέο προϊόν. Σε λίγες περιπτώσεις το αποτέλεσμα τους δικαιώνει – προσωπικά, μέσα σε 27 σελίδες δεν βρήκα πάνω από 2 πραγματικά καλαίσθητες σαν σύνολο. Τα πράγματα είναι λίγο καλύτερα με τις ολοσέλιδες φωτογραφίες των clans, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι κόβω φλέβα. Και να ξαναπώ, βέβαια, ότι το artwork καθεαυτό δεν είναι κακό, απλώς δεν είναι καθόλου καλά ενσωματωμένο. Δεν είμαι ζωγράφος ούτε γραφίστρια για να μπορώ να τα εξηγήσω καλύτερα, είμαι απλώς μια παίχτρια που έχει διαβάσει πολλά (πολλά!) παιχνίδια ρόλων κι έχει δει ανάμεσά τους περισσότερο και λιγότερο καλοφτιαγμένα. Καταλαβαίνω πως δεν ζούμε πλέον στη δεκαετία του ’90 και πως προσπάθησαν να εκμοντερνίσουν την εικόνα του παιχνιδιού, απλώς η προσέγγιση που διάλεξαν εμένα δεν μου κάνει. Η αισθητική που μου βγάζει, εν τέλει, αυτό το preview, απέχει τόσο πολύ από τον τρόμο όσο απέχουν τα μαρούλια απ’ το παγωτό. Κι αν πήγαινα σε κάποιο μαγαζί που το πούλαγε και δεν είχα ιδέα τι ήταν το V5, θα έπρεπε να ήσουν ο καλύτερος πωλητής του κόσμου για να καταφέρεις να μου το πλασάρεις σαν παιχνίδι τρόμου.

Αλλά, εντάξει, μπορώ να ζήσω αν το περιεχόμενο είναι πραγματικά καλό. Δυστυχώς, ούτε στον τομέα αυτό ικανοποιήθηκα. Το βρήκα μέτρια έως και αδιάφορα γραμμένο – κι αυτό το λέω όντας επιεικής. Προτείνω να ανοίξετε είτε κάποιο παλιότερο βασικό βιβλίο του V:tM, είτε – ακόμη καλύτερα – το 20th Anniversary Edition του “Mage: the Ascension” ή το βασικό βιβλίο του “Nobilis” ή του “Kult” και να βρείτε μόνοι σας τις διαφορές ανάμεσα σε ένα πραγματικά συναρπαστικό rulebook και σε κάτι που διαβάζεις ως φάρμακο για την αϋπνία. Διαβάζω βιβλία σχεδόν αποκλειστικά στα αγγλικά, δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη γλώσσα, το V5 είναι πολύ απλά γραμμένο και, παρ’ όλα αυτά, ίδρωσα να τελειώσω την ανάγνωση αυτών των 27 σελίδων. Κι όχι επειδή έχει 35 βαθμούς.

Τι συμβαίνει, όμως, με την ουσία του παιχνιδιού; Αυτό θέλουμε όλοι μας να μάθουμε. Οι Toreador μου φάνηκαν καλοί, σε γενικές γραμμές, γενικά όπως τα ξέραμε από τις προηγούμενες εκδόσεις. To μόνο μελανό σημείο είναι ότι οι Toreador πλέον δεν κινδυνεύουν να χάσουν τον αυτοέλεγχό τους μόνο όταν βρίσκονται μπροστά σε κάτι πολύ όμορφο, αλλά και όταν βρίσκονται σε μέρη ή καταστάσεις που προσβάλλουν την αισθητική τους. Αυτό, στα μάτια μου, αυξάνει ασύλληπτα τον βαθμό δυσκολίας, μειώνει την ελκυστικότητα της clan και μπορεί εύκολα να ξεφτιλιστεί από κακούς ή άπειρους αφηγητές.

