Wendigo: Ο Θρύλος και η Ψύχωση

by Κωνσταντίνος Σαρέλλης

To Wendigo (ελλ. προφ.: Γουέντιγκο) αποτελεί, ίσως, έναν από τους πιο γνωστούς Ιθαγενείς θρύλους της Β. Αμερικής, και πιο συγκεκριμένα του Καναδά. Ο μύθος είναι άρρηκτα συνδεδεμένος με την φυλή ιθαγενών ινδιάνων, ονόματι Algonquian, όπου και θεωρείται ότι πρωτοεμφανίστηκε ως δεισιδαιμονία. Κατατάσσεται στα Cryptids αν και υπάρχει μια αμφιβολία ως προς την φυσική μορφολογία του.  Ακολουθώντας την περιγραφή της Margaret Atwood, το Wendigo είναι “ένα τρομαχτικό και απροκάλυπτα αχόρταγο κανίβαλο τέρας του χιονιού“και ”ένα γιγάντιο πνεύμα.” Ακόμη, υπάρχουν και πολλές περιγραφές από τους ιθαγενείς, όπου χαρίζουν στο Wendigo την ιδιότητα να κατέχει σάρκα και οστά.

Ένας γίγαντας με μια καρδιά πάγου. Μερικές φορές θεωρείται ότι είναι εξ ολοκλήρου από πάγο. Το σώμα του είναι σκελετικό και παραμορφωμένο, με χείλη και δάκτυλα να λείπουν.

Το πλάσμα Wendigo

Ένα Wendigo – ως πνεύμα- κατατάσσεται στη κατηγορία εκείνων, που έχουν την ικανότητα να κυριεύσουν έναν άνθρωπο (δαιμονισμός). Σύμφωνα λοιπόν με τους ιθαγενείς θρύλους, το κακό αυτό πνεύμα, θα κάνει την εμφάνιση του μόλις το θύμα υποπέσει στο ”αμάρτημα” του κανιβαλισμού είτε από ανάγκη επιβίωσης είτε σκοπίμως. Σε άλλους θρύλους, το πνεύμα μπορεί να εμφανιστεί όταν το θύμα του διακατέχεται από απληστία και λαιμαργία. Μόλις το πνεύμα, κυριεύσει το θύμα του, με τον καιρό το μεταμορφώνει σε Wendigo. Με άλλα λόγια, ο άνθρωπος χάνει την γνώριμη σωματική του φυσιογνωμία και μεταλλάσσετε σε ένα τέρας, αρκετά ψηλό, σκελετωμένο και με προεξέχων εκ του δέρματος, οστά. Στους θρύλους όπου το Wendigo κατέχει φυσική υπόσταση, παρασύρει τα θύματα του στο δάσος, όπου και τα καταβροχθίζει ή τα μολύνει με το δάγκωμα του κάνοντας τα να αλλάξουν μορφή.

Οι Ικανότητες

Οι ικανότητες ενός Wendigo ποικίλουν ανάλογα με την φυσιολογία του. Ως πνεύμα, προκαλεί στα θύματα του εξάρσεις μανίας και θυμού με ακραίες δολοφονικές τάσεις. Ως πλάσμα, έχει την ικανότητα να μιμείται την φωνή ανθρώπων και ζώων, αποτελεί ένας τρομακτικά άψογος θηρευτής με απίστευτη ταχύτητα και κατέχει θηριώδη δύναμη. Αρκετές ιστορίες και συμβάντα έχουν καταγραφεί ανά τους καιρούς για επιθέσεις Wendigo, κυρίως σε περιοχές της Β. Αμερικής που συναντάτε η φυλή των ιθαγενών από όπου και ξεκίνησε ο θρύλος. Βέβαια κανένα εκ των περιστατικών δεν φέρει αποδείξεις και στοιχεία για κάποια πραγματική επίθεση.

Η Ψυχική Ασθένεια

Κινούμαστε στο τελευταίο σημείο, την ψυχική ασθένεια που φέρει την ονομασία του θρυλικού αυτού τέρατος, Ψύχωση Wendigo. Οι ψυχοδυναμικές τάσεις – συμπτώματα αυτής της διαταραχής αποτελούνται από εκρηκτική μανία, εξάρσεις θυμού, εμμονικό ιδεασμό, επιθυμία για κανιβαλισμό και τέλος κατάθλιψη. Αυτά τα συμπτώματα που ταλαιπωρούν τον ασθενή, για τους Ιθαγενείς αποδίδονται σε κατοχή από το κακό πνεύμα του Wendigo. Σε όλες τις περιπτώσεις, το άτομο διακατέχεται από εμμονικές σκέψεις και φόβο ότι θα προβεί σε κανιβαλισμό, κυρίως προς ένα κοντινό του πρόσωπο.