Με τους Brujah, από την άλλη, τράβαγα τα μαλλιά μου και κοπανούσα ταυτόχρονα το κεφάλι μου στον τοίχο. Το δικό τους εισαγωγικό σημείωμα περιέχει το εξής μεγαλειώδες απόσπασμα:

While the clan definitely includes substantial numbers of vocal and visible outsiders, their desire for rebellion reaches as deep as the fraudster ripping off his own company, the lawyer representing the poor pro bono, the neo-Nazi claiming to be “alt-right,” and the basement-dweller downloading thousands of movies illegally for redistribution on streaming sites.

Δεν μπορεί να φαίνεται μόνο σε εμένα προβληματική η τοποθέτηση των “επιθυμία για επανάσταση” και “νεο-Ναζί που παριστάνουν ότι είναι alt-right” στην ίδια πρόταση. Δεν μπορεί, δεν το δέχομαι. Οι νεο-Ναζί, δηλαδή, εκφράζουν κάποια βαθιά επιθυμία για επανάσταση σύμφωνα με την clan Brujah; Ειλικρινά, δεν ξέρω τι σκέφτονταν όταν το έγραφαν αυτό. Μετά, μας λένε κιόλας ότι οι προσανατολισμένοι στη φιλοσοφία Brujah λέγονται “Έλληνες” – το οποίο, βέβαια, σου γεννάει αμέσως την απορία του πώς λέγονται οι Έλληνες φιλόσοφοι Brujah, “Έλληνες Έλληνες”; Είναι είδος προς εξαφάνιση σαν την Καρέτα Καρέτα και τη Μονάχους Μονάχους; Έχω βαρεθεί να το λέω, ζούμε στο 2018 και είναι το πιο εύκολο πράγμα να ψάξεις Έλληνες αρπιτζάδες και να τους ρωτήσεις τη γνώμη τους γι’ αυτή τη μπούρδα πριν τη βάλεις στο βιβλίο σου. Συν τοις άλλοις, ένα από τα αρχέτυπα των Brujah είναι ο “blood worshipper”, που είναι καθ’ όλα φασίστας του αίματος και δεν ξέρω γιατί δεν τον λένε φασίστα, κιόλας, και του βάζουν ένα ωραίο ονοματάκι για να μας χρυσώσουν το χάπι. Ο πρώτος χαρακτήρας που έπαιξα ήταν Brujah, ένας από τους αγαπημένους μου επίσημους χαρακτήρες της εταιρείας είναι Brujah (όχι ο Theo Bell, μπλιαχ, η Veronique d’ Orleans εννοείται), γενικά, μες στην καρδιά μου την έχω την clan. Η στροφή, λοιπόν, από αναρχικούς ιδεαλιστές σε βαθιά υποκριτές – γιατί έτσι τους παρουσιάζει η νέα έκδοση – και με στεναχωρεί και με θυμώνει. Πέρα από το προφανές ζήτημα του να παρουσιάζεις internet trolls και φασίστες ως κάποιου είδους επαναστάτες, η δημιουργική ομάδα του V5 είχε υποσχεθεί πως θα σεβόταν ό,τι αγαπούσαμε από τις προηγούμενες εκδόσεις. Σχωράτε με, ρε παιδιά, αλλά δεν το βλέπω.

Τέλος πάντων, ας φύγουμε από τις clans κι ας πάμε στο νέο σύστημα, τα Beliefs. Τα Convictions είναι κάποιοι ηθικοί κανόνες που κάθε παίκτης θέτει για τον χαρακτήρα του και καθοδηγούν το πώς παίζει. Καθένας έχει τρία και μπορεί να είναι τελείως προσωπικά ή να είναι κάποια από τα προτεινόμενα του βιβλίου. Απ’ ό,τι καταλαβαίνω, σ’ αυτήν την έκδοση φεύγουμε τελείως από τα Μονοπάτια Φώτισης και το Humanity θα λειτουργεί τελείως διαφορετικά (φτάνει μέχρι το 5 και δίνει μείον ζάρια στη συναναστροφή με ανθρώπους). Δεν με ενοχλεί η δυνατότητα customization του χαρακτήρα αν και, έχοντας παίξει αρκετά Dark Ages, είμαι οπαδός των Μονοπατιών. Αλλά μπορεί να οδηγήσει σε ενδιαφέροντες νέους δρόμους η μηχανική των Convictions, οπότε δεν είμαι αρνητική. Εκεί που αρχίζω να γίνομαι αρνητική είναι το σημείο στο οποίο αρχίζουν όλα τα υπόλοιπα Beliefs. Έχουμε τα Touchstones, τα οποία είναι επίσης τρία στην αρχή του παιχνιδιού (μπορούν να αυξηθούν ή να μειωθούν, όμως) και τα οποία είναι άνθρωποι σημαντικοί για τον βρικόλακα, η ύπαρξη των οποίων συνδέεται άμεσα με τη διατήρηση της ανθρωπιάς τους. Καταλαβαίνω την ιδέα πίσω απ’ αυτό, αλλά ειλικρινά δεν βλέπω πώς οποιοσδήποτε Elder – πόσο μάλλον παλιότερος- βρικόλακας θα μπορεί να έχει διατηρήσει την ανθρωπιά του και να μην έχει παραδοθεί στο Τέρας. Δεν ξέρω, μου φαίνεται πως, με αυτή τη λογική, οποιοσδήποτε ομόαιμος πάνω από 100 χρονών θα πρέπει να είναι μια φονική μηχανή που λειτουργεί καθαρά ενστικτωδώς. Ίσως αυτή να είναι η κατεύθυνση που θέλουν να δώσουν, αλλά δεν φαίνεται να ισχύει κάτι τέτοιο. Θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε τι ισχύει για τους γηραιότερους, φαντάζομαι, όμως για την ώρα δεν έχω πειστεί πως αυτό μπορεί να λειτουργήσει. Προχωράμε στο Ambition και το Desire: το Ambition είναι ένας μακροπρόθεσμος στόχος του χαρακτήρα που πρέπει να είναι αρκετά συγκεκριμένος και αρκετά δύσκολος ταυτόχρονα, ώστε να κατευθύνει τη συμπεριφορά του μέσα στο χρονικό, ενώ το Desire αλλάζει session με το session. Πέρα απ’ αυτά, όμως, έχουμε και Chronicle Tenets, τα οποία συμφωνούν οι παίκτες μαζί με τον αφηγητή και σχετίζονται με τη γενικότερη ηθική κατεύθυνση του παιχνιδιού. Αυτά είναι επίσης τρία και υπάρχουν ποινές για τους παίκτες αν τα σπάσουν. Το βασικό μου πρόβλημα, λοιπόν, με όλον αυτόν τον τομέα των Beliefs είναι πως είναι πάρα πολλά. Είναι πολλά. Όλες οι άλλες εταιρείες κοιτάνε να απλοποιήσουν τα συστήματά τους κι η White Wolf πάει να το κάνει τόσο περίπλοκο που η δημιουργία χαρακτήρα θα σου παίρνει περισσότερη ώρα απ’ ό,τι στο “Ars Magica” ή στο “Lord of the Rings” – κι αυτά τα δύο παιχνίδια έχουν από τις πιο επίπονες δημιουργίες χαρακτήρα που υπάρχουν. Γενικά, τα όσα έχω δει από το alpha testing που κυκλοφόρησε πέρισυ κι από αυτό το πρώτο δείγμα, μου δίνουν την εντύπωση πως το V5 γράφτηκε από control freaks που προσπαθούν να ελέγξουν κάθε πλευρά του πώς θα παίξει ένας παίκτης τον χαρακτήρα του κι ένα πάρτι παικτών το παιχνίδι του. Έχουν εισάγει ένα σωρό καινούριους κανόνες, όπως το Hunger που αντικαθιστά ζάρια του skill pool σου με hunger dice και κάθε φορά που ρίχνεις για ένα skill check κινδυνεύεις να χάσεις τον αυοτέλεγχό σου – το οποίο είναι και χαζό εκτός από unplayable, κατά τη γνώμη μου, μιας και καθιστά απορίας άξιο το πώς οι βρικόλακες διατηρούν το Masquerade αν χάνουν τόσο εύκολα τον αυτοέλεγχό τους. Τα Disciplines θα έχουν επιλογές σε κάθε επίπεδο, το οποίο μου φαίνεται λίγο βιντεογκέημ λογική, με την έννοια ότι θα έχουμε πλέον Discipline trees και optimization και τέτοιους εμετούληδες. Επίσης, φαίνεται πως το Willpower θα δέχεται ζημιά και, μάλιστα, επίπεδα ζημιών (κάτι λένε για aggravated Willpower damage). Τέλος, τα πράγματα δείχνουν πως το V5 διαδραματίζεται σε μια μετα-Gehenna εποχή, εφόσον αναφέρεται συγκεκριμένα στα lores στο τέλος του preview.