Βέβαια η σκέψη δεν γίνεται ποτέ πράξη. Ο Thomas H. Hay, στο άρθρο του για την συγκεκριμένη ψυχική διαταραχή αναφέρει πως “Οι άνθρωποι που ορέγονται ανθρώπινη σάρκα γενικά επιθυμούν ένα εκ των τριών αποτελεσμάτων. (1)”Διατήρηση” σχέσης με πρόσωπο το οποίο έχει “χαθεί”. (2)”Επίλυση” αμφιλεγόμενων αισθημάτων προς κάποιον. (3)”Απόκτηση” ιδιοτήτων όπως ζωτικότητα και θάρρος. Σύμφωνα με αρκετές αναλύσεις και μελέτες η Ψύχωση Wendigo είναι, θα λέγαμε, ένα σύνδρομο κρυφής επιθυμίας του ασυνείδητου. Ο Abraham Karl, Γερμανός ψυχαναλυτής, περιγράφει την ιστορία ενός ασθενή ο οποίος υπέφερε από κατάθλιψη και αφαγία λόγω απώλειας της γυναίκας του. Στο μεσοδιάστημα της θεραπείας του, ο ασθενής ονειρεύτηκε πως έφαγε το σώμα της γυναίκας του. Αμέσως την επόμενη μέρα η όρεξη του ασθενή επανήλθε, αλλά και η ψυχική του διάθεση ισορρόπησε. Όπως αναφέρει και ο Γερμανός ψυχαναλυτής,

“Καταβροχθίζοντας την σάρκα της νεκρή του γυναίκας είναι σαν την επανέφερε στη ζωή. Όπως αναφέρει και ο Freud, η ενσωμάτωση ενός χαμένου προσώπου από τον καταθλιπτικό ασθενή, πράγματι κάνει τον εκλιπόντα να επιστρέφει στη ζωή, επιστρέφει ενσωματωμένο στο Εγώ του ασθενή.”

Τέλος

Κλείνοντας, το Wendigo αποτελεί ίσως και ένα από τα πιο τρομαχτικά τέρατα των θρύλων της Αμερικής. Μονάχα οι κανιβαλιστικές του διαθέσεις αρκούν για να σπείρουν τον τρόμο στις καρδιές των ανθρώπων. Οι ιστορίες και οι θρύλοι ποικίλουν, κυρίως στις μέρες μας μπορεί κανείς να βρει στο διαδίκτυο χιλιάδες αναφορές, ντοκιμαντέρ αλλά και καλλιτεχνικές απεικονίσεις του θρυλικού αυτού τέρατος. Ακόμη και σήμερα, στις μικρές κοινότητες των ιθαγενών, η ονομασία Wendigo αποτελεί μια απαγορευμένη λέξη. Δεν είναι ένα απλό παραμυθάκι για παιδιά, αλλά μια ιστορία τρόμου η οποία επιβιώνει αλλά και αναβιώνει ακόμα και στις μέρες μας.

[1] Cryptid:

Ένας όρος που εφηύρε ο John Wall το 1983 και εννοεί οποιοδήποτε άγνωστο ζωντανό ζώο, συμπεριλαμβανομένων οποιωνδήποτε ειδών της θάλασσας, ενδιαιτημάτων γλυκού νερού, εδάφους ή αέρα που δεν αναγνωρίζονται σήμερα στους διεθνείς ζωολογικούς καταλόγους.

Αυτή η κατηγορία μπορεί επίσης να περιλαμβάνει είδη από απολιθώματα, όπως δεινοσαύρους, ερπετά, ψάρια, θηλαστικά και ακόμη και πουλιά που θεωρήθηκαν μακρά εξαφανισμένα, αλλά τα οποία στην πραγματικότητα εξακολουθούν να επιβιώνουν σε απομακρυσμένες γεωγραφικές τοποθεσίες σε όλο τον κόσμο. Τέλος, άγνωστα πρωτεύοντα και άγνωστα είδη ανθρώπων που έχουν κρυφτεί επιτυχώς μακριά σε απομακρυσμένα άγρια ​​μέρη σε όλο τον κόσμο. (http://www.occultopedia.com/c/cryptid.htm)

[2] Atwood, Margaret. 1995. Strange Things: The malevolent North in Canadian literature.

Oxford: Oxford University Press.

dictionary.apa.org
en.m.wikipedia.org

προτεινουμε επίσης

Leave a Comment

* Χρησιμοποιώντας αυτή τη φόρμα., συμφωνείτε με την αποθήκευση των στοιχείων και δεδομένων σας στη βάση του ιστότοπου για στατιστικές αναλύσεις.

Η Nyctophilia.gr χρησιμοποιεί cookies για να εξασφαλίσει τη σωστή λειτουργία της, την δυνατότητά σας να επικοινωνήσετε μαζί μας, καθώς και να βελτιώσει την εμπειρία σας στο website. Χρησιμοποιώντας αυτόν τον ιστότοπο, συμφωνείτε με τη χρήση των cookies. Αποδοχή Αναλυτικά