Στα οποία lores έχουμε την επανεμφάνιση παλιών γνώριμων όπως ο Theo Bell (που σκότωσε τον Harderstadt και τον Pieterzoon και πήγε κι έγινε Anarch) και η Ελένη (η Ωραία Ελένη, της οποίας ήδη την ιστορία είχαν καταστρέψει από προηγούμενες εκδόσεις και μάλλον δεν κοίταξαν να φτιάξουν εδώ, μιας και αναφέρεται ότι ήταν καλλιτέχνης και τα έργα της ήταν διάσημα – ανοίξτε κανένα βιβλίο, που να πάρει!). ‘Ντάξει, δεν πεθαίνουμε κιόλας. Στο κομμάτι περί Vampire Fashion δεν ξέχασα να αναφερθώ, απλώς το βρήκα τελείως χαζό και αχρείαστο.

Γενικά, ο αρχικός μου ενθουσιασμός για το V5 μειωνόταν με κάθε τι καινούριο που μας έδειχνε η εταιρεία από το προϊόν. Το preview ήρθε και τον σκότωσε εντελώς. Ξέρω ήδη ότι δεν θα μου αρέσει καθόλου αυτό το νέο V:tM, δεν ταιριάζει στην αισθητική μου, δεν ταιριάζει στον τρόπο με τον οποίο εγώ θέλω να τρέχω το τραπέζι μου ή να παίζω, μου φαίνεται προχειροδουλειά σε κάποια σημεία, οριακά προσβλητικό σε κάποια άλλα, μου φαίνεται να έχει ασυνέπειες και αντιφάσεις και, σε τελική ανάλυση, μου δίνει την εντύπωση πως γράφτηκε εξίσου βαριεστημένα όσο διαβάζεται.

προτεινουμε επίσης

2 Σχόλια

Θοδωρής Μ. 22 Νοεμβρίου 2018 - 12:07 ΜΜ

Συμφωνώ σε ολα και υπάρχουν και άλλα που μένεις με το ερώτημα ” ΓΙΑΤΙ ; ” , αυτή η έκδοση δεν είναι το παιχνίδι που αγαπήσαμε και θέλουμε να παίζουμε στο τραπέζι μας. Δεν σου βγάζει καθόλου τον ρομαντισμό και την νοσταλγία των παλιών εκδόσεων αντιθέτως σε εκνευρίζει, βγάζει προχειροδουλειά , σίγουρα θα πρέπει να γράφτηκε στο γόνατο.

We Love Vampire: The Masquerade, Revised (3rd Edition)

Reply
mm
Αταλάντη Ευριπίδου 24 Δεκεμβρίου 2018 - 11:29 ΜΜ

Word.

Reply

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά